Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색

μὴ ἄρ’ οὐ Πολυκράτησ τὴν ἔξωθεν τύχην οὐδ’ αὐτὸσ ἡμῖν ἦσθα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 116:13)
νῦν δὲ Ἀρχύτασ ἦν ὁ κωλύσασ καὶ Διονύσιοσ Ἀρχύταν μὲν ἐπιστέλλοντα ᾐσχύνθη καὶ ἔδωκε τὴν χάριν, Πλάτωνα δὲ οὐκ ᾐσχύνετο, ᾧ συνῆν καὶ οὗ τοὺσ καλοὺσ ἐκείνουσ καὶ σεμνοὺσ λόγουσ ἤκουσεν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἔδει τιμᾶν ἢ πείθεσθαι λέγοντι ὥσθ’, ἵνα σου τῆσ φωνῆσ μὴ ἀκούοι, καθείρξασ εἶχεν ὡσεί τινα ἀτίμητον μετανάστην.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 117:2)
καίτοι γε εἰ μὲν ἠξίουσ αὐτὸν ἀμείνω γενέσθαι Διονυσίου περὶ σὲ καὶ βουλεύσασθαί τι βέλτιον, ὁ δὲ οὐ προσεῖχέ σοι τὸν νοῦν, ἀλλὰ τοῦ μὴ παρόντοσ ἦν καὶ τοῦ τὰ αἴσχισα ἐντειλαμένου, πῶσ οὐχ ἡττῶ πάμπολυ τοῦ τυράννου καὶ ποῦ δίκαιοσ εἶ προφέρειν εἴ τίσ τινα πείθειν ἐγχειρῶν ἀπέτυχεν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 118:4)
μή τοι νομίσῃσ ἡμᾶσ ἀγνοεῖν τοὺσ σοὺσ λόγουσ ἢ μὴ συγχωρεῖν ἀληθεῖσ εἶναι, ὡσ οὐ θέμισ ἀνδρὶ βελτίονι ὑπὸ χείρονοσ οὔθ’ ὑβρίζεσθαι οὔτε βλάπτεσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 119:11)
ἀλλ’ ὦ πάντων θαυμάσιε Πλάτων, μὴ δι’ ἀμφοῖν ὤθει, καὶ ταῦτ’ οὐ διὰ τῶν φίλων ἑνὸσ καὶ τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ διὰ σαυτοῦ τε καὶ τούτων, οὓσ φίλουσ εἰκὸσ ἦν μᾶλλον ἡγεῖσθαι, εἰ δὲ μὴ, σκόπει μὴ ὅ τι ἐγκαλέσεισ, ἀλλ’ ὅ τι ἀπολογήσει πρότερον·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 121:2)
εἰ γὰρ αὕτη μία ἐστὶ καὶ ἀληθὴσ καὶ δικαία καὶ ἀποχρῶσα μόνη πασῶν ἀπολογία καὶ παραίτησισ ὑπὲρ Πλάτωνοσ, περὶ ὧν ὁ τύραννοσ ἐπλημμέλει, καὶ συνὼν ἐκείνῳ καὶ πάλιν καθ’ αὑτὸν γενόμενοσ, ὅτι καὶ πρὶν ἰδεῖν Πλάτωνα καὶ τῶν ἐκείνου λόγων ἀκοῦσαι πολλὰ καὶ παντοῖα ἐδεδράκει, τί κωλύει καὶ ὑπὲρ ἐκείνων τὸ μὲν ἐξ ἴσου τὰ τοῦ δήμου τοῖσ τῶν τυράννων εἶναι, μὴ λέγειν, ἀλλὰ καὶ τὰ πρὸ τῆσ ἐκείνων πολιτείασ ἐλάττω τῶν ὑπὸ τῶν τυράννων ἐξ ἀρχῆσ ἡμαρτημένων εἶναι, καὶ τὰ παρ’ αὐτὴν τὴν πολιτείαν μὴ τῆσ ἴσησ ἄξια μέμψεωσ, ὅσησπερ τὰ τοῖσ τυράννοισ, ἀφ’ οὗ Πλάτωνα προσίεντο·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 127:3)
τοῦτο δ’ ἦν οὐ μῖσοσ οὐδ’ ἀλλοτρίωσισ τοῦ δήμου πρὸσ αὐτοὺσ, ἀλλ’ ἦν νόμοσ αὐτοῖσ περὶ ταῦτα, ἔχων μὲν ὁπωσδήποτε ‐ ἐῶ γὰρ εἰ μὴ σφόδρ’ ἄν τισ ἐπαινέσαι τὸν νόμον ‐ τὸ δ’ οὖν ἁμάρτημα οὐκ ἀπαραίτητον αὐτῶν, ἀλλ’ ἔχον ὡσ ἐν τούτοισ εὐπρέπειαν, νόμῳ γὰρ, ὥσπερ εἶπον, ἐγίγνετο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 127:9)
Μιλτιάδησ δ’ ἔφθη τελευτήσασ, οὐ τῶν δικαστῶν θάνατον καταγνόντων αὐτοῦ, οὐδ’ ὡσ σὺ φῂσ κἂν εἰσ τὸ βάραθρον ἐμπεσὼν, εἰ μὴ διὰ τὸν πρύτανιν, ἀλλὰ τοῦ τραύματοσ αὐτῷ σφακελίσαντοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 129:5)
ταχύ γ’ ἂν εἰ τοῖσ δώδεκα θεοῖσ ἔσχεν εἰκάσαι τοὺσ καταγνόντασ, ἀπέσχετ’ ἂν τῶν ἁλόντων τὸ μὴ οὐ κακῶσ εἰπεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 137:5)
οὕτω μέχρι μὲν τοῦ μὴ κατὰ νοῦν ἀγωνίζεσθαι καὶ τοῦ τῶν συκοφαντῶν ἔλαττον ἔχειν κοινωνεῖ τῷ Παλαμήδει τῆσ τύχησ ἡμῖν ἡ τοῦ Περικλέουσ φατρία, τὰ δ’ ἐφεξῆσ καὶ διαφέρει, καὶ οἵ τε Ἀθηναῖοι συμπάντων τῶν Ἑλλήνων ἡμερώτεροι πολλῷ τινι φαίνονται καὶ οἱ ῥήτορεσ αὖ τῶν ῥητόρων πρᾳότερον ἐπταικότεσ, καὶ ταύτῃ γε σοφώτεροι τοῦ Παλαμήδουσ ὄντεσ, τοσοῦτον, εἰ μή τι ἄλλο, πεῖσαι δυνηθέντεσ, ὡσ οὐ θανάτου γ’ ἄξιοι τοῖσ Ἀθηναίοισ εἰε͂ν, οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνοσ οὐδ’ εἰσ τὸ τίμημα χρήσιμοσ οὐδὲν ἦν αὑτῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 146:5)
μὴ τοίνυν θαυμάσῃσ, εἰ Περικλῆσ ἔχων ἐπιστήμην καὶ τέχνην τοῦ θεοῦ καὶ τῆσ τύχησ ἡττᾶτο, μηδ’ ἀμνημόνει τῶν καιρῶν, οὓσ αὐτὸσ φῂσ οὐκ ὀλίγον δύνασθαι, οἷσ οὐ πρᾳοτάτοισ ἐκεῖνοσ τότε χρησάμενοσ φαίνεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 147:3)
ὅτι γὰρ οὐδὲν οὔτε τῶν ἀδυνάτων οὔτε τῶν ἀπεικότων καὶ τὰ βέλτιστα λέγοντασ ὑπὲρ τοῦ δήμου τῷ δήμῳ προσκροῦσαι, ἀλλὰ καὶ τοῦτ’ αὐτὸ τῶν συμφορῶν ἐπιεικῶσ αἴτιον γίγνεται, τὸ μὴ βούλεσθαι τῆσ ὀρθοτάτησ ἀφεῖσθαι γνώμησ, οὐ τῶν μάντεων ἀκούσαντα δεῖ γνῶναι, ἀλλ’ ὁ πολλῶν δήμων καὶ πόλεων ἀντάξιοσ Πλάτων ὁ τοῦ Ἀρίστωνοσ διαμαρτύρεται διαρρήδην οὑτωσὶ λέγων, καὶ ταῦτ’ ἐν αὐτοῖσ οἷσ Σωκράτησ ἐκινδύνευσεν οὐχὶ δικαίωσ αὐτῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 148:4)
"οὐ γὰρ ἔστιν ὅστισ ἀνθρώπων σωθήσεται οὔθ’ ὑμῖν οὔτ’ ἄλλῳ τινὶ πλήθει οὐδενὶ γνησίωσ ἐναντιούμενοσ καὶ διακωλύων πόλλ’ ἄδικα καὶ παράνομα ἐν τῇ πόλει γενέσθαι, ἀλλ’ ἀναγκαῖόν ἐστι τὸν τῷ ὄντι μαχούμενον ὑπὲρ τοῦ δικαίου, καὶ εἰ μέλλει ὀλίγον χρόνον σωθήσεσθαι, ἰδιωτεύειν, ἀλλὰ μὴ δημοσιεύειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 148:6)
εἶθ’ ἃ φοβηθεὶσ μὴ πάθῃσ οὐκ ἐδημηγόρεισ, ταῦτ’ εἴ τισ ἐκείνων πέπονθεν, ὡσ οὐ τὰ βέλτιστα συνεβούλευεν ἰσχυρίζει;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 149:3)
ὁ μὲν γὰρ κολακείασ καὶ δουλείασ καὶ τῆσ ἡδονῆσ θεραπευτὰσ, καὶ μηδὲν πλέον τούτου σκοπεῖν αὐτοὺσ, ὁ δ’ ὡσ παρρησίᾳ τῇ δικαιοτάτῃ χρωμένουσ καὶ τὸ χαρίζεσθαι μηδαμοῦ τιθέντασ πρὸσ τὸ βέλτιστον, οὕτωσ ἐπαινῶν φαίνεται, τὴν αὐτὴν τῷ Θουκυδίδῃ φωνὴν ἀφιεὶσ, ἐπεὶ κἀκεῖνοσ, ὥσπερ ἐν τοῖσ ἄνω λόγοισ ἐπεδείκνυμεν, θαυμαστὸν ὅσον φησὶ περιεῖναι τῷ Περικλεῖ τῆσ ἐλευθερίασ καὶ παρρησίασ, οὐ γὰρ ἄγεσθαι μᾶλλον ἢ ἄγειν τὸν δῆμον, καὶ μὴ τί λέγων χαριεῖται σκοπεῖν, ἀλλ’ ὅ τι βέλτιστον αὐτοῖσ ἡγοῖτο, τοῦτο συμβουλεύειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 153:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION