헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐ γὰρ ὁ Παφλαγὼν ἀπέκρυπτε ταύτασ ἔνδον, ἵνα σὺ μὴ λάβῃσ;
(아리스토텔레스, Episode 3:4)
ὅθεν ἤδη πάντων τῶν τοιούτων κατεσκευασμένων αἱ μὴ πρὸσ ἡδονὴν μηδὲ πρὸσ τἀναγκαῖα τῶν ἐπιστημῶν εὑρέθησαν, καὶ πρῶτον ἐν τούτοισ τοῖσ τόποισ οὗ πρῶτον ἐσχόλασαν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 21:2)
πολλαχῇ γὰρ ἡ φύσισ δούλη τῶν ἀνθρώπων ἐστίν, ὥστε κατὰ Σιμωνίδην "θεὸσ ἂν μόνοσ τοῦτ’ ἔχοι γέρασ", ἄνδρα δ’ οὐκ ἄξιον μὴ οὐ ζητεῖν τὴν καθ’ αὑτὸν ἐπιστήμην.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 41:3)
ἀριθμοὺσ παρὰ τὰ πράγματα ποιῆσαι, καὶ μὴ ὥσπερ οἱ Πυθαγόρειοι, καὶ ἡ τῶν εἰδῶν εἰσαγωγὴ διὰ τὴν ἐν τοῖσ λόγοισ ἐγένετο σκέψιν οἱ γὰρ πρότεροι διαλεκτικῆσ οὐ μετεῖχον, τὸ δὲ δυάδα ποιῆσαι τὴν ἑτέραν φύσιν διὰ τὸ τοὺσ ἀριθμοὺσ ἔξω τῶν πρώτων εὐφυῶσ ἐξ αὐτῆσ γεννᾶσθαι ὥσπερ ἔκ τινοσ ἐκμαγείου.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 141:1)
ὡσ δ’ αὔτωσ καὶ οἱ τὸ ἓν ἢ τὸ ὂν φάσκοντεσ εἶναι τὴν τοιαύτην φύσιν τῆσ μὲν οὐσίασ αἴτιόν φασιν εἶναι, οὐ μὴν τούτου γε ἕνεκα ἢ εἶναι ἢ γίγνεσθαι, ὥστε λέγειν τε καὶ μὴ λέγειν πωσ συμβαίνει αὐτοῖσ τἀγαθὸν αἴτιον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 156:1)
οὐ γὰρ κατὰ συμβεβηκὸσ μετέχονται ἀλλὰ δεῖ ταύτῃ ἑκάστου μετέχειν ᾗ μὴ καθ’ ὑποκειμένου λέγεται λέγω δ’ οἱο͂ν, εἴ τι αὐτοδιπλασίου μετέχει, τοῦτο καὶ ἀϊδίου μετέχει, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκόσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 200:2)
καίτοι τῶν εἰδῶν ὄντων ὅμωσ οὐ γίγνεται τὰ μετέχοντα ἂν μὴ ᾖ τὸ κινῆσον, καὶ πολλὰ γίγνεται ἕτερα, οἱο͂ν οἰκία καὶ δακτύλιοσ, ὧν οὔ φαμεν εἴδη εἶναι·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 212:4)
καὶ γὰρ τούτων ἕκαστοσ οὐ τὸ κοινὸν λέγει στοιχεῖον, οἱο͂ν τὸ σῶμα, ἀλλὰ πῦρ καὶ γῆν, εἴτ’ ἔστι τι κοινόν, τὸ σῶμα, εἴτε μή.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 221:3)
ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἄπειροσ ἡ γένεσισ ἐπὶ τὸ ἄνω, ἀνάγκη ἐξ οὗ φθαρέντοσ πρώτου τι ἐγένετο μὴ ἀί̈διον εἶναι.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 2 25:2)
ἔτι δὲ τὸ οὗ ἕνεκα τέλοσ, τοιοῦτον δὲ ὃ μὴ ἄλλου ἕνεκα ἀλλὰ τἆλλα ἐκείνου, ὥστ’ εἰ μὲν ἔσται τοιοῦτόν τι ἔσχατον, οὐκ ἔσται ἄπειρον, εἰ δὲ μηθὲν τοιοῦτον, οὐκ ἔσται τὸ οὗ ἕνεκα, ἀλλ’ οἱ τὸ ἄπειρον ποιοῦντεσ λανθάνουσιν ἐξαιροῦντεσ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ φύσιν καίτοι οὐθεὶσ ἂν ἐγχειρήσειεν οὐδὲν πράττειν μὴ μέλλων ἐπὶ πέρασ ἥξειν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 2 25:3)
ἀεί τε γὰρ ἔστιν ὁ ἔμπροσθεν μᾶλλον, ὁ δ’ ὕστεροσ οὐκ ἔστιν, οὗ δὲ τὸ πρῶτον μὴ ἔστιν, οὐδὲ τὸ ἐχόμενον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 2 27:4)
οὐ γὰρ ὅμοιον ἐπὶ τῆσ γραμμῆσ, ἣ κατὰ τὰσ διαιρέσεισ μὲν οὐχ ἵσταται, νοῆσαι δ’ οὐκ ἔστι μὴ στήσαντα διόπερ οὐκ ἀριθμήσει τὰσ τομὰσ ὁ τὴν ἄπειρον διεξιών, ἀλλὰ καὶ τὴν ὅλην οὐ κινουμένῳ νοεῖν ἀνάγκη.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 2 28:3)
πολλαχῶσ γὰρ ἐπισταμένων τὸ αὐτὸ μᾶλλον μὲν εἰδέναι φαμὲν τὸν τῷ εἶναι γνωρίζοντα τί τὸ πρᾶγμα ἢ τῷ μὴ εἶναι, αὐτῶν δὲ τούτων ἕτερον ἑτέρου μᾶλλον, καὶ μάλιστα τὸν τί ἐστιν ἀλλ’ οὐ τὸν πόσον ἢ ποῖον ἢ τί ποιεῖν ἢ πάσχειν πέφυκεν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 30:2)
ἀνάγκη γὰρ εἶναί τι τὸ γιγνόμενον καὶ ἐξ οὗ γίγνεται καὶ τούτων τὸ ἔσχατον ἀγένητον, εἴπερ ἵσταταί τε καὶ ἐκ μὴ ὄντοσ γενέσθαι ἀδύνατον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 96:2)
ἔστι γὰρ ἀπαιδευσία τὸ μὴ γιγνώσκειν τίνων δεῖ ζητεῖν ἀπόδειξιν καὶ τίνων οὐ δεῖ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 63:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION