헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἵνα δὲ καὶ περὶ ἐκείνου εἴπω τοῦ νόμου, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, ᾧ ἀκούω μέλλειν παραδείγματι χρῆσθαι τοῦτον καὶ φήσειν ἀκόλουθον αὐτῷ τεθηκέναι, ἐν ᾧ ἔνι οὐδὲ δήσω Ἀθηναίων οὐδένα, ὃσ ἂν ἐγγυητὰσ τρεῖσ καθιστῇ τὸ αὐτὸ τέλοσ τελοῦντασ, πλὴν ἐάν τισ ἐπὶ προδοσίᾳ τῆσ πόλεωσ ἢ ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου συνιὼν ἁλῷ, ἢ τέλοσ πριάμενοσ ἢ ἐγγυησάμενοσ ἢ ἐκλέγων μὴ καταβάλῃ, ἀκούσατέ μου καὶ περὶ τούτου.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Τιμοκράτους 207:1)
δέομαι δ’ ὑμῶν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, μετ’ εὐνοίασ τέ μου ἀκοῦσαι, κἂν ἠδικῆσθαι δοκῶ, βοηθῆσαί μοι τὰ δίκαια.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀφόβου Ἐπιτροπῆσ Α 4:1)
οὐδ’ ἂν τῇ μὲν μητρί μου ταῦτα φυλάττειν ἔδωκεν, αὐτὴν δ’ ἐκείνην ἑνὶ τῶν ἐπιτρόπων τούτῳ γυναῖκ’ ἔδωκεν·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀφόβου Ἐπιτροπῆσ Α 73:4)
ἔχει μου χρήματ’ Ἄφοβοσ ἀπ’ ἐπιτροπῆσ ἐχόμενα, ὀγδοήκοντα μὲν μνᾶσ, ἣν ἔλαβεν προῖκα τῆσ μητρὸσ κατὰ τὴν διαθήκην τοῦ πατρόσ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Πρὸσ Ἄφοβον ὑπὲρ Φάνου Ψευδομαρτυριῶν 43:2)
οὐδ’ ἂν τῇ μὲν μητρί μου ταῦτα φυλάττειν παρέδωκεν, αὐτὴν δὲ ταύτην ἑνὶ τῶν ἐπιτρόπων τούτῳ γυναῖκ’ ἠγγύησεν·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Πρὸσ Ἄφοβον ὑπὲρ Φάνου Ψευδομαρτυριῶν 63:4)
προομόσαντοσ δέ μου τὸν ἄνθρωπον ὡσ ὡμολόγησασ ἐλεύθερον εἶναι καὶ κατὰ Δήμωνοσ ἐμαρτύρησασ, ἂν ἀπομόσῃσ τἀναντία τούτων κατὰ τῆσ θυγατρόσ, ἀφίημί σοι πάνθ’ ὑπὲρ ὧν ἂν ἐξαιτήσασ φανῇσ τὸ πρῶτον βασανιζομένου τοῦ παιδόσ, καὶ τοσούτῳ σοι γενέσθω τὸ τίμημ’ ἔλαττον ὧν ὦφλεσ, καθ’ ἃ τὸν Μιλύαν ἐξῄτησασ, ἵνα μηδὲν ζημιωθῇσ παρὰ τοὺσ μάρτυρασ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Πρὸσ Ἄφοβον ὑπὲρ Φάνου Ψευδομαρτυριῶν 69:1)
οὐ γὰρ μόνον ἀτύχημά μοι ἐξ ἀρχῆσ ἐγένετο, διότι Πλαγγὼν ἡ τούτων μήτηρ ἐξαπατήσασα τὸν πατέρα μου καὶ ἐπιορκήσασα φανερῶσ, ἠνάγκασεν αὐτὸν ὑπομεῖναι τούτουσ ποιήσασθαι, καὶ διὰ τοῦτο τὰ δύο μέρη τῶν πατρῴων ἀπεστερήθην·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 3:1)
δέομαι οὖν ἁπάντων ὑμῶν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, μετ’ εὐνοίασ τέ μου ἀκοῦσαι οὕτωσ ὅπωσ ἂν δύνωμαι λέγοντοσ, κἂν ὑμῖν δοκῶ δεινὰ πεπονθέναι, συγγνώμην ἔχειν μοι ζητοῦντι κομίσασθαι τἀμαυτοῦ, ἄλλωσ τε καὶ εἰσ θυγατρὸσ ἔκδοσιν·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 5:1)
Μάρτυρεσ τὴν μὲν τοίνυν μητέρα τὴν ἐμὴν οὕτωσ ὁ πατήρ μου γήμασ εἶχε γυναῖκα ἐν τῇ οἰκίᾳ τῇ ἑαυτοῦ, ἐμέ τε ἐπαίδευεν καὶ ἠγάπα, ὥσπερ καὶ ὑμεῖσ ἅπαντεσ τοὺσ ὑμετέρουσ παῖδασ ἀγαπᾶτε.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 9:2)
