헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐκ ἀπέχρησε δ’ αὐτῷ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὸν διδάσκαλον, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, διέφθειρέ μου τοῦ χοροῦ·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 24:1)
ἐμοὶ δ’, ὃσ εἴτε τισ, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, βούλεται νομίσαι μανίαν μανία γὰρ ἴσωσ ἐστὶν ὑπὲρ δύναμίν τι ποιεῖν, εἴτε καὶ φιλοτιμίᾳ χορηγὸσ ὑπέστην, οὕτω φανερῶσ καὶ μιαρῶσ ἐπηρεάζων παρηκολούθησεν ὥστε μηδὲ τῶν ἱερῶν ἱματίων μηδὲ τοῦ χοροῦ μηδὲ τοῦ σώματοσ τὼ χεῖρε τελευτῶν ἀποσχέσθαι μου.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 91:2)
οὗτοσ διαιτῶν ἡμῖν ὁ Στράτων, ἐπειδή ποθ’ ἧκεν ἡ κυρία, πάντα δ’ ἤδη διεξεληλύθει ταῦτα τἀκ τῶν νόμων, ὑπωμοσίαι καὶ παραγραφαί, καὶ οὐδὲν ἔτ’ ἦν ὑπόλοιπον, τὸ μὲν πρῶτον ἐπισχεῖν ἐδεῖτό μου τὴν δίαιταν, ἔπειτ’ εἰσ τὴν ὑστεραίαν ἀναβαλέσθαι·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 110:1)
ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτόν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, νομίζω αὐτόχειρά μου γεγενῆσθαι τούτοισ τοῖσ ἔργοισ, καὶ τότε μὲν τοῖσ Διονυσίοισ τὴν παρασκευὴν καὶ τὸ σῶμα καὶ τἀναλώμαθ’ ὑβρίζειν, νῦν δὲ τούτοισ οἷσ ἐποίει καὶ διεπράττετ’ ἐκεῖνά τε καὶ τὰ λοιπὰ πάντα, τὴν πόλιν, τὸ γένοσ, τὴν ἐπιτιμίαν, τὰσ ἐλπίδασ·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 138:1)
καὶ τελευτῶν βουλεύειν μου λαχόντοσ δοκιμαζομένου κατηγόρει, καὶ τὸ πρᾶγμ’ εἰσ ὑπέρδεινόν μοι περιέστη·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 146:1)
οὐκ ἔστιν, ἀλλ’ οὗτοι δι’ ἔχθραν καταψεύδονταί μου, καταψευδομαρτυροῦμαι, τὰ τοιαῦτα·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 181:3)
ὅτι δὴ ταύτησ οὐδ’ ὁτιοῦν ὑμῖν μεταδοῦναι τούτῳ προσήκει, ταῦτ’ ἀκούσατέ μου.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 238:3)
νῦν δὲ τοῦτο καὶ πάντων ἄν μοι δεινότατον συμβαίη, εἰ παρ’ αὐτὰ τἀδικήμαθ’ οὕτωσ ὀργίλωσ καὶ πικρῶσ καὶ χαλεπῶσ ἅπαντεσ ἔχοντεσ ἐφαίνεσθε, ὥστε Νεοπτολέμου καὶ Μνησαρχίδου καὶ Φιλιππίδου καί τινοσ τῶν σφόδρα τούτων πλουσίων δεομένων καὶ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, ἐβοᾶτε μὴ ἀφεῖναι, καὶ προσελθόντοσ μοι Βλεπαίου τοῦ τραπεζίτου, τηλικοῦτ’ ἀνεκράγετε, ὡσ, τοῦτ’ ἐκεῖνο, χρήματά μου ληψομένου, ὥστε μ’, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, φοβηθέντα τὸν ὑμέτερον θόρυβον θοἰμάτιον προέσθαι καὶ μικροῦ γυμνὸν ἐν τῷ χιτωνίσκῳ γενέσθαι, φεύγοντ’ ἐκεῖνον ἕλκοντά με, καὶ μετὰ ταῦτ’ ἀπαντῶντεσ ὅπωσ ἐπέξει τῷ μιαρῷ καὶ μὴ διαλύσει·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 277:1)
αἰτιασάμενοσ γάρ με, ἃ καὶ λέγειν ἂν ὀκνήσειέ τισ, εἰ μὴ τύχοι προσόμοιοσ ὢν τούτῳ, τὸν πατέρ’ ὡσ ἀπέκτον’ ἐγὼ τὸν ἐμαυτοῦ, καὶ κατασκευάσασ ἀσεβείασ γραφὴν οὐκ ἐπ’ ἐμέ, ἀλλ’ ἐπὶ τὸν θεῖόν μου, γράψασ ἀσεβεῖν ἐμοὶ συνιόντ’ εἰσ ταὐτὸν ὡσ πεποιηκότι ταῦτα, εἰσ ἀγῶνα κατέστησεν·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀνδροτίωνοσ Παρανόμων 3:1)
μηδεὶσ ὑμῶν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τῷ διεψεῦσθαι τοῦ Χαριδήμου καὶ νομίζειν εὐεργέτην εἶναι φιλονικῶν δυσχερέστερον τοὺσ περὶ τῶν νόμων λόγουσ ἀκούσῃ μου, μηδ’ ἀποστερήσῃ διὰ τοῦτο μήθ’ ἑαυτὸν τοῦ θέσθαι τὴν ψῆφον εὐόρκον μήτ’ ἐμὲ τοῦ διδάξαι περὶ πάντων ὑμᾶσ ὡσ βούλομαι.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 23:5)
ἐὰν γὰρ τοῦτον ἔχοντεσ τὸν τρόπον ἀκροάσησθέ μου, αὐτοί τ’ ἄρισθ’ ἃ προσήκει συνήσετε, χωρὶσ ἕκαστα σκοποῦντεσ καὶ οὐχ ἅμα πάνθ’ ἁθρό’ ἐξετάζοντεσ, κἀγὼ ῥᾷσθ’ ἃ βούλομαι δυνήσομαι διδάξαι.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 25:2)
ἀλλ’ ὡσ οὐδὲ πιστὸσ εἰσ τὸν ἔπειτα χρόνον, ἀκούσατέ μου, καὶ σκοπεῖτε, ἂν ὑμῖν ὀρθῶσ ἐξετάζειν δοκῶ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 179:3)
ἓν δ’ ὑμῖν ἐκεῖν’ ὑπισχνοῦμαι, καί μου μηδεὶσ ἀχθεσθῇ τῇ ὑποσχέσει·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 202:2)
ὅπερ πεποιήκασι τὸν Χαρίδημον τοῦτον οἱ ῥήτορεσ πάντα τὸν χρόνον, ὡσ καὶ ὑμεῖσ ὁμολογήσετε, ἐπειδὰν ἀκούσητέ μου τὰ πεπραγμέν’ αὐτῷ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 205:3)
ἀλλ’ ὅθεν ἀρξάμενοσ ξεναγῶν ἤδη καί τινων ἄρχων στρατιωτῶν κακῶσ ὑμᾶσ ἐποίει, ταῦτ’ ἀκούσατέ μου.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Ἀριστοκράτους 207:4)

SEARCH

MENU NAVIGATION