헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀλλὰ δέδοικα, μὴ πρόφασισ μὲν οὐκ ἀληθὴσ ὁ κίνδυνοσ ᾖ τοῦ μὴ παραχωρεῖν τῆσ ἀρχῆσ ‐ μυρίοισ γοῦν ὑπῆρξε τυραννίδασ ἀποθεμένοισ μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τῶν πολιτῶν παθεῖν ‐ , αἱ δ’ ἀληθεῖσ ὦσιν αἰτίαι φιλοτιμία κενὴ τὴν εἰκόνα τῆσ δόξησ διώκουσα καὶ πόθοσ ἡδονῶν ὀλεθρίων, ἃσ οἱ τυραννικοὶ φέρουσι βίοι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 13 1:1)
καλαὶ γὰρ αἱ πρῶταί σου τῶν πολιτικῶν ἔργων ὑποθέσεισ ἐγένοντο καὶ μεγάλασ ἐπέθρεψαν ἡμῖν ἀρετῆσ ἐλπίδασ, αἷσ ἀκολούθωσ καὶ τὰ λοιπὰ πράττειν σ’ ἅπαντεσ ἀξιοῦμεν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 13 6:2)
ὡσ δ’ αἱ πλείουσ γνῶμαι διηγορεύθησαν, καὶ παρὰ πολὺ κρατεῖν ἐδόκουν οἱ τὸν πόλεμον ἐπικυροῦντεσ τῶν ἑτέρων, τότε Λεύκιον Οὐαλέριον ἐν τοῖσ ἐσχάτοισ ἐκάλουν, ὃν ἔφην εὐθὺσ ἐν ἀρχαῖσ βουλόμενόν τι λέγειν κεκωλῦσθαι πρὸσ αὐτῶν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 19 1:1)
μέμνησθε, ὅτι ἀπὸ τῶν αὐτῶν τούτων ἐθνῶν ὥσπερ νῦν δυνάμεισ ἐνέβαλον, αἱ μὲν εἰσ τὴν ἡμετέραν γῆν, αἱ δ’ εἰσ τὴν τῶν συμμάχων ἡμῶν, κατὰ τὸν αὐτὸν ἀμφότεραι χρόνον Γαϊού Ναυτίου καὶ Λευκίου Μινυκίου τὴν ὑπατείαν ἐχόντων, ἔνατον ἢ δέκατον ἔτοσ οἶμαι τουτί.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 20 1:1)
μάρτυρασ ἔχων πολλοὺσ καὶ ἀγαθοὺσ καὶ τὴν θεράπαιναν ἐξητακὼσ ἐπὶ τὸν κοινὸν ἁπάντων καταφεύγω νόμον, ὃσ οὐ τῶν ὑποβαλλομένων, ἀλλὰ τῶν μητέρων εἶναι τὰ ἔκγονα δικαιοῖ, ἐλευθέρων μὲν οὐσῶν ἐλεύθερα, δούλων δὲ δοῦλα, τοὺσ αὐτοὺσ ἔχοντα κυρίουσ, οὓσ ἂν καὶ αἱ μητέρεσ αὐτῶν ἔχωσι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 29 4:1)
ἐξεπήδων γὰρ ἐκ τῶν οἰκιῶν γυναῖκέσ τε καὶ παρθένοι τὸ πάθοσ ἀποδυρόμεναι, αἱ μὲν ἄνθη καὶ στεφάνουσ βάλλουσαι κατὰ τῆσ κλίνησ, αἱ δὲ τελαμῶνασ ἢ μίτρασ, αἱ δὲ ἀθύρματα παρθενικά, καί που τινὲσ καὶ πλοκάμων ἀποκειράμεναι βοστρύχουσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 39 9:1)
καὶ εἴ τισ ὑμῶν δελεαζόμενοσ ὑπ’ αὐτῶν ἡδοναῖσ τισιν ἢ χάρισιν οὐ πεφόβηται τὴν ὀλιγαρχίαν οὐδὲ δέδοικε, μὴ καὶ ἐπ’ αὐτὸν ἔλθοι ποτὲ σὺν χρόνῳ τὰ δεινά, μαθὼν ὅτι τυράννοισ οὐδέν ἐστι πιστόν, οὐδ’ ἀπ’ εὐνοίασ αἱ τῶν κρατούντων δίδονταί τισι χάριτεσ, καὶ πάντα τὰ ὅμοια τούτοισ, μεταγνώτω·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 40 8:2)
