Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색

εἴτε γὰρ δοκοῦντα Πινδάρῳ ταῦτ’ ἦν εἴτε μὴ, ἀλλ’ οὐ τῇ γε ῥητορικῇ δείξει τὸ τοιοῦτον δοκοῦν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 52:9)
ἑώσ γὰρ ἄν τισ μὴ δείξῃ τούτων αἰτίαν τὴν ῥητορικὴν οὖσαν, μηδὲ τῇ ταύτησ φύσει ταῦτα συμβαίνοντα, οὐ ῥητορικὴν δίδωσιν ἁμαρτῆσαι, τοῦτο δέ ἐστιν ἐλέγξαι τὸ ζητούμενον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 55:10)
τούτου γὰρ χάριν ἐλθεῖν εἰσ ἀνθρώπουσ τὸ πρῶτον, τὰ δὲ τοιαῦτα οὐ νόμουσ εἶναι μᾶλλον ἢ τὸ τοῦ Δημοσθένουσ ἀνομίαν, καὶ ἃ κωλύουσιν οἱ νόμοι καὶ ὑπὲρ ὧν εὑρέθησαν ὅπωσ μὴ γίγνοιτο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 58:13)
ἀλλὰ μὴ οὕτω βέλτιον ᾖ λέγειν, ὅτι οὐκ, εἴ τινεσ φιλοσοφίασ προβλήματι χρώμενοι φαῦλοι καὶ μηδὲν βελτίουσ τῶν πολλῶν γεγόνασιν, ἢ νὴ Δία καὶ δεινότεροι κακουργεῖν, οὐ διὰ ταῦτα ἀτιμαστέον φιλοσοφίαν, ἑώσ ἂν φιλοσοφία μὴ τὸ τὰ τοιαῦτα ποιεῖν ᾖ, ἀλλ’ αὐτοῖσ τούτοισ τεκμηρίοισ χρηστέον κατ’ ἐκείνων, ὅτι διημαρτήκασι φιλοσοφίασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 59:13)
ἄτοπον δ’ ἂν εἰή, εἰ τὰ μὲν τῶν σκυτοτόμων καὶ τῶν τεκτόνων ἔργα μὴ ἐξ ὧν ἂν διαμάρτωσι κρινοῦμεν, ἀλλ’ ἐξ ὧν ἂν ὡσ δυνατὸν μάλιστα τύχωσι, ῥητορικὴν δ’ οὐ μόνον οὐκ ἐκ τῶν κάλλιστα αὐτὴν ἀποτελεσάντων κρινοῦμεν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν αὐτὰ τἀναντία πραττόντων οἷσ ἡ ῥητορικὴ βούλεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 60:2)
οὐ γὰρ ἄλλο γ’ οὐδὲν ἢ τοῦτο βούλονται, μάλιστα μὲν μηδένα μηδὲ ὑφ’ ἑνὸσ πάσχειν κακῶσ, εἰ δὲ μὴ, δίκην τοῖσ παθοῦσι παρὰ τῶν πραξάντων ἢ τῶν αἰτίων γίγνεσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 62:8)
