헬라어 문장 내 검색 Language

πρὸσ δὲ τούτοισ φαίνεταί μου ἡ μήτηρ τὸ πρῶτον ἐκδοθεῖσα Κλεομέδοντι, οὗ φασι τὸν πατέρα Κλέωνα τῶν ὑμετέρων προγόνων στρατηγοῦντα, Λακεδαιμονίων πολλοὺσ ἐν Πύλῳ ζῶντασ λαβόντα, μάλιστα πάντων ἐν τῇ πόλει εὐδοκιμῆσαι·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 31:1)
καίτοι οὗτόσ γε εἰσ τοῦτο τόλμησ ἥκει, ὥστε φησὶ τὸν πατέρα μου δεκάτην ὑπὲρ αὑτοῦ ἑστιᾶσαι.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 34:1)
καὶ περὶ τούτου μόνον Τιμοκράτουσ καὶ Προμάχου ἐμβέβληται μαρτυρίασ, οἳ οὔτε γένει προσήκουσί μου τῷ πατρὶ οὐδὲν οὔτε φίλοι ἦσαν ἐκείνῳ.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 34:2)
ἂν δὲ λέγῃ περὶ τῶν δικῶν ἃσ ἀπεδιῄτησέν μου ὁ διαιτητήσ, καὶ φάσκῃ ὑπ’ ἐμοῦ ἀπαράσκευοσ ληφθῆναι, πρῶτον μὲν μέμνησθε ὅτι οὐκ ὀλίγοσ χρόνοσ ἐγένετο, ἐν ᾧ ἔδει παρασκευάσασθαι αὐτόν, ἀλλ’ ἔτη πολλά, ἔπειθ’ ὅτι οὗτοσ ἦν ὁ διώκων, ὥστε πολὺ μᾶλλον ἦν εἰκὸσ ἐμὲ ὑπὸ τούτου ἀπαράσκευον ληφθῆναι ἢ τοῦτον ὑπ’ ἐμοῦ.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 36:1)
ἔτι δὲ πάντεσ ὑμῖν οἱ πρὸσ τῷ διαιτητῇ παρόντεσ μεμαρτυρήκασιν ὡσ οὗτοσ παρὼν αὐτόσ, ὅτε ἀπεδιῄτησέ μου ὁ διαιτητήσ, οὔτε ἐφῆκεν εἰσ τὸ δικαστήριον ἐνέμεινέ τε τῇ διαίτῃ.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 37:1)
περὶ δὲ ὧν τρὶσ πρὸσ τὸν διαιτητὴν ἀπαντήσαντοσ τούτου καὶ ἀντιδικοῦντοσ ὁ μὲν διαιτητὴσ ἀπέγνω μου, οὗτοσ δὲ ἐν τοῖσ γνωσθεῖσιν ἐνέμεινεν, ὡσ καὶ ὑμῖν μεμαρτύρηται, οὐκ ᾤμην δίκαιον εἶναι ταῦτα πάλιν ἀνάδικα γίγνεσθαι·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 48:3)
ὃσ οὕτωσ ἐπίβουλόσ ἐστιν, ὥστε καὶ τὴν δίαιταν ταύτην ἐπιτρέπειν με προὐκαλεῖτο, οὐχ ὅπωσ ἀπαλλαγῇ πρόσ με, ἀλλ’ ἵνα, ὥσπερ καὶ πρότερον ἕνδεκα ἔτη διήγαγε κακουργῶν, οὕτωσ καὶ νῦν τὰ ἀποδιαιτηθέντα μου λύσασ ἐξ ἀρχῆσ με συκοφαντῇ καὶ τὴν δίκην ταύτην ἐκκρούῃ.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 52:1)
οὔτε γὰρ τὴν πρόκλησιν ἐδέχετο, ἣν ἐγὼ κατὰ τοὺσ νόμουσ προὐκαλούμην αὐτόν, πρότερόν τε Ξενίππῳ, ὃν οὗτοσ προὐβάλετο διαιτητήν, ἐπιτρέψαντόσ μου περὶ τῆσ τοῦ ὀνόματοσ δίκησ, ἀπηγόρευσεν αὑτῷ μὴ διαιτᾶν.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 53:2)