ἀλλὰ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον οὗτοι διῆγον οὐκ ὄντεσ τοῦ ἐμοῦ πατρόσ, ὡσ καὶ ὑμῶν οἱ πολλοὶ ἴσασιν, ἐπειδὴ δὲ οὗτοσ αὐξηθεὶσ καὶ μεθ’ αὑτοῦ παρασκευασάμενοσ ἐργαστήριον συκοφαντῶν, ὧν ἡγεμὼν ἦν Μνησικλῆσ καὶ Μενεκλῆσ ἐκεῖνοσ ὁ τὴν Νῖνον ἑλών, μεθ’ ὧν οὗτοσ ἐδικάζετό μου τῷ πατρὶ φάσκων υἱὸσ εἶναι ἐκείνου ‐ συνόδων δὲ γιγνομένων πολλῶν ὑπὲρ τούτων, καὶ τοῦ πατρὸσ οὐκ ἂν φάσκοντοσ πεισθῆναι, ὡσ οὗτοι γεγόνασιν ἐξ αὑτοῦ, τελευτῶσα ἡ Πλαγγών, ὦ ἄνδρεσ δικασταί πάντα γὰρ εἰρήσεται τἀληθῆ πρὸσ ὑμᾶσ, μετὰ τοῦ Μενεκλέουσ ἐνεδρεύσασα τὸν πατέρα μου καὶ ἐξαπατήσασα ὁρ́κῳ, ὃσ μέγιστοσ δοκεῖ καὶ δεινότατοσ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποισ εἶναι, ὡμολόγησεν τριάκοντα μνᾶσ λαβοῦσα τούτουσ μὲν τοῖσ αὑτῆσ ἀδελφοῖσ εἰσποιήσειν υἱεῖσ, αὐτὴ δέ, ἂν πρὸσ τῷ διαιτητῇ προκαλῆται αὐτὴν ὁ πατήρ μου ὀμόσαι ἦ μὴν τοὺσ παῖδασ ἐξ αὑτοῦ γεγονέναι, οὐ δέξεσθαι τὴν πρόκλησιν·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 12:2)
τούτων γὰρ γενομένων οὔτε τούτουσ ἀποστερήσεσθαι τῆσ πολιτείασ, τῷ τε πατρί μου οὐκέτι δυνήσεσθαι αὐτοὺσ πράγματα παρέχειν, τῆσ μητρὸσ αὐτῶν οὐ δεξαμένησ τὸν ὁρ́κον.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 13:1)
καὶ οὕτωσ ὁ πατήρ μου διὰ τὴν ἑαυτοῦ πρόκλησιν ἀναγκασθεὶσ ἐμμεῖναι τῇ διαίτῃ, ἐπὶ μὲν τοῖσ γεγενημένοισ ἠγανάκτει καὶ βαρέωσ ἔφερεν, καὶ εἰσ τὴν οἰκίαν οὐδ’ ὣσ εἰσδέξασθαι τούτουσ ἠξίωσεν, εἰσ δὲ τοὺσ φράτερασ ἠναγκάσθη εἰσαγαγεῖν.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 14:4)
γήμαντοσ δέ μου τὸν τρόπον τοῦτον, ἐκεῖνοσ μὲν τὸ θυγάτριόν μοι ἐπιδὼν γενόμενον, οὐ πολλοῖσ ἔτεσιν ὕστερον ἀρρωστήσασ ἐτελεύτησεν·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 16:1)
περὶ μὲν οὖν ὧν οὗτοί μοι ἐδικάζοντο, παρόντοσ τούτου καὶ ἀντιδικοῦντοσ καὶ οὐκ ἔχοντοσ ἐπιδεῖξαι οὐδὲν ὧν ἐνεκάλουν, ἀπεδιῄτησέν μου ὁ διαιτητήσ·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 21:1)
Μαρτυρίαι ὅτι μὲν τοίνυν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, ἥ τε μήτηρ μου τάλαντον ἐπενεγκαμένη προῖκα, ἐκδοθεῖσα ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν τῶν αὑτῆσ, ὥσπερ οἱ νόμοι κελεύουσιν, συνῴκησεν τῷ πατρί, καὶ ὃν τρόπον ἐγὼ τούτουσ εἰσεδεξάμην εἰσ τὴν οἰκίαν τοῦ πατρὸσ τελευτήσαντοσ, καὶ ὅτι ἀπέφυγον αὐτοὺσ τὰσ δίκασ ἅσ μοι ἐνεκάλουν, ταῦτα μὲν πάντα καὶ μεμαρτύρηται ὑμῖν καὶ ἐπιδέδεικται.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Βοιωτὸν περὶ Προικὸσ Μητρῴασ. 22:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION