헬라어 문장 내 검색 Language

Ἀγρίππα Μενηνίου τοῦ καταγαγόντοσ ἐκ τῆσ φυγῆσ τὸν δῆμον καὶ διαλλάξαντοσ πρὸσ τοὺσ πατρικίουσ, ὃν ἀποθανόντα ἡ βουλὴ ἐκ τῶν δημοσίων χρημάτων λαμπροτάταισ ἐκόσμησε ταφαῖσ, αἱ δὲ γυναῖκεσ αἱ Ῥωμαίων ἐνιαύσιον ἐπένθησαν χρόνον πορφύραν καὶ χρυσὸν ἀποθέμεναι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 27 3:1)
ἐπειδὴ δὲ καὶ τῆσ γνώμησ κατηγοροῦσί μου προδοσίαν μὲν οὐ τολμῶντεσ ἐπικαλεῖν οὐδ’ ἀνανδρίαν, ἐφ’ οἷσ αἱ κατὰ τῶν ἄλλων στρατηγῶν γίνονται κρίσεισ, ἀπειρίαν δὲ τοῦ στρατηγεῖν καὶ ἀφροσύνην, ὅτι κίνδυνον ὑπέμεινα οὐκ ἀναγκαῖον ἐπὶ τὸν χάρακα τῶν πολεμίων ὠσάμενοσ, βούλομαι καὶ περὶ τούτου λόγον ὑποσχεῖν ὑμῖν, προχειρότατον μὲν τοῦτ’ ἔχων εἰπεῖν, ὅτι τὸ μὲν ἐπιτιμᾶν τοῖσ γενομένοισ πάνυ ῥᾴδιον καὶ παντὸσ ἀνθρώπου, τὸ δὲ παραβάλλεσθαι πράγμασι καλοῖσ χαλεπὸν καὶ ὀλίγων·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 31 1:1)
αἱ γὰρ ἑκούσιοι δωρεαὶ τοῖσ τε προεμένοισ ἡδίουσ τῶν ἠναγκασμένων εἰσί, καὶ τοῖσ λαμβάνουσι βεβαιότεραι τῶν μὴ τοιούτων.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 32 6:1)
μόλισ δ’ ἀμφοῖν τυχόντεσ, ἐπειδὴ καθῆκεν ἣν ᾐτήσαντο παρ’ αὐτῶν ἡμέραν, ὄχλου παντοδαποῦ συνεληλυθότοσ εἰσ τὴν ἀγοράν, ὃν ἀμφότεραι παρεσκευάσαντο σύμμαχον ἑαυταῖσ ἐκ παρακλήσεωσ αἱ ἀρχαί, παρῆσαν ὡσ κατηγορήσοντεσ τοῦ νόμου.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 44 4:1)
ταῖσ δ’ ἑξῆσ ἡμέραισ αἵ τ’ ἀρχαὶ ἀλλήλαισ ἐνεκάλουν, ὁ μὲν ὕπατοσ τοῖσ δημάρχοισ, ὅτι καταλύειν αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν ἠξίουν ἐσ τὸ δεσμωτήριον τὸν ὕπατον ἀπάγειν κελεύσαντεσ, τῷ δ’ ὑπάτῳ οἱ δήμαρχοι, ὡσ ἐμβεβληκότι πληγὰσ σώμασιν ἱεροῖσ καὶ καθωσιωμένοισ ὑπὸ τοῦ νόμου ‐ καὶ ὁ Λαιτώριοσ τὰ ἴχνη τῶν πληγῶν εἶχεν ἐπὶ τῆσ ὄψεωσ ἔτι φανερά ‐ ἥ τε πόλισ ὅλη διοιδοῦσα καὶ ἀγριαινομένη διειστήκει.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 48 5:1)
ἐπικυρωθέντοσ δὲ τοῦ προβουλεύματοσ αἵ τε ἴδιαι τῶν ἀρχόντων διαφοραὶ διελύθησαν, καὶ ὁ δῆμοσ ἀγαπητῶσ δεξάμενοσ τὸ συγχώρημα τῆσ βουλῆσ ἐπεψήφισε τὸν νόμον.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 49 6:1)
ἀπ’ ἐκείνου τοῦ χρόνου τὰ τῶν δημάρχων καὶ ἀγορανόμων ἀρχαιρέσια μέχρι τοῦ καθ’ ἡμᾶσ χρόνου δίχα οἰωνῶν τε καὶ τῆσ ἄλλησ ὀττείασ ἀπάσησ αἱ φυλετικαὶ ψηφοφοροῦσιν ἐκκλησίαι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 49 6:2)