ὑμεῖσ οὖν, ἐάν τι τοιοῦτον τεχνάζῃ, μὴ ἐπιτρέπετε αὐτῷ, ἀλλ’ ἐξελέγχετε, καὶ ὅ τι ἂν μὴ ἕκαστοσ ὑμῶν εἰδῇ, μηδὲ τὸν πλησίον δοκιμαζέτω εἰδέναι, ἀλλ’ ἀξιούτω τοῦτον ἀποδεικνύναι σαφῶσ ὑπὲρ ὧν ἂν λέγῃ, καὶ μὴ ὑμᾶσ φάσκοντα εἰδέναι, περὶ ὧν αὐτὸσ οὐδὲν ἕξει εἰπεῖν δίκαιον, ἀποδιδράσκειν τὴν ἀλήθειαν, ἐπεὶ καὶ ἐγώ, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, πάντων ὑμῶν εἰδότων ὃν τρόπον ἀναγκασθεὶσ ὁ πατήρ μου ἐποιήσατο τούτουσ, οὐδὲν ἧττον δικάζομαι νῦν αὐτοῖσ καὶ μάρτυρασ ὑποδίκουσ παρέσχημαι.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 66:1)
τούτοισ δ’, εἰ φασὶν ἀδίκωσ ἀποδιαιτῆσαί μου τὸν διαιτητὴν τὰσ δίκασ, καὶ τότ’ ἐξῆν εἰσ ὑμᾶσ ἐφεῖναι καὶ νῦν ἐγγενήσεται πάλιν, ἐὰν βούλωνται, παρ’ ἐμοῦ λαβεῖν ἐν ὑμῖν τὸ δίκαιον.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 67:2)
καὶ ἐγὼ μέν, ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, ὑμεῖσ με ἐγκαταλίπητε, οὐχ ἕξω ὁπόθεν προῖκα ἐπιδῶ τῇ θυγατρί, ἧσ τῇ μὲν φύσει πατήρ εἰμι, τὴν δ’ ἡλικίαν αὐτῆσ εἰ ἴδοιτε, οὐκ ἂν θυγατέρα μου ἀλλ’ ἀδελφὴν εἶναι αὐτὴν νομίσαιτε·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 68:1)
ὥστε καθάπερ ὑμῖν ἐγὼ καὶ ἐκ μαρτύρων πολλῶν καὶ ἐκ τεκμηρίων ἐπέδειξα, ἐπενεγκαμένην μὲν τὴν μητέρα μου τάλαντον προῖκα, οὐ κομισάμενον δὲ τοῦτ’ ἐμὲ ἐκ τῆσ πατρῴασ οὐσίασ, ἐξαίρετον δ’ ἡμῖν γενομένην τὴν οἰκίαν εἰσ ταῦτα, οὕτω κελεύετε καὶ τοῦτον ἐπιδεικνύναι ὑμῖν, ἢ ὡσ οὐκ ἀληθῆ λέγω, ἢ ὡσ οὐ προσήκει μοι κομίσασθαι τὴν προῖκα·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 72:1)
ἐμοὶ δ’ ἐστὶ μέν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, Δημοσθένησ οἰκεῖοσ γένει καὶ πάντασ ὑμῖν ὄμνυμι τοὺσ θεοὺσ ἦ μὴν ἐρεῖν τἀληθῆ, προσελθόντοσ δ’ αὐτῷ μου καὶ παρεῖναι καὶ βοηθεῖν ἀξιοῦντοσ εἴ τι ἔχοι, Δήμων, ἔφη, ἐγὼ ποιήσω μὲν ὡσ ἂν σὺ κελεύῃσ καὶ γὰρ ἂν δεινὸν εἰή.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Ζηνόμίωνα Παραγραφή 43:3)
ἔχοντοσ δέ μου οὕτωσ ὡσ λέγω, κατέπλευσαν δεῦρο τρίτον ἔτοσ οὗτόσ τε καὶ πολίτησ αὐτοῦ Παρμένων, Βυζάντιοσ μὲν τὸ γένοσ, φυγὰσ δ’ ἐκεῖθεν.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Ἀπατούριον Παραγραφή 7:3)
ἀπορουμένῳ δ’ αὐτῷ μνᾶσ μὲν δέκα ὁ Παρμένων ὡμολόγησεν δώσειν, τριάκοντα δὲ μνᾶσ ἐδεῖτό μου οὗτοσ συνευπορῆσαι, αἰτιώμενοσ τοὺσ χρήστασ ἐπιθυμοῦντασ τῆσ νεὼσ διαβεβληκέναι αὑτὸν ἐν τῷ ἐμπορίῳ, ἵνα κατάσχωσι τὴν ναῦν εἰσ ἀπορίαν καταστήσαντεσ τοῦ ἀποδοῦναι τὰ χρήματα.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Ἀπατούριον Παραγραφή 8:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION