Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 52:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 52:)

μηδαμῶσ, ὦ Σώκρατεσ, ἀλλ’ ὡσ ἀληθῶσ εἰπὲ πρὸσ Διὸσ φιλίου, οἰεί ἄν τινα ἔχειν εἰπεῖν ἄλλον τῶν Ἑλλήνων ἕτερα τούτων μείζω καὶ πλείω περὶ τοῦ αὐτοῦ πράγματοσ; τί δέ; καὶ ταύτῃ δεῖ ὑπ’ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ τὸν λόγον ἐπαινεθῆναι, ὡσ τὰ δέοντα εἰρηκότοσ τοῦ ποιητοῦ, ἀλλ’ οὐκ ἐκείνῃ μόνον, ὅτι σαφῆ καὶ στρογγύλα, καὶ ἀκριβῶσ ἕκαστα τῶν ὀνομάτων ἀποτετόρνευται; εἰ γὰρ δεῖ, συγχωρητέον χάριν σήν, ἐπεὶ ἐμέ γε ἔλαθεν ὑπὸ τῆσ ἐμῆσ οὐδενίασ·

일치하는 문장이 없습니다.

SEARCH

MENU NAVIGATION