헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐγὼ δ’ ὅτι μὲν καὶ πάντασ εἰκὸσ ἦν τοὺσ ἐν τοῖσ θερμοῖσ τόποισ ταὐτὸ τοῦτο πάσχειν ποταμοὺσ οὐ λέγω, ἀλλὰ πῶσ οὐκ ἄτοπον τὰσ μὲν πηγὰσ ἐν τοῖσ θερμοτάτοισ φάσκειν εἶναι, τὰ δὲ πλησίον ὕδατα αὐτῶν μὴ ἐν τοιούτοισ ἑτέροισ ἀξιοῦν εἶναι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Αἰγύπτιος 27:5)
καὶ δὴ παρέστω μὲν ἁνὴρ, εἴτ’ οὖν πάρεστιν εἴτε μὴ, οὐ γὰρ οἶδά γε αὐτὸν ὅστισ ὢν τυγχάνει, οὔκουν ἔγωγε οὐδ’ αὐτὸν ὅλωσ, ἀποκρινέσθω δὲ ὡσ παρών.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 1:13)
τί δῆτ’ ἂν, εἰ ἡμῖν ἐδεδώκεισ ἐξελὼν ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνοσ ἐραννῆσ ἢ περὶ οὗ Χαλκιδεῖσ ποτὲ καὶ Ἐρετριεῖσ διέστησαν, ἢ τὸ μέσον Κορίνθου καὶ Σικυῶνοσ, ὁ χρησμὸσ ἔφη, ὅτε ἁπλῶσ οὑτωσὶ φιλίασ ἕνεκα αὐτῆσ παρών τε καὶ ἀπολαύων τῶν καλλίστων, οἷ’ ἂν τὰ ἡμέτερα εἰή κάλλιστα, εἰ μὴ ἄρα σοι καὶ τοῦτο προσίσταται, σὺ δὲ οὐδὲ τοσοῦτον ἡμῖν ἐν μισθοῦ μέρει κατέθου, ὅσον εἰ καί τι παρεληρήσαμεν τοῦτο συγγνῶναι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 2:18)
τὴν τοίνυν ἀξίαν ὅ τ’ Ἀπόλλων, ἅτε μάντισ καὶ ποιητὴσ ὢν καὶ κατ’ ἀμφότερα ἐξηγητὴσ τῆσ ἀληθείασ, παρακελεύεται τιμᾶν, σύ τ’ ἂν εὖ φρονῇσ καὶ μὴ θεοῖσ ἐχθρὸσ ᾖσ, σκέψει πανταχοῦ, σκέψει δ’ ὅπωσ ἁπάντων ὑπαρχόντων οὐ δείξεισ ἀτιμάζων, ἀλλ’ ἐπὶ παντὸσ ἀεὶ παραλαμβάνων, οὕτω κρινεῖσ ἀναφέρων ἐπ’ ἐκεῖνο τὴν γνώμην, τὸ ποῖόσ τισ ἕκαστοσ ἡμῶν καὶ πόσου τινὸσ ἄξιοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 4:10)
καὶ οὕτω σχέτλιοσ ἦν καὶ ὑβριστὴσ ὥστ’ οὐδὲ τοσοῦτον ἐνέμεινεν ἐκτελέσαι τὸ προοίμιον ταῖσ θεαῖσ, ἀλλὰ λέγων ὅτι αἱ Μοῦσαι ὑμνοῦσι τὸν Δία καὶ Λητώ τ’ Ιἀπετόν τε ἰδὲ Κρόνον ἀγκυλομήτην, εἶτα οὐ καρτερεῖ, ἀλλ’ ὀλίγου μεταξὺ τῶν θεῶν τῶν ὀνομάτων φησὶν αἵ νύ ποθ’ Ἡσίοδον καλὴν ἐδίδαξαν ἀοιδὴν, ὡσ εἰ μὴ καὶ τοῦτο δόξει τῶν Μουσῶν ἔργον εἶναι, ὥσπερ τοὺσ θεοὺσ ᾄδειν οὕτω καὶ Ἡσίοδον ποιητὴν ἀπεργάσασθαι, μοῖράν τινα αὐταῖσ ἀπολλυμένην τῆσ εὐφημίασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 5:13)
ᾔδει γὰρ καὶ αὐτὸν τὸν Ἀχιλλέα ἃ μὴ δυνατὸσ ἦν οὐ προσποιούμενον οὐδ’ ἀλαζονευόμενον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 7:23)
ἃ γὰρ ἂν αἰσχρὰ φαίησ ἐπ’ ἀνθρώπων εἶναι, ταῦτ’ οὐκ ἂν ἔχοισ εἰπεῖν μὴ οὐ πολὺ τοῦ γε θεοῖσ πρέπειν ἀπέχειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 12:1)