ἀόριστοι γὰρ αἱ τῶν τυράννων ἐπιθυμίαι κατὰ τὸ εἰκόσ, οἱᾶ δὴ μήτε νόμον ἔχουσαι κωλυτὴν μήτε φόβον.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 41 8:1)
ἐπεὶ δ’ αἱ κατὰ πόλιν ἐπαύσαντο ταραχαί, συναγαγόντεσ τὴν βουλὴν οἱ ὕπατοι δόγμα κυροῦσιν ἐξάγειν τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ διὰ ταχέων.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 47 1:1)
αὗται δύο κατὰ τὸν αὐτὸν ἐνιαυτὸν ἀρχαὶ Ῥωμαίων αἱ τὸ μέγιστον ἔχουσαι κράτοσ ἐγένοντο·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 62 3:2)
κρεῖττον ταῖσ φιλανθρωπίαισ περιεῖναι τῶν ἐχθρῶν ἢ ταῖσ τιμωρίαισ, δι’ ἃσ κεἰ μηδὲν ἕτερον αἱ γέ τοι παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίδεσ ἡδίουσ αὐτοῖσ ὑπάρχουσιν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 12, chapter 6 3:1)
ὅτι θεοὶ καὶ δαίμονεσ οἱ λαχόντεσ τὴν Οὐιεντανῶν πόλιν τοσοῦτον αὐτοῖσ ἐγγυῶνται χρόνον ἀσάλευτον φυλάξαι τὴν ἐκ προγόνων παραδοθεῖσαν εὐδαιμονίαν, ὅσον ἂν διαμένωσιν αἱ πηγαὶ τῆσ ἐν Ἀλβανῷ λίμνησ ὑπερχεόμεναι καὶ μέχρι θαλάττησ ἀπορρέουσαι·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 12, chapter 12 4:2)
φασὶ δὲ καί τινεσ, ὅτι τοῖσ πρώτοισ Ἕλλησιν εἰσ τήνδε τὴν γῆν περαιουμένοισ αἱ νῆεσ ἀνέμῳ βιαίῳ φερόμεναι κατὰ τὸν κόλπον ἔκελσαν τὸν Γαλατικόν, οἱ δ’ ἄνδρεσ, ἐπειδὴ τοῦ αἰγιαλοῦ ἐλάβοντο, Κελσικὴν ἀπὸ τοῦ συμβάντοσ αὐτοῖσ πάθουσ τὴν χώραν ἐκάλεσαν, ἣν ἑνὸσ ἀλλαγῇ γράμματοσ οἱ μεταγενέστεροι Κελτικὴν ὠνόμασαν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 14, chapter 1 7:2)
τῶν δὲ γυμναὶ μὲν αἱ κεφαλαί, γυμνὰ δὲ τὰ στέρνα καὶ αἱ λαγόνεσ, γυμνοὶ δὲ μηροὶ καὶ σκέλη μέχρι ποδῶν, ἔρυμά τε οὐδὲν ἕτερον, ὅ τι μὴ θυρεοί·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 14, chapter 9 3:3)
ἔπειθ’ ὅτι τοῖσ μὲν ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἀγωνιζομένοισ ἡ φύσισ αὐτὴ θάρσοσ τέ τι πρὸσ τοὺσ κινδύνουσ παρίστησι, καὶ πνεῦμα ἐνθουσιῶδεσ ὥσπερ τοῖσ θεοφορήτοισ παρέχει, τοῖσ δ’ ἁρπάσαι τὰ ἀλλότρια προθυμουμένοισ μαλακώτεραι πρὸσ τὰ δεινὰ αἱ τόλμαι φιλοῦσι γίνεσθαι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 14, chapter 9 5:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION