Homer, Iliad, Book 21 35:

ὣσ ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ· τὸν δ’ ἄγε χειρὸσ ἑλοῦσα Διὸσ θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνὰ μάλα στενάχοντα· μόγισ δ’ ἐσαγείρετο θυμόν. τὴν δ’ ὡσ οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενοσ Ἥρη, αὐτίκ’ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸσ τέκοσ Ἀτρυτώνη καὶ δ’ αὖθ’ ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα δηί̈ου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον· ἀλλὰ μέτελθε.