οὐ γὰρ τοῦτ’ ἐστὶ τὸ ἀμφισβητούμενον, ἀλλ’ εἰ τῷ ἐν ὁτῳοῦν καὶ ὁσονοῦν προέχοντι μὴ προσήκει λέγειν περὶ αὑτοῦ μηδὲ φρονεῖν, ἀλλ’ ἀποχρῆν ἐὰν οἱ συνειδότεσ ὦσιν, ἥκιστα πάντων ὑπὲρ αὑτοῦ προσήκει λέγειν τῷ Διί.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 12:12)
εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ τούτου χάριν, ὅπωσ ἢ μειράκια ὑπαγοίμην, ἢ πατέρασ τινὰσ κακοδαίμονασ ἐξαπατήσασ ἐπάραιμι τελεῖν ἐμαυτῷ μισθοὺσ, οὕτω ταῦτα σεμνῶσ ἀνῆγον, καὶ μὴ μόνον εἰ πρώην, ἀλλὰ καὶ ὁποτοῦν ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ τοιούτου τινὸσ ἡττηθεὶσ ὁτιοῦν ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον εἴρηκα ἢ πεποίηκα, ὅ τι βούλει χρῶ λαβὼν, οὐ παραιτοῦμαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 30:9)
ταῦτα οὐ μετὰ πάντων ἐγκωμίων εἰσ αὑτὸν εἰρῆσθαί σοι δοκεῖ τῷ ἀνδρὶ, εἴπερ γε μὴ τὰ Μίδου ὦτα ἔχεισ, οὗ τὸ ἐπίγραμμα ἐκεῖνοσ ἐπέσκωπτε προσεικάζων τῷ τοῦ ἑταίρου λόγῳ, καὶ κατὰ πάσασ γέ που τὰσ ἀρετάσ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 35:4)
ὃ καὶ θαυμάζω, εἰ πολεμοῦσι μὲν αἰσχύνη λέγειν ἃ μὴ καλὸν, λέγουσι δ’ ἅ γ’ αἰσχύνη λέγειν οὐ χεῖρον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Κατὰ τῶν ἐξορχουμένων 7:4)
οἶδα δὲ καὶ Λακωνικάσ τινασ ὀρχήσεισ καὶ τραγικάσ γ’ ἑτέρασ, ἐμμελείασ, οἶμαι, καλουμένασ ‐ οὐ γὰρ ἡ ὄρχησισ αἰσχρὸν, ἀλλὰ τὸ αἰσχρὸν φευκτὸν πανταχοῦ ‐ ἀλλ’ ὑμεῖσ οὐκ ἐν Λυδοῖσ, οὐδ’ εἰσάπαξ, οὐδὲ σκώπτοντεσ, οὐδ’ ὑγιαίνοντεσ τἄνδοθεν, ἀλλ’ ἐν ἅπασιν ἀνθρώποισ ἁπάσασ τὰσ ἡμέρασ ἐξορχεῖσθε, ἃ μὴ ὅτι τοῦ Ἡρακλέουσ, ἀλλ’ οὐδὲ τῆσ Ὀμφάλησ ἐπαινεῖν ἦν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Κατὰ τῶν ἐξορχουμένων 15:9)
τίνα γὰρ πανήγυριν ἡμεῖσ ἢ τίνα σύλλογον παρεῖμεν τὸ μὴ οὐ κοσμῆσαι τὴν πόλιν ἐν τῷ μέσῳ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ τοὺσ αἰτιωμένουσ ὅτι μὴ μελετῴη 6:14)
τὸ δ’ ἀληθὲσ οὐ βούλεσθε, οἶμαι, πρὸσ ὑμᾶσ αὐτοὺσ λέγειν, ὅτι οὐκ ἔνεστι λίθων ἐρῶντασ οὐδὲ λουτρῶν ἐξηρτημένουσ οὐδ’ ἃ μὴ δεῖ τιμῶντασ τὰσ περὶ τοὺσ λόγουσ διατριβὰσ γιγνώσκειν, ἀλλὰ τὰ ὑμέτερ’ αὐτῶν ἀνατίθετ’ ἐμοὶ καὶ βλασφημεῖτε μετ’ εὐφημίασ, εἰ γὰρ ἐβούλετο, καὶ τοιαυτὶ λέγοντεσ, ὡσ νῦν γε νυστάζοντα δηλονότι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ τοὺσ αἰτιωμένουσ ὅτι μὴ μελετῴη 7:9)
καίτοι λόγοσ μὲν λόγον, ὥσ φησιν Ὅμηροσ, ἀμείβεται, καὶ ὁποῖ’ ἄττ’ ἂν εἴπῃ τοιαῦτ’ ἂν ἀκούσεσθαι χρὴ προσδοκᾶν, ῥήτορα δ’ εἶναι φάσκοντα λαβόντα αἰτίαν οὐ προσήκουσαν μὴ χρήσασθαι τοῖσ οἰκείοισ ὀργάνοισ ἔσχατα συμφορᾶσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ τοὺσ αἰτιωμένουσ ὅτι μὴ μελετῴη 7:10)

SEARCH

MENU NAVIGATION