οὐ γὰρ περὶ τῶν ἄλλων νόμων οὐδὲ πολιτειῶν διαλέξομαι, οὐδ’ οὓσ ὁ δεῖνα ἔθηκεν, ἀλλ’ εἴ τισ αὐτὸν ἔροιτο, ὦ δαιμόνιε καὶ πάντα σὺ θαυμαστὰ εὑρίσκων, εἰ μηδέν ἐστι πρᾶγμα τὸ ἀδικεῖσθαι, μηδ’ ἡ τοῦτο κωλύουσα δύναμισ μηδενὸσ ἀξία λόγου, μηδ’ ὁπόσα ἐστὶ καὶ γίγνεται μηδὲν χρηστὸν, ἀλλ’ οὕτωσ ἄτιμον καὶ ἀνελεύθερον ὥστ’ εἶναι μόριον κολακείασ καὶ σκιᾶσ, τοῦ χάριν οἰκίζων ταύτην τὴν ἐν τῇ βίβλῳ πόλιν καθίστησ αὐτῇ πολιτείαν, ἀφ’ ἧσ μηδ’ ὁτιοῦν πείσεται, καὶ τὸ μάχιμον χωρὶσ τῶν ἄλλων ἱδρῦσθαι κελεύεισ, τιμὴν τὴν πρώτην ἀποδοὺσ, ἵνα μή τι πάθῃ, μηδὲ ὑπὸ ποίων ἀδικηθῇ πολεμίων;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 63:3)
εἰ δὲ δὴ καὶ χεῖρον τοῖσ ἀδικοῦσιν ὅταν μὴ διδῶσι δίκην καὶ χρὴ δὴ κατὰ σὲ καὶ αὐτὸν ἑαυτοῦ κατήγορον ὅταν ἀδικήσῃ γίγνεσθαι καὶ παιδίων καὶ πατρὸσ αὐτοῦ, τοὺσ δ’ ἐχθροὺσ ἐᾶν, τί οὐ συνεύχει τοῖσ πολεμίοισ ἐπελθεῖν καὶ λαβεῖν τὴν πόλιν καὶ νὴ Δία τοὺσ μὲν ἐν ἡλικίᾳ πάντασ κατακόψαι καὶ ταῦτα πρὸσ τοῖσ βωμοῖσ, παῖδασ δὲ καὶ γυναῖκασ ἐξανδραποδίσασθαι πέρα, εἰ βούλει, Γαδείρων, τὰ δὲ ἱερὰ συλήσαντασ κατασκάψαι πάντα, μὴ λιπεῖν δὲ μηδὲ τοὺσ τάφουσ ἀθώουσ τῆσ ἑαυτῶν πλεονεξίασ, ἵν’ ἀδικήσαντεσ τὰ μέγιστα ἐν τοῖσ μεγίστοισ δὴ κακοῖσ ὦσι μὴ δόντεσ δίκην, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχεισ τοῦ ταῦτα συμπράττειν ὥστε κωλύεισ, προσκόπτεισ, βίον ἐν τοῖσ ὅπλοισ εὑρ́ηκασ, ἵνα μή τι τοιοῦτον γένηται·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 63:5)
ἢ εἰ μὴ τότε, ἀλλ’ εἴ τισ οἴκαδε αὐτὸν ἐπανελθόντα ἤρετο τὰσ τῆσ ἀποδημίασ καὶ πλάνησ αἰτίασ καὶ τί δὴ παθὼν τὸ τρίτον αὖθισ περὶ τὴν Χάρυβδιν ἐπραγματεύσατο, περὶ ἣν Ὀδυσσεὺσ οὐ πλέον ἢ δὶσ, τί ἂν ἀπεκρίνατο αὐτῷ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 65:5)
οὐκοῦν εἰ τὸ μὲν ἐκπεσεῖν ἢ παθεῖν τι Δίωνα δεινὸν περιφανῶσ, τὸ δ’ ὅπωσ μὴ ἐκπεσεῖται πρᾶξαι καλὸν καὶ δίκαιον, οὕτω δ’ ἔχων λόγων καὶ πειθοῦσ ἐδεῖτο, σὺ δὲ τῷ ταῦτ’ ἔχειν ἔπλεισ, ὡμολόγηκασ ἅπαντα, καὶ δεῖν σπουδάζειν ὅπωσ τισ ἐκ τῶν δυνατῶν μὴ ἀδικήσεται, καὶ τὴν τῶν λόγων τοῦ πείθειν δύναμιν οὐ φαύλην εἶναι, καὶ τοὺσ πείθοντασ ὑπὲρ τούτων οὐ μόνον παρ’ ἀνθρώποισ ἐπαίνων ἀξίουσ, ἀλλὰ καὶ παρὰ θεοῖσ ἀμέμπτουσ, εἴπερ τοὺσ ἐλλείποντασ οὐδὲ ὁσίουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 67:7)
πῶσ οὖν ὁμοῦ μὲν ὁ μὴ βοηθῶν τῷ λόγῳ δόξαν κακίασ ἐξοίσεται, ὁμοῦ δ’ ὁ βοηθῶν δόξαν κακίασ οὐ φεύξεται;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 68:18)
"ταύτῃ μὲν τῇ διανοίᾳ τε καὶ τόλμῃ ἀπῆρα οἴκοθεν, οὐχ ᾗ τινὲσ ἐδόξαζον, ἀλλ’ αἰσχυνόμενοσ μὲν ἐμαυτὸν τὸ μέγιστον μὴ δόξαιμί ποτε ἐμαυτῷ παντάπασι λόγοσ μόνον ἀτεχνῶσ εἶναί τισ, ἔργου δὲ οὐδενὸσ ἄν ποτε ἑκὼν ἀνθάψασθαι, κινδυνεύειν δὲ προδοῦναι πρῶτον μὲν τὴν Δίωνοσ ξενίαν τε καὶ ἑταιρίαν ἐν κινδύνοισ ὄντωσ γεγονότοσ οὐ μικροῖσ, εἴτ’ οὖν πάθοι τι εἴτ’ ἐκπεσὼν ὑπὸ Διονυσίου καὶ τῶν ἄλλων ἐχθρῶν ἔλθοι πρὸσ ἡμᾶσ φεύγων καὶ ἀνέροιτο εἰπὼν, Ὦ Πλάτων, ἥκω σοι φυγὰσ οὐχ ὁπλιτῶν δεόμενοσ οὐδὲ ἱππέων ἐνδεὴσ γενόμενοσ ἀμύνεσθαι τοὺσ ἐχθροὺσ, ἀλλὰ λόγων καὶ πειθοῦσ, ᾗ σὲ μάλιστα ἠπιστάμην ἐγὼ δυνάμενον ἀνθρώπουσ νέουσ ἐπὶ τἀγαθὰ καὶ δίκαια προτρέποντα εἰσ φιλίαν τε καὶ ἑταιρίαν ἀλλήλοισ καθιστάναι ἑκάστοτε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 66:6)
ὁ γὰρ ἐν Ποτιδαίᾳ παραταττόμενοσ Σωκράτησ καὶ πάλιν γ’ ἐπὶ Δηλίῳ καὶ τῆσ τροπῆσ συμβάσησ ἀναχωρῶν, δῆλοσ ὢν παντὶ καὶ πάνυ πόρρωθεν ὅτι εἴ τισ ἅψεται τούτου τοῦ ἀνδρὸσ, μάλα ἐρρωμένωσ ἀμυνεῖται, πῶσ οὐ σαφῶσ οὑτοσὶ μαρτυρεῖ τοῖσ ἀδικεῖν ἐπιχειροῦσι μὴ δεῖν ἐπιτρέπειν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 70:7)
οὐ γὰρ ἃ καὶ τελευτᾶν ὡραῖον ἤδη νομίζων εἶναι καὶ χαλεπὸν τὰσ πολλὰσ διαβολὰσ ἐξελεῖν ἐκ πολλοῦ καὶ ὑπὸ πολλῶν συνειλεγμένασ ὕστερον εἶπεν, οὐ ταῦτ’ ἐστὶν ἰσχυρὰ τεκμήρια τῆσ ἐκείνου γνώμησ, ἀλλ’ ἃ κωλύειν ἢ μὴ κύριοσ ὢν ἐφαίνετο ποιῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 71:2)
"τούτοιν δὲ τὸ μὲν οὐ πάνυ χαλεπὸν, τοῦ δὲ μὴ ἀδικεῖσθαι κτήσασθαι δύναμιν παγχάλεπον·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 72:8)

SEARCH

MENU NAVIGATION