헬라어 문장 내 검색 Language

οὔκουν δεινὸν τὸν μὲν καὶ ἐκ γένουσ ὄντα τοῦ Εὐμολπιδῶν καὶ προγόνων καλῶν κἀγαθῶν καὶ πολίτην τῆσ πόλεωσ, ὅτι ἐδόκει τι παραβῆναι τῶν νομίμων, δοῦναι δίκην καὶ οὔθ’ ἡ τῶν συγγενῶν οὔθ’ ἡ τῶν φίλων ἐξαίτησισ ὠφέλησεν αὐτόν, οὔθ’ αἱ λῃτουργίαι ἃσ ἐλῃτούργησε τῇ πόλει αὐτὸσ καὶ οἱ πρόγονοι αὐτοῦ, οὔτε τὸ ἱεροφάντην εἶναι, ἀλλ’ ἐκολάσατε δόξαντα ἀδικεῖν·
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Νεαίρας 168:1)
αἳ ἴσασιν ἀκριβῶσ Πρόξενόν τε τὸν τελευτήσαντα καὶ Ἀρίστωνα τὸν νῦν ὄντα καὶ Ἀντιδωρίδην τὸν σταδιοδρομοῦντα καὶ Φανὼ τὴν Στρυβήλην καλουμένην, ἣ Θεογένει τῷ βασιλεύσαντι συνῴκησεν, Νεαίρασ ὄντασ.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Νεαίρας 173:1)
εἰ δὲ μὴ ὁμολογοῖεν ἐκ ταύτησ εἶναι αὐτοὺσ ἀλλ’ ἐξ ἑτέρασ γυναικὸσ ἀστῆσ, ἀφίστασθαι τοῦ ἀγῶνοσ ἤθελον τοῦ Νεαίρασ, καὶ εἴ τι ἐκ τῶν βασάνων βλαφθείησαν αἱ ἄνθρωποι, ἀποτίνειν ὅ τι βλαβείησαν.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Κατὰ Νεαίρας 179:1)
αἱ μὲν γὰρ διὰ τῶν ὀλίγων δυναστεῖαι δέοσ μὲν ἐνεργάζονται τοῖσ πολίταισ, αἰσχύνην δ’ οὐ παριστᾶσιν·
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐπιτάφιοσ. 32:2)
αἱ δὲ δημοκρατίαι πολλά τ’ ἄλλα καὶ καλὰ καὶ δίκαι’ ἔχουσιν, ὧν τὸν εὖ φρονοῦντ’ ἀντέχεσθαι δεῖ, καὶ τὴν παρρησίαν ἐκ τῆσ ἀληθείασ ἠρτημένην οὐκ ἔστι τἀληθὲσ δηλοῦν ἀποτρέψαι.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐπιτάφιοσ. 33:1)
διὰ δὲ τοῦτον τὸν προδότην παῖδεσ καὶ γυναῖκεσ αἱ Θηβαίων ἐπὶ τὰσ σκηνὰσ τῶν βαρβάρων διενεμήθησαν, πόλισ ἀστυγείτων καὶ σύμμαχοσ ἐκ μέσησ τῆσ Ἑλλάδοσ ἀνήρπασται, ἀροῦται καὶ σπείρεται τὸ Θηβαίων ἄστυ τῶν κοινωνησάντων ὑμῖν τοῦ πρὸσ Φίλιππον πολέμου.
(디나르코스, 연설, Κατὰ Δημοσθένους 29:1)
Μαρτυρία εἶτ’ οὐ δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι, εἰ, ὅτι μὲν εἷσ ἀνὴρ ἔφησε Πιστίασ Ἀρεοπαγίτησ ὢν ἀδικεῖν με, καταψευδόμενοσ κἀμοῦ καὶ τῆσ βουλῆσ, ἴσχυσεν ἂν τὸ ψεῦδοσ τῆσ ἀληθείασ μᾶλλον, εἰ διὰ τὴν ἀσθένειαν τὴν τότε καὶ τὴν ἐρημίαν τὴν ἐμὴν ἐπιστεύθησαν αἱ κατ’ ἐμοῦ ψευδεῖσ γενόμεναι κατασκευαί·
(디나르코스, 연설, Κατὰ Δημοσθένους 63:4)
<ἐνέμειναν> αὐταὶ αἰ σεμναὶ θεαὶ τῇ πρὸσ Ὀρέστην ἐν τούτῳ τῷ συνεδρίῳ κρίσει γενομένῃ καὶ τῇ τούτου ἀληθείᾳ συνοίκουσ ἑαυτὰσ εἰσ τὸν λοιπὸν χρόνον κατέστησαν.
(디나르코스, 연설, Κατὰ Δημοσθένους 105:2)
οὐχ οὗτοσ πρὶν ἐκτῖσαι τοῦτο, συκοφαντῶν τὸν ἐντυγχάνοντα ὑμῶν καὶ λέγων καὶ γράφων ἐν τῷ δήμῳ διατετέλεκε, καὶ καταφρονῶν ἁπασῶν τῶν τιμωριῶν αἳ κατὰ τῶν ἀδικούντων ἐν τοῖσ νόμοισ εἰσὶ γεγραμμέναι;
(디나르코스, 연설, Κατὰ Ἀριστογείτονος 15:2)
ἐγὼ δέ, ὦ ἄνδρεσ, εἰ δεῖ τἀληθῆ λέγειν ‐ δεῖ δέ ‐ , οὐ τὰσ ἀποφάσεισ οἶμαι νῦν κρίνεσθαι, πότερον ἀληθεῖσ εἰσιν ἢ ψευδεῖσ αἱ κατὰ Φιλοκλέουσ γεγενημέναι, ἀλλὰ περὶ μόνησ τῆσ τιμωρίασ ὑμᾶσ δεῖν τῆσ ἐν τῷ ψηφίσματι γεγραμμένησ δικάσαι νῦν, πότερα δεῖ χρημάτων τιμῆσαι τῷ τηλικαῦτα ἠδικηκότι τὴν πόλιν, ἢ θανάτῳ ζημιώσαντασ, ὥσπερ οὗτοσ ἔγραψεν ἐν τῷ ψηφίσματι καθ’ αὑτοῦ, [ἢ] δημεῦσαι τὴν οὐσίαν τὴν ἐκ τοιούτων λημμάτων συνειλεγμένην.
(디나르코스, 연설, Κατὰ Φιλοκλέους 5:1)
ἐπίσταται γὰρ ὅτι αἱ μὲν ἡδοναὶ τοὺσ ἀεὶ συνόντασ τά τε ἄλλα λυμαίνονται καὶ ταχὺ ποιοῦσιν ἀδυνάτουσ πρὸσ αὑτάσ, οἱ δὲ πόνοι τά τε ἄλλα ὠφελοῦσι καὶ ἀεὶ μᾶλλον παρέχουσι δυναμένουσ πονεῖν.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 25:3)
δὴ πρῶτον μὲν αὐτῷ τὰ περὶ τὴν εἴσοδον ἐδείκνυεν, ὡσ μία μὲν ἐφαίνετο πρόδηλοσ, καὶ αὐτὴ σχεδὸν, ὁποίαν πρότερον εἶπον, ἐπισφαλὴσ καὶ παρ’ αὐτὸν φέρουσα τὸν κρημνόν, πολλαὶ δὲ ἄδηλοικαὶ ἀφανεῖσ διαδύσεισ, καὶ κύκλῳ πᾶσ ὑπόνομοσ ὁ τόποσ καὶ διατετμημένοσ ὑπ’ αὐτὸν οἶμαι τὸν θρόνον, αἱ δὲ πάροδοι καὶ ἀτραποὶ πᾶσαι πεφυρμέναι αἵματι καὶ μεσταὶ νεκρῶν.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 92:1)
ἦν δὲ καὶ ὅμιλοσ περὶ αὐτὴν γυναικῶν οὐδὲν ἐκείναισ ὁμοίων, αἷσ ἔφην εἶναι περὶ τὴν Βασιλείαν, ἀλλ’ Ὠμότησ καὶ Ὕβρισ καὶ Ἀνομία καὶ Στάσισ, αἳ πᾶσαι διέφθειρον αὐτὴν καὶ κάκιστα ἀπώλλυον.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 98:1)
καὶ τοίνυν οὐχ ἧττον αἱ τῶν φίλων εὐπάθειαι τὸν ἀγαθὸν πεφύκασιν εὐφραίνειν τῆσ αὐτοῦ τινοσ τέρψεωσ.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 125:1)
αἱ παρὰ τίνοσ δὲ τιμαὶ φανερώτεραι;
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 134:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION