Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색

τὸ δὲ πᾶσιν οἷσ ἔξεστι τοὺσ εὐεργέτασ κοσμεῖν καὶ μηδὲν τῶν εἰκότων ἐλλείπειν οὕτωσ, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, δι’ ἄμφω ταῦτα τοῦ παντὸσ ἄξιον χρῆσθαι ὥστε καὶ ἄνθρωποι πάντεσ καὶ οἱ τὸν Ὄλυμπον οἰκοῦντεσ θεοὶ καὶ δαίμονεσ τὴν αὐτὴν περὶ τούτου φέρουσι ψῆφον καὶ ξυγχωροῦσι κατὰ ταῦτα, οἱ μὲν τοῦ μηδένα μὴ δεῖν τὸ παράπαν ἔτ’ ἔχειν ἀγνωμονεῖν παράδειγμα τὸν Ἰξίονα καὶ τὴν Ἰξίονοσ τύχην προθέντεσ τῷ βίῳ, τοὺσ δὲ οὐδὲ λέγειν ἔξεστιν ὁπόσου δή τινοσ τοὺσ σφῶν ἀξιοῦσι γονέασ καὶ παιδευτὰσ, καὶ ὅπωσ τούτοισ καὶ ζῶσι καὶ τελευτήσασι τὸν ἅπαντα τοῦ βίου κέχρηνται χρόνον, οὐ μόνον πλείστασ καὶ μεγίστασ καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ χάριτασ αὐτοῖσ ἐκτιννύντεσ καὶ σχεδὸν ὑπὲρ κεφαλῆσ αἴροντεσ, ἀλλὰ καὶ μετ’ αὐτοὺσ, ὡσ εἰπεῖν, τοὺσ θεοὺσ ἄγοντεσ σφᾶσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 48:2)
οὐ γὰρ πᾶσ ἀδικῶν ἤδη καὶ πρὸσ τοὺσ εὐεργέτασ ἐστὶν ἀγνώμων, ἀλλ’ ὁ πρὸσ τούτουσ ἀγνωμονῶν αὐτὸ τοῦτ’ ἀδικεῖ μόνον, τὸ μὴ τὰ προσήκοντ’ αὐτοῖσ πράττειν αἱρεῖσθαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 50:5)
δι’ ὧν γὰρ ἃ δέδωκεν ἀφαιρεῖν αὖθισ οἰέται δεῖν, λογίζεσθαι πᾶσιν ἐξ ἀνάγκησ ξυμβαίνει ὡσ ἢ μὴ γνώμησ εὐθύτητι παρέσχεν ἐκεῖνα, ἀλλ’ ὅπωσ μειζόνωσ τούτουσ οἷσ ἀποστερήσει λυπήσῃ ἢ εἰ μὴ, τοῦτο λειπόμενόν ἐστιν ἐξ ἀνάγκησ, ὡσ οὐ μετὰ λογισμοῦ τότε παρέσχεν, ἐπεὶ πάλιν ἐκτὸσ αἰτίασ ἀφείλετο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 51:5)
οὗτοσ δὲ μηδένα τούτου ποιούμενοσ λόγον, ἀλλὰ καὶ παρὰ τὸ κοινῇ συμφέρον καινοτομῶν ἃ μὴ δεῖ, ἐν τοῖσ μεγίστοισ καταβλάπτει τὴν πόλιν, οὐ μόνον ἀσύμφωνον αὐτὴν πρὸσ ἑαυτὴν καθιστὰσ, ἀλλὰ καὶ τῶν πάνυ τοι προσηκόντων ἀποστερῶν καὶ ὧν πᾶσ τισ ἂν αὐτῇ τυγχάνειν εἰσ ἅπαν συνεύξαιτο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 60:2)
οὐ γὰρ οἱο͂́ν τε ταύτην λαβεῖν μὴ περὶ πλείστου ποιούμενον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 64:5)
ἄνευ δὲ τούτων εἰ, ὅτε παρ’ ὑμῶν ἠξιοῦντο τῆσ ἀτελείασ, ἔφασαν δεδιέναι μὴ μετ’ ὀλίγον αὐτοὺσ ταύτην ἀφέλησθε, οὐ μόνον μανίασ ἂν εἵλετ’ αὐτοὺσ, οὕτωσ ἔχοντασ γνώμησ, ἀλλὰ καὶ ὡσ τῆσ προαιρέσεωσ ὑμῶν καταψευδομένοισ ἐπετιμᾶτε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 69:3)
εἰ τοίνυν ἡμῖν μὲν χρηστῆσ οὕτω μέτεστι γνώμησ καὶ πρὸσ τοσοῦτον ἥκομεν τοῦ πρὸσ πάντασ ἁπλῶσ εὖ διακεῖσθαι, ὡσ καὶ τοὺσ ἐχθροὺσ εὔνουσ ἐθέλειν ποιεῖν καὶ μεταβάλλειν ἐφ’ ἃ δεῖ, ὁ δ’ ἡμᾶσ δι’ ὧν συμβουλεύει πᾶσι καθάπαξ συγκρούει, καὶ πρὸσ ἃ μὴ πεφύκαμεν ἐκβιάζεται, οὐ μόνον ἐστὶ τῆσ πολιτείασ ἐχθρὸσ, ὡσ μηδ’ ὁπωστιοῦν αὐτῷ χρῆναι προσέχειν, ἀλλὰ καὶ ἧσ ἴσχομεν φύσεωσ πάντ’ ἄνω καὶ κάτω στροβίλου δίκην ποιῶν, καὶ τοὺσ ἐπιεικεστάτουσ τὰσ φύσεισ καὶ νόμοισ καὶ ἔθεσιν ἐντραφέντασ χρηστοῖσ τῶν ἀνομωτάτων καὶ ὠμοτάτων ἔλαττον ἔχειν, ὦ θεοὶ, παρασκευάζων βαρβάρων, εἴπερ ἐκεῖνοι μὲν εὐεργέτασ τιμῶσιν, ἡμεῖσ δ’ αὐτοὺσ ἀτιμάζομεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 74:1)
οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ μὲν καλόν τι καὶ δίκαιον, ὦ οὗτοσ, τὸ τῶν δωρεῶν οἰεί καὶ τῇ πόλει συμφέρον, τί μὴ πᾶσιν ἁπλῶσ μεταδίδωσ, ἀλλὰ τοῖσ μὲν, τοῖσ δ’ οὔ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 76:7)
ἀλλὰ χάριν μὲν ἂν εἰδείη μὴ τοῦτο παθὼν, παθὼν δὲ οὐ δυσχερανεῖ δή που δικαίωσ, οὐδ’ ὡσ ἠδικημένοσ βοήσεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 82:2)
ἀλλ’ ἐπειδὴ τούτου τυχεῖν οὐχ οἱο͂́ν τε μὴ παρόντοσ ἐκείνου, δεῖ δή που καὶ ἀμφοτέρων ἡμῖν, ἵνα μὴ θάτερον ζητοῦντεσ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸ πᾶν ἀπολέσωμεν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 91:1)
οὐ μὴν εἰκόσ, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι καθόλου περιλαβεῖν τὸ βέλτιστον·
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 9 2:3)
μετὰ δὲ ταῦτα ὡσ ἐξέπεσε τὸ δεύτερον, ἔτει μάλιστα ἑβδόμῳ μετὰ τὴν κάθοδον, οὐ γὰρ πολὺν χρόνον κατέσχεν, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τῇ τοῦ Μεγακλέουσ θυγατρὶ συγγίγνεσθαι, φοβηθεὶσ ἀμφοτέρασ τὰσ στάσεισ ὑπεξῆλθεν.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 15 1:2)
ἔτει δὲ τρίτῳ μετὰ ταῦτα Νικοδήμου ἄρχοντοσ, ὡσ ἐφάνη τὰ μέταλλα τὰ ἐν Μαρωνείᾳ, καὶ περιεγένετο τῇ πόλει τάλαντα ἑκατὸν ἐκ τῶν ἔργων, συμβουλευόντων τινῶν τῷ δήμῳ διανείμασθαι τὸ ἀργύριον, Θεμιστοκλῆσ ἐκώλυσεν, οὐ λέγων ὅ τι χρήσεται τοῖσ χρήμασιν, ἀλλὰ δανεῖσαι κελεύων τοῖσ πλουσιωτάτοισ Ἀθηναίων ἑκατὸν ἑκάστῳ τάλαντον, εἶτ’ ἐὰν μὲν ἀρέσκῃ τὸ ἀνάλωμα, τῆσ πόλεωσ εἶναι τὴν δαπάνην, εἰ δὲ μή, κομίσασθαι τὰ χρήματα παρὰ τῶν δανεισαμένων.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 22 7:1)
δοκεῖ μέντοι μὴ παρέργωσ ἀποφαινομένοισ οὐχ ὥσπερ αὐτὸν διαβάλλουσι πάσασ τὰσ πολιτείασ καταλύειν, ἀλλὰ πάσασ προάγειν ἑώσ μηδὲν παρανομοῖεν, ὡσ δυνάμενοσ πολιτεύεσθαι κατὰ πάσασ, ὅπερ ἐστὶν ἀγαθοῦ πολίτου ἔργον, παρανομούσαισ δὲ οὐ συγχωρῶν, ἀλλ’ ἀπεχθανόμενοσ.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 28 5:3)
ἔπειτα βουλομένων Λακεδαιμονίων ἐκ Δεκελείασ ἀπιέναι καὶ ἐφ’ οἷσ ἔχουσιν ἑκάτεροι εἰρήνην ἄγειν, ἔνιοι μὲν ἐσπούδαζον, τὸ δὲ πλῆθοσ οὐχ ὑπήκουσεν ἐξαπατηθέντεσ ὑπὸ Κλεοφῶντοσ, ὃσ ἐκώλυσε γενέσθαι τὴν εἰρήνην, ἐλθὼν εἰσ τὴν ἐκκλησίαν μεθύων καὶ θώρακα ἐνδεδυκώσ, οὐ φάσκων ἐπιτρέψειν ἐὰν μὴ πάσασ ἀφῶσι Λακεδαιμόνιοι τὰσ πόλεισ.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 34 1:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION