Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색

"αἴτιον δὲ ἦν ὅτι ἐκεῖνοσ μὲν δυνατὸσ ὢν τῷ τε ἀξιώματι καὶ τῇ γνώμῃ, χρημάτων τε διαφανῶσ ἀδωρότατοσ γενόμενοσ κατεῖχε τὸ πλῆθοσ ἐλευθέρωσ καὶ οὐκ ἤγετο μᾶλλον ὑπ’ αὐτοῦ ἢ αὐτὸσ ἦγε, διὰ τὸ μὴ κτώμενοσ ἐξ οὐ προσηκόντων τὴν δύναμιν πρὸσ ἡδονὴν λέγειν, ἀλλ’ ἔχων ἐπ’ ἀξιώσει καὶ πρὸσ ὀργὴν ἀντειπεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 5:15)
οὐ χρὴ τὰσ ἐπιθυμίασ θεραπεύειν οὐδ’ εἰσ ἀπέραντον ἐᾶν προϊέναι, ἀλλὰ κρατεῖν τῶν ἡδονῶν τόν γε δὴ χρηστὸν καὶ σώφρονα, καὶ τοὺσ πολίτασ μὴ συνεθίζειν τὸ πλέον ζητεῖν ἔχειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 8:4)
πῶσ ἄν τισ μᾶλλον τοῖσ Πλάτωνοσ λόγοισ πειθόμενοσ φανερὸσ γένοιτο, εἰ χρὴ τοῖσ Πλάτωνοσ φῆσαι πείθεσθαι τὸν τοσοῦτον πρότερον Πλάτωνοσ, ἢ πῶσ ἂν Πλάτων μᾶλλον ἐλεγχθείη τἀναντία αὐτὸσ ἑαυτῷ λέγων ἢ εἰ φαίνοιτο ἅμα τ’ ἀξιῶν μὴ πρὸσ ἡδονὴν μηδ’ ἐν κόλακοσ μοίρᾳ τοῖσ δήμοισ ὁμιλεῖν, ἀλλὰ πρὸσ τὸ βέλτιστον, καὶ Περικλέα κακίζων, ὃσ οὐ πρὸσ ἡδονὴν, ἀλλ’ ἀπὸ τῆσ ὀρθοτάτησ ἀεὶ γνώμησ ὡμίλει;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 8:9)
Πλάτων τοίνυν ὥσπερ ἐξεπίτηδεσ ἐναντία τῶν ὄντων λέγων ἢ τοὺσ θαυματοποιοὺσ μιμούμενοσ οὐ μόνον Περικλέουσ κατηγόρηκεν ἃ μὴ προσῆκεν, ἀλλὰ καὶ δεινόν τί φησιν εἶναι, εἴ τισ Ἀλκιβιάδην αἰτιάσεται τῶν αὐτῶν τούτων πραγμάτων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 9:8)
εἰ δὲ ἡ γεωμετρία καλὸν καὶ ἡ κατ’ αὐτὴν ἰσότησ, καὶ δεῖ μὴ τούτων ἀμελεῖν, εὑρίσκω τὸν Περικλέα τὴν ἰσότητα κάλλιστα τιμήσαντα οὐ μόνον ἐν τοῖσ ἰδίοισ, ἀλλὰ κἀν τοῖσ κοινοῖσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 10:7)
πρῶτον μὲν οὖν ὡσ οὐ λάλουσ ἐποίησε μέγιστον, οἶμαι, κἀνταῦθα σημεῖον τὸ μὴ ἐπὶ τῶν ἐκείνου χρόνων γενέσθαι τῇ πόλει τὴν διαβολὴν ταύτην, ἀλλ’ ὕστερον ἡνίκα τὸν μὲν ἤδη λαμπρῶσ ἐπόθουν, τοὺσ δὲ παρόντασ πλείω λαλοῦντασ ἢ φρονοῦντασ εὑρ́ισκον καὶ οὐδαμῶσ τὸ τοῦ Περικλέουσ ἀγαθὸν σώζοντασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 12:2)
ὅμωσ δ’ οὐκ ἐξέφυγε τὸ μὴ οὐ τὰ πρῶτα δοῦναι τῷ ἀνδρὶ, μηδ’ ἐνδείξασθαι τὴν μεγαλοπρέπειαν τὴν περὶ τοὺσ λόγουσ αὐτοῦ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 14:6)
οἶδα δὲ καὶ τὰ Πλάτωνοσ πράγματα, εἰ μὴ τετυφώμεθα, οὐδὲν ἄλλο σχεδὸν ὄντα ἢ λόγουσ, καὶ συγχαίρω τῆσ λέξεωσ αὐτῷ, κἄν με προσπαίζων οὑτωσὶ πείθῃ, μὴ πάνυ τούτου φροντίζειν, οὐ πάνυ πείσομαι, ἀλλ’ εἴσομαι σφόδρα σπουδάζοντα, καὶ τηνικαῦτα μάλιστα ἡνίκ’ ἂν ὡσ παίζων λέγῃ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 20:5)
μὴ δὴ τοῦτο λέγωμεν ὡσ οὐκ ἐξῆγεν, ἀλλ’ εἰ προσῆκον ἐξάγειν καὶ μάχεσθαι παρεώρα, τοῦτο σκοπῶμεν, ἐπεὶ καὶ Λακεδαιμονίουσ ἀκούομεν δή που προσκειμένων αὐτοῖσ ποτὲ Θηβαίων καὶ κελευόντων ἐξιέναι καὶ μάχεσθαι ἢ χείρουσ ὁμολογεῖν εἶναι σφῶν, ἀποκρίνασθαι περὶ μὲν τοῦ πότεροι βελτίουσ τὰσ πράξεισ κρίνειν τὰσ ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἑκατέροισ πεπραγμένασ, μαχεῖσθαι δὲ οὐκ ἐν τῷ τῶν πολεμίων καιρῷ οὐδ’ ὅτ’ ἐκεῖνοι κελεύουσιν, ἀλλ’ ἡνίκ’ ἂν αὐτοῖσ δοκῇ, καὶ οὐ χρήσεσθαι περὶ τούτου συμβούλοισ Θηβαίοισ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 25:8)
καὶ ὅτι μὲν οὐκ ἐμάχετο οὗ μὴ προσῆκεν ἐπιτιμήσομεν, ὅτι δ’ ἠπίστατο ποῦ χρὴ τοῦτο ποιεῖν οὐ διαλογιούμεθα;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 27:9)
καὶ ὅτι μὴ νοσοῦντασ μὲν οὐκ ἐξῆγεν οὐ συγγνωσόμεθα, ὅτι δὲ καὶ νοσοῦντασ ἐξῆγεν οὐ θαυμασόμεθα;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 27:12)
ὥσθ’ ὁρ́α μὴ λέοντα ξυρεῖν ἐπιχειρῶμεν, οὐ Θρασύμαχον συκοφαντεῖν ἐπιχειροῦντεσ, ἀλλὰ κωμῳδεῖν Περικλέα, καὶ ταῦτα εἰσ δειλίαν, ἔπειτ’ αὐτοὶ δόξωμεν ἀνδρειότεροι τοῦ δέοντοσ εἶναι τοῖσ βουλομένοισ ἀντικατηγορεῖν, καὶ φανῇ τι καὶ δειλίασ, εἰ δὲ βούλει, σιωπῆσ ἀκίνδυνον γέρασ, ὥσ τισ τῶν Κείων ἔφη ποιητήσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 28:6)
εἰ μὴ κἄν τινεσ ἀργύριον φέρωσιν, ὅτι οὐ τὸ τιμιώτερον αὖ φέρουσι χρυσίον, ἄλλο τι τοῦτ’ ἢ μισθὸν εἶναι φήσουσιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 30:14)
ἀλλ’ οὐ Περικλῆσ τοιοῦτοσ οὔτ’ ἐνταῦθα οὔτε ἄλλοθι, ἀλλ’ οὕτω σφόδρα πόρρω τῆσ πλεονεξίασ ἦν καὶ τοῦ συμβουλεύειν Ἀθηναίοισ τὰ μὴ προσήκοντα πράγμαθ’ αὑτοῖσ προστίθεσθαι ὥστε τῷ προτέρῳ πολέμῳ κεκρατηκότασ αὐτοὺσ Πελοποννησίων καὶ ἔχοντασ Μέγαρα, Νίσαιαν καὶ Τροιζῆνα καὶ Πηγὰσ καὶ Ἀχαί̈αν ἔπεισε ταῦτα ἀποδόντασ εἰρήνην συνθέσθαι, τοσούτου ἔδει προσδιδάσκειν πλέον ἀεί τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτοὺσ ἔχειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 34:5)
ὅτι δ’ οὐ παντὸσ ἀνδρὸσ τὰ Κίμωνοσ πράγματα οὐδὲ τῆσ ἐσχάτησ μοίρασ, ἀλλὰ καὶ λογίσασθαι περὶ πραγμάτων δεινὸσ ἀνὴρ καὶ καταπρᾶξαι, καὶ τοιοῦτοσ οἱο͂σ μὴ μόνον παρ’ Ἀθηναίοισ εἰκότωσ εὐδοκιμεῖν, ἀλλὰ καὶ παρὰ Λακεδαιμονίοισ οὐ χαλεπῶσ ἂν τὰ πρῶτα ἔχειν, ἐφεξῆσ ἂν εἰή λέγειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 37:7)

SEARCH

MENU NAVIGATION