καὶ ταῦτ’ ἔστιν ἅ τισ ἂν αἰτιάσαιτο τοῦ ἀνδρόσ· τὰ δ’ ἄλλα πάντα λαμπρά, σωφροσύνησ δὲ καὶ χρημάτων ἐγκρατείασ ἕνεκα τοῖσ ἀρίστοισ καὶ καθαρωτάτοισ τῶν Ἑλλήνων ἄξιον αὐτὸν παραβάλλειν, οὐκ Ἀλκιβιάδῃ μὰ Δία τῷ θρασυτάτῳ περὶ ταῦτα καὶ ὀλιγωροτάτῳ τοῦ καλοῦ γενομένῳ.
