Φιλιάδησ, κολάκων ἁπάντων ὁ βδελυρώτατοσ. οὗτοσ δὲ ἀγρὸν ὅλον παρ’ ἐμοῦ λαβὼν καὶ τῇ θυγατρὶ προῖκα δύο τάλαντα, μισθὸν τοῦ ἐπαίνου, ὁπότε ᾄσαντά με πάντων σιωπώντων μόνοσ ὑπερεπῄνεσεν ἐπομοσάμενοσ ᾠδικώτερον εἶναι τῶν κύκνων, ἐπειδὴ νοσοῦντα πρῴην εἶδέ με καὶ προσῆλθον ἐπικουρίασ δεόμενοσ, πληγὰσ ὁ γενναῖοσ προσενέτεινεν.
