οἱ δὲ Τιβεριεῖσ ὁρῶντεσ ἐξέτρεχον συνεχῶσ καὶ πολλὰ κατεκερτόμουν· τοσαύτη γοῦν ἀφροσύνη κατέσχεν αὐτούσ, ὥστε ποιήσαντεσ εὐτρεπῆ κλίνην προύθεσαν καὶ περὶ αὐτὴν ἱστάμενοι ὠδύροντό με μετὰ παιδιᾶσ καὶ γέλωτοσ. διετιθέμην δ’ ἐγὼ τὴν ψυχὴν ἡδέωσ τὴν ἄνοιαν αὐτῶν ἐπιβλέπων.