αἵ τε μετ’ ἐκείνουσ πεντεκαίδεκα ὑπατεῖαι πολλῶν αὐταῖσ ἐπαχθέντων ὑπὸ τοῦ δήμου κινδύνων οὐδὲν ὑπέμειναν, ὃ μὴ συνέφερε τῷ κοινῷ πράττειν, διὰ τὸ μηδ’ ἐξεῖναι σφίσι κατὰ τὸ προβούλευμα τοὺσ γεωμόρουσ ἀποδεικνύειν, ἀλλὰ τοῖσ πρώτοισ ἐκείνοισ ὑπάτοισ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 52 3:1)
οὓσ οὐχ οἱο͂ν ὁ βραχὺσ οὗτοσ ἐκπληρώσει κλῆροσ, ἀλλ’ οὐδ’ αἱ σύμπασαι βασιλέων τε καὶ τυράννων δωρεαί.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 53 4:2)
καὶ νῦν Οὐολούσκοισ κατὰ Ῥωμαίων ἵσταται τρόπαια, καὶ κοσμεῖται τοῖσ ἡμετέροισ λαφύροισ τἀκείνων ἱερὰ καὶ ἐν αὐχήμασιν, ἡλίκοισ οὐπώποτε αἱ πόλεισ αὐτῶν εἰσιν τέωσ ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ τε καὶ κατασκαφῆσ τῶν ἡμετέρων δεόμεναι ἡγεμόνων.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 53 7:1)
σκότουσ δ’ ἐπιλαμβάνοντοσ ἀνεχώρουν αἱ δυνάμεισ ἐπὶ τοὺσ ἑαυτῶν χάρακασ οὔτε νικῶσαι οὔτε λειπόμεναι.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 55 4:2)
ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἐξεγένετο Ῥωμαίοισ στρατιὰν ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ ἐπ’ αὐτοὺσ ἀποστεῖλαι, εἴτε τοῦ δαιμονίου κωλύοντοσ, εἴτε διὰ τὰσ νόσουσ, αἳ κατέσχον τὴν πληθὺν ἐπὶ πολὺ μέροσ τοῦ ἔτουσ·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 60 10:1)
τῇ δ’ ἑξῆσ αἵ τε προσβολαὶ πάλιν ἐγίνοντο, καὶ ὁ χάραξ διεσπᾶτο κατὰ πολλὰ μέρη·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 64 3:1)
αἱ δὲ δύο σὺν τοῖσ ὑπάτοισ ἐξῆλθον ἐπί τ’ Αἰκανοὺσ καὶ Οὐολούσκουσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 9, chapter 69 3:4)
οὔτε γὰρ βουλῆσ δόγμα ὑμᾶσ οὐκέτι ἀποδείκνυσιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν, οὔτε αἱ φρᾶτραι τὴν ψῆφον ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιφέρουσιν, οὔτε ἱερὰ προθύεται τοῖσ θεοῖσ πρὸ τῶν ἀρχαιρεσιῶν, ἃ κατὰ νόμουσ ἐχρῆν ἐπιτελεῖσθαι, οὔτε ἄλλο τῶν πρὸσ τοὺσ θεοὺσ εὐσεβῶν ἢ πρὸσ ἀνθρώπουσ ὁσίων οὐθὲν ἐπὶ τῆσ ἀρχῆσ τῆσ ὑμετέρασ γίνεται.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 4 4:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION