헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

προβαίνει γὰρ μέχρι πλείστου, τὴν θάλατταν ἡμεροῦσα, καὶ ταῖσ νήσοισ ἐγκαταμίγνυται, θεαμάτων ἥδιστον, ἤπειροσ ἐν νήσοισ, καὶ τούτων ἐνίων νοτιωτέρα, πρώτη μὲν τοῖσ ἐκ τοῦ πελάγουσ ὡσπερεὶ χεῖρα προτείνουσα εἰσ ὑποδοχὴν, παντοδαποὺσ δὲ ὁρ́μουσ καὶ λιμένασ παρεχομένη κύκλῳ περὶ πᾶσαν ἑαυτὴν, ἔτι δὲ ἀκτὰσ ἄλλασ κατ’ ἄλλα μέρη τῆσ τε θαλάττησ καὶ ἑαυτῆσ, καὶ πορθμοὺσ πρὸσ τὰσ ἐπικειμένασ νήσουσ οὐ πλέον διαλείποντασ ἢ ὅσον αἱ νῆσοι πρὸσ ἀλλήλασ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 6:3)
ὥστε καὶ παραπλεῖν καὶ περιπλεῖν καὶ πεζεύειν καὶ ἔτι πελαγίουσ εἶναι διὰ τῆσ Ἀττικῆσ ὥσπερ ἐν πομπῇ κατ’ ἐξουσίαν τὸ πρὸσ ἡδονὴν αἱρουμένουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 6:4)
λαβόντεσ δὲ οὕτω τὰσ παρὰ τῶν θεῶν δωρεὰσ οὕτωσ εὖ τοὺσ δόντασ ἐμιμήσαντο ὥστε αὐτοὶ τοῖσ ἄλλοισ ἀνθρώποισ ἀντὶ τῶν θεῶν κατέστησαν, καὶ πεῖραν ταύτην πρώτην ἔδοσαν τοῦ κατ’ ἀξίαν τυχεῖν, τὸ χρήσασθαι τοῖσ ὑπάρχουσιν ὡσ προσῆκεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 14:10)
οὐ γάρ ἐστι γένοσ οὐδὲν τῆσ Ἑλλάδοσ, ὡσ ἔποσ εἰπεῖν, ὃ τῆσδε τῆσ πόλεωσ ἀπείρατόν ἐστιν, οὐδ’ ἀοίκον ἐπὶ καιρῶν, ἀλλὰ καὶ πόλεισ καὶ ἔθνη μετελήλυθεν εἰσ αὐτὴν καὶ καταπέφευγε, καὶ κατ’ ἄνδρα σχεδὸν οἱ γνωριμώτατοι, ὧν ἁπάντων μὲν ἀμήχανον καὶ μνημονεῦσαι πρῶτον καὶ τῆσ μνήμησ τοὺσ λόγουσ συμμέτρουσ ἀποδοῦναι, μὴ ὅτι τῶν ἰδίᾳ λέγω μεταστάντων κατὰ συμφορὰσ, ἀλλ’ οὐδὲ τῶν κοινῇ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 18:9)
οὕτω δ’ ἐκ παλαιοῦ πᾶσιν ἑαυτὴν δοῦσα διετήρησεν ὥσπερ νόμον εἰσ τέλοσ τὴν γνώμην, καὶ διεξῆλθε διὰ πάντων τῶν Ἑλληνικῶν καιρῶν, ἅπασι τὰσ πύλασ ὑπανοίγουσα τοῖσ ἐκ τῶν πολέμων, ἢ κατὰ στάσιν, ἢ κατ’ ἄλλην τινὰ φεύγουσι τύχην πόρρωθεν προκηρύττουσα θαρρεῖν, ὡσ οὐδεὶσ ἔσται τῶν Ἑλλήνων ἄπολισ, ἑώσ ἂν ἡ τῶν Ἀθηναίων ᾖ πόλισ, ἀλλ’ ἢ πατρίδα μεταλλάξουσιν οἷσ συμβαίνει.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 21:4)
ὃν γὰρ οὐ πόλισ, οὐκ ἀνὴρ, οὐ γένοσ οὐδὲν τῶν ἐν τοῖσ Ἕλλησιν ὑφίστατο, καὶ ᾧ τοσοῦτον περιῆν ὥστ’ ἀπειλεῖν ἀπειλὰσ κοινὰσ τοῖσ τε Ἡρακλέουσ παισὶ καὶ ταῖσ πόλεσι, τοῖσ μὲν, εἰ φανήσονται, ταῖσ δὲ, εἰ δέξονται τοῦτον, εἰσ τοῦτ’ ἤγαγεν ὥστ’ αὐτὸν οἴκοι ταφῆσ μὴ τυχεῖν, καὶ τῆσ ἐξουσίασ, ἧσ παρ’ ἀξίαν ἀπέλαυσεν Εὐρυσθεὺσ, τὴν τελευτὴν ἡ πόλισ εὑρ͂ε κατ’ ἀξίαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 26:7)
οἱ μὲν γὰρ ἑκόντεσ, οἱ δ’ ἀνάγκῃ προσεχώρουν, περιρρέοντοσ τοῦ πολέμου καὶ πάντων ἐφεξῆσ ὥσπερ πῦρ ἐπιὸν ὑποφευγόντων, οἱ δὲ τῆσ Ἀθηνᾶσ ἐν πολλοῖσ ἤδη πολλάκισ δείξαντεσ ὡσ ὀρθῶσ εἰσιν ἐπώνυμοι καὶ μάλα ἵλεῳ τῇ τῆσ θεοῦ χρῶνται διανοίᾳ, καὶ συνειδότεσ ἔξωθεν οὖσαν τῇ πόλει τὴν φυλακὴν ψήφισμα ποιοῦνται τὴν μὲν πόλιν ἐπιτρέψαι τῇ πολιούχῳ θεῷ, παῖδασ δὲ καὶ γυναῖκασ εἰσ Τροιζῆνα παρακαταθέσθαι, αὐτοὶ δὲ γυμνωθέντεσ τῶν περιττῶν προβαλέσθαι τὴν θάλατταν, πάντων ὅσα τισ εἴποι μέγιστα κατ’ ἀνθρώπουσ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ παρασχόμενοι σύμβολα εὐσεβείασ, καρτερίασ, φρονήσεωσ, φιλανθρωπίασ, μεγαλοψυχίασ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 49:6)
τρεῖσ τόπουσ οἱ βάρβαροι κατέλαβον τὸ κατ’ ἀρχὰσ, τὴν ἤπειρον, τὴν θάλατταν, τὴν πρὸ τῆσ Σαλαμῖνοσ νῆσον, ὅπωσ ἀκριβέστερον ἢ δικτύῳ συγκλείοιντο οἱ Ἕλληνεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 51:9)
καὶ δεῆσαν τειχομαχίασ, ὅσον αἰσχυνθείη τισ ἂν εἰπεῖν οἱ ἄλλοι πρὸσ αὐτοὺσ ἦσαν, ἑώσ τῶν βαρβάρων οἱ μὲν οὐχ ὁμοίωσ καὶ πρόσθεν κατεῖχον τὴν Βοιωτίαν κείμενοι, οἱ δ’ ὥσπερ ἐκ ναυαγίασ ἀόπλοι καὶ ἀσύντακτοι νύκτα ἡμέρασ τιμιωτέραν ἄγοντεσ, ἐκ πολλῶν ὀλίγοι καὶ πολλοὶ κατ’ ὀλίγουσ ἐξεχώρησαν, πολλὰ τῆσ ὑπερηφάνου στρατιᾶσ καὶ τῶν Ἀθηναίων μεμνημένοι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 56:13)
οὐ γὰρ νόμοσ ἦν ὁ συνάγων οὐδὲ χρόνου τακτὴ περίοδοσ, ἀλλ’ ἐκ τῶν πραγμάτων ἦν καὶ κατ’ ἄνδρα καὶ πόλεισ εὐθυμεῖσθαι καὶ στεφανηφορεῖν καὶ τοὺσ θεοὺσ μαρτύρεσθαι τῆσ παρούσησ εὐδαιμονίασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 58:4)
αὐτή τε παρῆλθε τοὺσ ἀρχαίουσ ὁρ́ουσ πανταχῆ κατ’ ἀξίαν τῶν ἔργων καὶ τὴν τοῦ κύκλου προσθήκην ποιουμένη·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 59:2)
οὐ γὰρ εἰσ ταῦτα ὁρῶν ἠπειγόμην, ἀλλ’ ἐκεῖνο ἐπιδεῖξαι βουλόμενοσ, ὅτι εἰ κάλλιστον ἀνθρώποισ καὶ τὸ αὐτὸ λυσιτελέστατόν τε καὶ νικῶν ἡδονῇ, θεῶν πρόσοδοι καὶ ὁμιλίαι, καὶ τοῦτ’ εἰσ τοσοῦτον τότ’ ἐπανθῆσαν τοῖσ Ἕλλησι μιᾷ δὴ πόλει ταύτῃ μάλιστ’ ἄν τισ προσθείη δικαίωσ, πρῶτον μὲν κατ’ αὐτὴν ὡσ ἀληθῶσ τὴν τῶν θεῶν τιμήν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 59:5)
πάντα δὲ ὥσπερ ἄγοσ καθαίροντεσ ἐπῆλθον, οὐκ ἐλάττω δὲ τῶν κατ’ ἐμπορίαν πλεόντων ἐπ’ ἀγκυρῶν ὡρμίσαντο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 61:3)
οἱ μὲν γὰρ οὐχ ὧν εὖ ἔπαθον χάριν ἔσχον διὰ τέλουσ, ἀλλ’ ἐφθόνησαν τῶν ἔργων ταῖσ ὑπερβολαῖσ, ἡ δ’ ὑπὲρ ὧν ἅπαντα ὑπέστη, τούτοισ συνέρραξε, δυοῖν δείξασα ὡσ ἄκουσα, τῷ τε κατ’ ἀρχὰσ ἔτι κινουμένουσ κατασχεῖν καὶ δεῖσθαι λόγῳ κρίνεσθαι περὶ τῶν διαφόρων καὶ τῷ πολεμεῖν ἀναγκασθεῖσα, ὅτε ἐνίκησε, μηδὲν πλέον ζητῆσαι, ἀλλ’ ἀφεῖναι τοὺσ ἐρίσαντασ αὐτῇ περὶ τῆσ ἡγεμονίασ καὶ μηδὲν ἀηδέστερον ἐξαγαγεῖν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἢ κρατήσασαν τὸ ἐξ ἀρχῆσ ἐμβαλεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 68:8)
αἰσχύνομαι μὲν γὰρ καὶ τὰσ ἐν Ναυπάκτῳ ναυμαχίασ παραλείπων, ἃσ οὔτε παρὰ μικρὸν ἐνίκων οὔτε ὀλίγῳ πλείονασ, ἀλλ’ ὡσ ἐφ’ ἑρ́μαιον πλεύσαντεσ, καὶ νίκασ ἑτέρασ ἐπὶ Θρᾴκησ καὶ ὡσ Κέρκυραν ἐξείλοντο καὶ τὰ κατ’ Ἀμπρακίαν ἔργα μέγιστα τῶν κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον Ἑλληνικῶν, καὶ ταῦτ’ ἀρετῇ πραχθέντα, οὐ χρείᾳ, καὶ τὰ κατ’ αὐτὴν δὴ τὴν Πύλον, ναυμαχίασ τε ἀπὸ γῆσ καὶ μάχασ πεζὰσ ὕστερον ἐν τῇ νήσῳ γενομένασ, καὶ πρὶν ταῦτ’ ἐξήκειν, ἑτέρουσ Λακεδαιμονίουσ ἐκ Κυθήρων ἀγομένουσ καὶ τρόπαια Κορινθίων καὶ πολλὰ ἕτερα ἐφάμιλλα καὶ εἰπεῖν καὶ θαυμάσαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 69:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION