헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐν αἰθέρι γὰρ αἱ πηγαὶ τοῦ θείου πυρόσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 16, chapter 1 1:3)
αἱ ἐντοίχιοι γραφαὶ ταῖσ τε γραμμαῖσ πάνυ ἀκριβεῖσ ἦσαν καὶ τοῖσ μίγμασιν ἡδεῖαι, παντὸσ ἀπηλλαγμένον ἔχουσαι τοῦ καλουμένου ῥώπου τὸ ἀνθηρόν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 16, chapter 3 3:1)
αἱ νεοσφαγεῖσ τῶν θυομένων σάρκεσ μέχρι τούτου διατελοῦσι τρέμουσαί τε καὶ παλλόμεναι, ἑώσ ἂν τὸ κατεχόμενον ἐν αὐταῖσ συγγενὲσ πνεῦμα βιασάμενον τοὺσ πόρουσ ἅπαν ἐξαναλωθῇ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 16, chapter 6 2:2)
αἵ τε δὴ σπονδαὶ μετὰ τὴν ἄφιξιν τῶν πρεσβευτῶν εὐθὺσ ἐλέλυντο, καὶ στρατιαὶ δύο κατεγράφοντο.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 17-18, chapter 3 3:2)
παραπλήσιόν τι πάσχουσιν αἱ δημοκρατούμεναι πόλεισ τοῖσ πελάγεσιν·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 19, chapter 7 4:2)
οὗτοι πρὸσ Πύρρον ἀφικόμενοι καὶ διαλεχθέντεσ, ὅσα τῇ τοιαύτῃ χρείᾳ πρόσφορα ἦν, ὡσ ἀτέκμαρτον πρᾶγμα τύχη καὶ ταχεῖαι τῶν πολέμων αἱ τροπαὶ καὶ τῶν συμβησομένων οὐδὲν ἀνθρώποισ προειδέναι ῥᾴδιον, ἐπ’ ἐκείνῳ τὴν προαίρεσιν ἐποίουν, εἴτ’ ἀργύριον ἀντὶ τῶν αἰχμαλώτων ἐβούλετο λαβεῖν εἴτε ἑτέρουσ αἰχμαλώτουσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 19, chapter 13 5:1)
ἔξω γὰρ ὀλίγων τινῶν Ἀσιανῶν πόλεων, αἷσ δι’ ἀμαθίαν βραδεῖά ἐστιν ἡ τῶν καλῶν μάθησισ, αἱ λοιπαὶ πέπαυνται τοὺσ φορτικοὺσ καὶ ψυχροὺσ καὶ ἀναισθήτουσ ἀγαπῶσαι λόγουσ, τῶν μὲν πρότερον μέγα ἐπ’ αὐτοῖσ φρονούντων αἰδουμένων ἤδη καὶ κατὰ μικρὸν ἀπαυτομολούντων πρὸσ τοὺσ ἑτέρουσ, εἰ μή τινεσ παντάπασιν ἀνιάτωσ ἔχουσι, τῶν δὲ νεωστὶ τοῦ μαθήματοσ ἁπτομένων εἰσ καταφρόνησιν ἀγόντων τοὺσ λόγουσ καὶ γέλωτα ποιουμένων τὴν ἐπ’ αὐτοῖσ σπουδήν.
(디오니시오스, De antiquis oratoribus, chapter 2 1:1)
τάχα γὰρ ἂν εἰε͂́ν τινεσ αἱ ἐμὲ διαλανθάνουσαι τοιαῦται γραφαί, τὸ δὲ τῆσ ἀπάντων ἱστορίασ ὁρ́ον ἑαυτὸν ποιεῖν καὶ περὶ τοῦ μὴ γεγονέναι τι τῶν δυνατῶν γενέσθαι λέγειν αὔθαδεσ πάνυ καὶ οὐ πόρρω μανίασ.
(디오니시오스, De antiquis oratoribus, chapter 4 1:3)
κεφάλαια δ’ αὐτῆσ ἐστιν ἃ πρόκειταί μοι δεῖξαι ταῦτα, τίσ τε ἐστὶν ἡ τῆσ συνθέσεωσ φύσισ καὶ τίνα ἰσχὺν ἔχει, καὶ τίνων στοχάζεται καὶ πῶσ αὐτῶν τυγχάνει, καὶ τίνεσ αἱ γενικώταται αὐτῆσ εἰσι διαφοραὶ καὶ τίσ ἑκάστησ χαρακτὴρ καὶ ποίαν κρατίστην αὐτῶν εἶναι πείθομαι, καὶ ἔτι πρὸσ τούτοισ, τί ποτ’ ἐστὶ τὸ ποιητικὸν ἐκεῖνο καὶ εὔγλωσσον καὶ μελιχρὸν ἐν ταῖσ ἀκοαῖσ, ὃ πέφυκε τῇ συνθέσει τῆσ πεζῆσ λέξεωσ παρακολουθεῖν, ποιητικῆσ τε κατασκευῆσ τὸν ἀποίητον ἐκμιμουμένησ λόγον καὶ σφόδρα ἐν τῇ μιμήσει κατορθούσησ εὖ τί τὸ κράτοσ καὶ διὰ ποίασ ἂν ἐπιτηδεύσεωσ ἐγγένοιτο ἑκάτερον αὐτῶν.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 113)
καὶ μηδεὶσ ἡγήσηται παράδοξον, εἰ πολλῶν καὶ μεγάλων ὄντων θεωρημάτων περὶ τὴν ἐκλογήν, ὑπὲρ ὧν πολὺσ ἐγένετο φιλοσόφοισ τε καὶ πολιτικοῖσ ἀνδράσι λόγοσ, ἡ σύνθεσισ δευτέραν ἔχουσα χώραν τῇ τάξει καὶ λόγων οὐδὲ πολλοῦ δεῖ τῶν ἴσων ἐκείνῃ τυχοῦσα τοσαύτην ἰσχὺν ἔχει καὶ δύναμιν ὥστε περιεῖναι πάντων τῶν ἐκείνησ ἔργων καὶ κρατεῖν, ἐνθυμούμενοσ ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν, ὅσαι διαφόρουσ ὕλασ λαμβάνουσαι συμφορητὸν ἐκ τούτων ποιοῦσι τὸ τέλοσ, ὡσ οἰκοδομική τε καὶ τεκτονικὴ καὶ ποικιλτικὴ καὶ ὅσαι ταύταισ εἰσὶν ὁμοιογενεῖσ, αἱ συνθετικαὶ δυνάμεισ τῇ μὲν τάξει δεύτεραι τῶν ἐκλεκτικῶν εἰσι, τῇ δὲ δυνάμει πρότεραι·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 211)
καὶ οὐχὶ τὰ μὲν ἐμμελῆ καὶ εὔρυθμα ἡδονῆσ ἀγωγά ἐστι καὶ πάντεσ ὑπ’ αὐτῶν κηλούμεθα, αἱ μεταβολαὶ δὲ καὶ τὸ πρέπον οὐκ ἔχουσι τὴν αὐτὴν ὡρ́αν καὶ χάριν οὐδ’ ὑπὸ πάντων ὁμοίωσ διακούοννται·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 1118)
καὶ γὰρ ἐν ταύτῃ καὶ μέλοσ ἔχουσιν αἱ λέξεισ καὶ ῥυθμὸν καὶ μεταβολὴν καὶ πρέπον, ὥστε καὶ ἐπὶ ταύτησ ἡ ἀκοὴ τέρπεται μὲν τοῖσ μέλεσιν, ἄγεται δὲ τοῖσ ῥυθμοῖσ, ἀσπάζεται δὲ τὰσ μεταβολάσ, ποθεῖ δ’ ἐπὶ πάντων τὸ οἰκεῖον, ἡ δὲ διαλλαγὴ κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 1123)
τῶν δὲ ἀμφοτέρασ τὰσ τάσεισ ἐχουσῶν αἳ μὲν κατὰ μίαν συλλαβὴν συνεφθαρμένον ἔχουσι τῷ ὀξεῖ τὸ βαρύ, ἃσ δὴ περισπωμένασ καλοῦμεν·
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 1126)
αἳ δὲ ἐν ἑτέρᾳ τε καὶ ἑτέρᾳ χωρὶσ ἑκάτερον ἐφ’ ἑαυτοῦ τὴν οἰκείαν φυλάττον φύσιν.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 1127)
βαρυτέρα μὲν ἡ πρώτη γίνεται, δύο δ’ αἱ μετ’ αὐτὴν ὀξύτονοί τε καὶ ὁμόφωνοι.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 1136)

SEARCH

MENU NAVIGATION