Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색

ἐγὼ δὲ μάλιστα μὲν καὶ πρῶτον αἰδοῖ τῶν λόγων αὐτῶν καὶ τῷ νομίζειν χρῆναι καθάπερ γονεῦσι βοηθεῖν, ὡσ ἕκαστοσ ἔχει τῆσ ἐν αὐτοῖσ δυνάμεωσ, εἶτα καὶ τῶν ἄλλων ἕνεκ’ ἀνθρώπων, ὅπωσ μὴ περὶ τῶν μεγίστων φαύλωσ ὑπαχθεῖεν μηδ’ ἀγνοήσαιεν ὅσῳ λαμπρότεροσ καὶ μείζων ἀνὴρ, τοσούτῳ προχειρότερον πιστεύσαντεσ αὐτῷ, μηδὲ ἣν οὐ θέμισ οὐδὲν φλαῦρον ἀκοῦσαι, ταύτην οἰόμενοι κακίζειν αὑτοὺσ τῶν καλλίστων ἀποστερήσαιεν ἑκόντεσ, ἐν ἴσῳ δὲ ἄκοντεσ εἰπεῖν, ὑπέστην τὸν λόγον τοῦ τε δικαίου χάριν καὶ τῆσ χρείασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 5:5)
"τέχνην δὲ αὐτὴν οὔ φημι εἶναι, ἀλλ’ ἐμπειρίαν, ὅτι οὐκ ἔχει λόγον οὐδένα ᾧ προσφέρει, ὁποῖ’ ἄττα τὴν φύσιν ἐστὶν, ὥστε τὴν αἰτίαν ἑκάστου μὴ ἔχειν εἰπεῖν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 6:47)
νῦν δ’ οὐδείσ ἐστιν ὅστισ οὐκ ἂν συμφήσαι τὸ μὴ οὐ τὰ μέγιστ’ ἀνθρώποισ καὶ κάλλιστ’ ἐκ θεῶν ἅμα τε ἔξω τέχνησ εἶναι καὶ τέχνησ κρείττω, καὶ τοῦθ’ οὕτω παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποισ καὶ δεξιοῖσ καὶ πολλοῖσ κεκράτηκεν ὥσθ’ ὅσα μὲν τῶν ἑπτὰ σοφῶν κληθέντων οὕτωσ ἐν τοῖσ πᾶσιν ὄντων εὐαριθμήτων εἶπέ τισ ἢ συνεβούλευσεν, ἢ τῶν ἄλλων οὓσ ἐπὶ παιδείᾳ θαυμάζομεν ὡσ πρώτουσ, οὐδεὶσ προστίθησι θεῷ, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἀνδρὸσ ὄνομα ἑκάστοισ ἐπιφημίζεται ἃ δ’ ἂν αἱ Πυθοῖ προμάντεισ φῶσιν, ἐπειδὰν ἐκστῶσιν ἑαυτῶν, ταῦθ’ ὡσ ὁ Πύθιοσ εἶπε καὶ Πλάτων καὶ ἅπαντεσ λέγουσι καίτοι τίνα ἐπίστανται δή που τέχνην τότε, αἵ γε οὐχ οἱαῖ́ τέ εἰσι φυλάττειν οὐδὲ μεμνῆσθαι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 9:5)
ὅσοι δ’ αὖ καὶ καθάπαξ ὑποδύντεσ θεῷ καὶ τέχνησ οὐδὲ μικρὸν μετασχόντεσ οὐ μόνον τοῖσ ἐφ’ αὑτῶν, ἀλλὰ καὶ τοῖσ ὕστερον πολλὰ δὴ καὶ θαυμάσια προεῖπον, οἱο͂ν εἰ βούλει, Βάκισ, Σίβυλλα, ἕτεροι μετὰ τούτων, εἰ δὲ μὴ πολλοὶ, καὶ τοῦτ’ ἐστὶν ὑπὲρ τοῦ λόγου·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 11:8)
εἶτ’ οὖν, ὦ πρὸσ Διὸσ, ἐν μέτρῳ μὲν εἰπεῖν ἄνευ τέχνησ οὐ δεινὸν, ἀλλὰ καὶ θεῖον πολλάκισ, οὑτωσὶ δ’ εἰπεῖν τὰ βέλτιστα δεινὸν ἐὰν μὴ σὺν τέχνῃ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 11:13)
εἰ δὲ δὴ τὴν μὲν καλλίστην τῶν τεχνῶν προσείρηκε τῷ μανικὴν εἶναι, τὴν δ’ ἁπλῶσ οὐδ’ εἶναι τέχνην, τὴν ποιητικὴν, ἀλλ’ ἐπίπνοιαν ἐκ Μουσῶν, ὃσ δ’ ἂν ἄνευ μανίασ Μουσῶν ἐπὶ ποιητικὰσ θύρασ ἀφίκηται, πεισθεὶσ ὡσ ἄρα ἐκ τέχνησ ἱκανὸσ ποιητὴσ ἐσόμενοσ, ἀτελὴσ αὐτόσ τε καὶ ἡ ποίησισ ὑπὸ τῆσ τῶν μαινομένων ἡ τοῦ σωφρονοῦντοσ ἠφανίσθη, πῶσ οὐκ ἐξ ἀμφοῖν δείκνυται τὸ μὴ τὴν τέχνην νικᾶν, ἀλλ’ ἔστιν οὗ καὶ λαμπρότερον καὶ θεοφιλέστερον εἶναι τὸ μὴ δουλεῦον τέχνῃ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 14:5)
ὥστε τοῦτό γε αὐτὸ μὴ φοβώμεθα, μηδέ τισ ἡμᾶσ λόγοσ θορυβείτω δεδιττόμενοσ, ὡσ οὐ τὸν φύσει καὶ θείᾳ μοίρᾳ κατορθοῦντα δεῖ νικᾶν, ἀλλ’ ὅστισ τεχνικὸσ μικρῶσ ἐστίν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 15:4)
οὐ χρὴ, φησὶ, θαυμάζειν, ὦ Πλάτων, εἴ τισ καὶ τέχνην μὴ κτησάμενοσ οἱο͂́σ τ’ ἐστὶν ὠφελεῖν ἀνθρώπουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 16:10)
ἄλογον μέντἂν εἰή κατ’ αὐτὸ τὸ παράδειγμα ἐπὶ μὲν τῶν κτημάτων καὶ τῶν οὐσιῶν βελτίω νομίζειν χρηματιστὴν τὸν αὐτὸν πορίσαντα καὶ συλλέξαντα τοῦ κληρονομήσαντοσ ἕτερον, ἐν δὲ τοῖσ λόγοισ καὶ τοῖσ πράγμασι μὴ τὸν φύσει προέχοντα πρεσβεύειν, ἀλλ’ ὅστισ παρ’ ἄλλου φαίνεται μετειληφὼσ, καὶ μηδ’ ἐκεῖν’ ὁρᾶν, ὅτι οὐ μόνον ἐξ ἀρχῆσ αἱ φύσεισ τὰσ τέχνασ συνεστήσαντο, ἀλλὰ καὶ περὶ αὐτὰσ τὰσ τέχνασ οἱ τῇ φύσει νικήσαντεσ διενηνόχασιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 29:3)
οὐ γάρ ἐστι μὴ λόγῳ χρώμενον στοχάζεσθαι, ἀλλ’ ὁ τοῦ πράγματοσ λόγοσ οὗτόσ ἐστιν ὁ ποιῶν στοχάζεσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 33:11)
οὐ μὴν οἶμαι λόγου χωρὶσ εἰκάζει, ἀρχὴν γὰρ οὐδ’ ἂν εἴκαζεν, εἰ μὴ εἶχε δι’ ὅτου, ἀλλ’ εἰκάζει πρὸσ τὸν τῆσ φύσεωσ λόγον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 37:15)
οὐκοῦν οὐχ ὅτι στοχάζεται, διὰ τοῦτο οὐ μέτεστι τέχνησ αὐτῇ, ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ δι’ ἓν τῶν ἄλλων πάντων, δι’ ἓν τοῦτο μέτεστι τὸ στοχάζεσθαι, εἰ τοῦτ’ ἀληθὲσ εἴρηκε Πλάτων ὅτι δὴ στοχάζοιτο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 40:12)
ὥσπερ γε καὶ τοὺσ ἰατροὺσ στοχαζομένουσ ὁρῶμεν τῆσ φύσεωσ τῶν σωμάτων, οὐ μὴν ὥστε χαρίζεσθαι ταῖσ ἐπιθυμίαισ ἁπλῶσ, ἀλλ’ ὥστε τὸ βέλτιστον μὴ εἰκῆ προσενεγκεῖν, ἀλλ’ ὡσ μάλιστ’ ἂν ὁ κάμνων παραδέξαιτο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 42:7)
"πέπεισμαι γὰρ ἐξ ὧν παρὼν καὶ ἀκούων σύνοιδα τὰ πλείω τῶν πραγμάτων ὑμᾶσ ἐκπεφευγέναι τῷ μὴ βούλεσθαι τὰ δέοντα ποιεῖν, οὐ τῷ μὴ συνιέναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 43:1)
οὐ γὰρ φῂσ ὅλου μεμνῆσθαι, ἐχρῆν δὲ ἴσωσ οὐδὲ τούτων, μὴ οὖν ἐπὶ ῥητορικήν γε.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 51:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION