Xenophon, Cyropaedia, Κύρου Παιδείας, chapter 3

(크세노폰, Cyropaedia, Κύρου Παιδείας, chapter 3)

ἀκούσαντεσ δὲ ταῦτα οἱ μὲν συνεσκευάζοντο, ὁ δὲ Κῦροσ ἐθύετο. ἐπεὶ δὲ καλὰ τὰ ἱερὰ ἦν, ὡρμᾶτο σὺν τῷ στρατεύματι· καὶ τῇ μὲν πρώτῃ ἡμέρᾳ ἐξεστρατοπεδεύσατο ὡσ δυνατὸν ἐγγύτατα, ὅπωσ εἴ τίσ τι ἐπιλελησμένοσ εἰή, μετέλθοι, καὶ εἴ τίσ τι ἐνδεόμενοσ γνοίη, τοῦτο ἐπιπαρασκευάσαιτο. Κυαξάρησ μὲν οὖν τῶν Μήδων ἔχων τὸ τρίτον μέροσ κατέμενεν, ὡσ μηδὲ τὰ οἴκοι ἔρημα εἰή.

ὁ δὲ Κῦροσ ἐπορεύετο ὡσ ἐδύνατο τάχιστα, τοὺσ ἱππέασ μὲν πρώτουσ ἔχων, καὶ πρὸ τούτων διερευνητὰσ καὶ σκοποὺσ αἰεὶ ἀναβιβάζων ἐπὶ τὰ πρόσθεν εὐσκοπώτατα· μετὰ δὲ τούτουσ ἦγε τὰ σκευοφόρα, ὅπου μὲν πεδινὸν εἰή, πολλοὺσ ὁρμαθοὺσ ποιούμενοσ τῶν ἁμαξῶν καὶ τῶν σκευοφόρων· ὄπισθεν δὲ ἡ φάλαγξ ἐφεπομένη, εἴ τι τῶν σκευοφόρων ὑπολείποιτο, οἱ προστυγχάνοντεσ τῶν ἀρχόντων ἐπεμέλοντο ὡσ μὴ κωλύοιντο πορεύεσθαι. ὅπου δὲ στενωτέρα εἰή ἡ ὁδόσ, διὰ μέσου ποιούμενοι τὰ σκευοφόρα ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπορεύοντο οἱ ὁπλοφόροι·

καὶ εἴ τι ἐμποδίζοι, οἱ κατὰ ταῦτα γιγνόμενοι τῶν στρατιωτῶν ἐπεμέλοντο. ἐπορεύοντο δὲ ὡσ τὰ πολλὰ αἱ τάξεισ παρ’ ἑαυταῖσ ἔχουσαι τὰ σκευοφόρα· ἐπετέτακτο γὰρ πᾶσι τοῖσ σκευοφόροισ κατὰ τὴν ἑαυτῶν ἑκάστουσ τάξιν ἰέναι, εἰ μή τι ἀναγκαῖον ἀποκωλύοι. καὶ σημεῖον δὲ ἔχων ὁ τοῦ ταξιάρχου σκευοφόροσ ἡγεῖτο γνωστὸν τοῖσ τῆσ ἑαυτοῦ τάξεωσ·

ὥστε ἁθρόοι ἐπορεύοντο, ἐπεμελοῦντό τε ἰσχυρῶσ ἕκαστοσ τῶν ἑαυτοῦ ὡσ μὴ ὑπολείποιντο. καὶ οὕτω ποιούντων οὔτε ζητεῖν ἔδει ἀλλήλουσ ἅμα τε παρόντα ἅπαντα καὶ σαώτερα ἦν καὶ θᾶττον τὰ δέοντα εἶχον οἱ στρατιῶται. ὡσ δ’ οἱ προϊόντεσ σκοποὶ ἔδοξαν ἐν τῷ πεδίῳ ὁρᾶν ἀνθρώπουσ λαμβάνοντασ καὶ χιλὸν καὶ ξύλα, καὶ ὑποζύγια δὲ ἑώρων ἕτερα τοιαῦτα ἄγοντα, τὰ δὲ καὶ νεμόμενα, καὶ τὰ πρόσω αὖ ἀφορῶντεσ ἐδόκουν καταμανθάνειν μετεωριζόμενον ἢ καπνὸν ἢ κονιορτόν, ἐκ τούτων πάντων σχεδὸν ἐγίγνωσκον ὅτι εἰή που πλησίον τὸ στράτευμα τῶν πολεμίων.

εὐθὺσ οὖν πέμπει τινὰ ὁ σκόπαρχοσ ἀγγελοῦντα ταῦτα τῷ Κύρῳ.

ὁ δὲ ἀκούσασ ταῦτα ἐκείνουσ μὲν ἐκέλευσε μένοντασ ἐπὶ ταύταισ ταῖσ σκοπαῖσ ὅ τι ἂν ἀεὶ καινὸν ὁρῶσιν ἐξαγγέλλειν· τάξιν δ’ ἔπεμψεν ἱππέων εἰσ τὸ πρόσθεν καὶ ἐκέλευσε πειραθῆναι συλλαβεῖν τινασ τῶν ἀνὰ τὸ πεδίον ἀνθρώπων, ὅπωσ σαφέστερον μάθοιεν τὸ ὄν. οἱ μὲν δὴ ταχθέντεσ τοῦτο ἔπραττον.

αὐτὸσ δὲ τὸ ἄλλο στράτευμα αὐτοῦ κατεχώριζεν, ὅπωσ παρασκευάσαιντο ὅσα ᾤετο χρῆναι πρὶν πάνυ ὁμοῦ εἶναι. καὶ πρῶτον μὲν ἀριστᾶν παρηγγύησεν, ἔπειτα δὲ μένοντασ ἐν ταῖσ τάξεσι τὸ παραγγελλόμενον προνοεῖν· ἐπεὶ δὲ ἠρίστησαν, συνεκάλεσε καὶ ἱππέων καὶ πεζῶν καὶ ἁρμάτων ἡγεμόνασ, καὶ τῶν μηχανῶν δὲ καὶ τῶν σκευοφόρων τοὺσ ἄρχοντασ καὶ τῶν ἁρμαμαξῶν·

καὶ οὗτοι μὲν συνῇσαν. οἱ δὲ καταδραμόντεσ εἰσ τὸ πεδίον συλλαβόντεσ ἀνθρώπουσ ἤγαγον·

οἱ δὲ ληφθέντεσ ἀνερωτώμενοι ὑπὸ τοῦ Κύρου ἔλεγον ὅτι ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου εἰε͂ν, προεληλυθότεσ ἐπὶ χιλόν, οἱ δ’ ἐπὶ ξύλα, παρελθόντεσ τὰσ προφυλακάσ· διὰ γὰρ τὸ πλῆθοσ τοῦ στρατοῦ σπάνια πάντ’ εἶναι. καὶ ὁ Κῦροσ ταῦτα ἀκούσασ, πόσον δέ, ἔφη, ἄπεστιν ἐνθένδε τὸ στράτευμα;

οὐ μὰ Δί’, εἶπον ἐκεῖνοι, οὐ μὲν δὴ ἔχαιρον, ἀλλὰ καὶ μάλα ἠνιῶντο. οἱ δ’ ἔλεγον· ὡσ δύο παρασάγγασ. ἐπὶ τούτοισ ἤρετο ὁ Κύροσ· ἡμῶν δ’, ἔφη, λόγοσ τισ ἦν παρ’ αὐτοῖσ; ναὶ μὰ Δί’, ἔφασαν, καὶ πολύσ γε ὡσ ἐγγὺσ ἤδη εἶτε προσιόντεσ. τί οὖν; ἔφη ὁ Κῦροσ, ἦ καὶ ἔχαιρον ἀκούοντεσ ἰόντασ; τοῦτο δὲ ἐπήρετο τῶν παρόντων ἕνεκα. νῦν δ’, ἔφη ὁ Κῦροσ, τί ποιοῦσιν;

ἐκτάττονται, ἔφασαν· καὶ ἐχθὲσ δὲ καὶ τρίτην ἡμέραν τὸ αὐτὸ τοῦτο ἔπραττον. ὁ δὲ τάττων, ἔφη ὁ Κῦροσ, τίσ ἐστιν; οἱ δὲ ἔφασαν· αὐτόσ τε Κροῖσοσ καὶ σὺν αὐτῷ Ἕλλην τισ ἀνήρ, καὶ ἄλλοσ δέ τισ Μῆδοσ· οὗτοσ μέντοι ἐλέγετο φυγὰσ εἶναι παρ’ ὑμῶν. καὶ ὁ Κῦροσ εἶπεν· ἀλλ’, ὦ Ζεῦ μέγιστε, λαβεῖν μοι γένοιτο αὐτὸν ὡσ ἐγὼ βούλομαι. ἐκ τούτου τοὺσ μὲν αἰχμαλώτουσ ἀπάγειν ἐκέλευσεν, εἰσ δὲ τοὺσ παρόντασ ὡσ λέξων τι ἀνήγετο.

ἐν τούτῳ δὲ παρῆν ἄλλοσ αὖ παρὰ τοῦ σκοπάρχου, λέγων ὅτι ἱππέων τάξισ μεγάλη ἐν τῷ πεδίῳ προφαίνοιτο· καὶ ἡμεῖσ μέν, ἔφη, εἰκάζομεν ἐλαύνειν αὐτοὺσ βουλομένουσ ἰδεῖν τόδε τὸ στράτευμα. καὶ γὰρ πρὸ τῆσ τάξεωσ ταύτησ ἄλλοι ὡσ τριάκοντα ἱππεῖσ συχνὸν προελαύνουσι, καὶ μέντοι, ἔφη, κατ’ αὐτοὺσ ἡμᾶσ, ἴσωσ βουλόμενοι λαβεῖν, ἢν δύνωνται, τὴν σκοπήν· ἡμεῖσ δ’ ἐσμὲν μία δεκὰσ οἱ ἐπὶ ταύτησ τῆσ σκοπῆσ. καὶ ὁ Κῦροσ ἐκέλευσε τῶν περὶ αὐτὸν ἀεὶ ὄντων ἱππέων ἐλάσαντασ ὑπὸ τὴν σκοπὴν ἀδήλουσ τοῖσ πολεμίοισ ἀτρεμίαν ἔχειν.

ὅταν δ’, ἔφη, ἡ δεκὰσ ἡ ἡμετέρα λείπῃ τὴν σκοπήν, ἐξαναστάντεσ ἐπίθεσθε τοῖσ ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὴν σκοπήν. ὡσ δὲ ὑμᾶσ μὴ λυπῶσιν οἱ ἀπὸ τῆσ μεγάλησ τάξεωσ, ἀντέξελθε σύ, ἔφη, ὦ Ὑστάσπα, τὴν χιλιοστὺν τῶν ἱππέων λαβὼν καὶ ἐπιφάνηθι ἐναντίοσ τῇ τῶν πολεμίων τάξει. διώξῃσ δὲ μηδαμῇ εἰσ ἀφανέσ, ἀλλ’ ὅπωσ αἱ σκοπαί σοι διαμένωσιν ἐπιμεληθεὶσ πάριθι. ἂν δ’ ἄρα ἀνατείναντέσ τινεσ τὰσ δεξιὰσ προσελαύνωσιν ὑμῖν, δέχεσθε φιλίωσ τοὺσ ἄνδρασ. ὁ μὲν δὴ Ὑστάσπασ ἀπιὼν ὡπλίζετο·

οἱ δ’ ὑπηρέται ἤλαυνον εὐθὺσ ὡσ ἐκέλευσεν. ἀπαντᾷ δ’ αὐτοῖσ καὶ δὴ ἐντὸσ τῶν σκοπῶν σὺν τοῖσ θεράπουσιν ὁ πεμφθεὶσ πάλαι κατάσκοποσ, ὁ φύλαξ τῆσ Σουσίδοσ γυναικόσ. ὁ μὲν οὖν Κῦροσ ὡσ ἤκουσεν, ἀναπηδήσασ ἐκ τῆσ ἕδρασ ὑπήντα τε αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦτο·

οἱ δὲ ἄλλοι, ὥσπερ εἰκὸσ μηδὲν εἰδότασ, ἐκπεπληγμένοι ἦσαν τῷ πράγματι, ἑώσ Κῦροσ εἶπεν· ἄνδρεσ φίλοι, ἥκει ἡμῖν ἀνὴρ ἄριστοσ. νῦν γὰρ ἤδη πάντασ ἀνθρώπουσ δεῖ εἰδέναι τὰ τούτου ἔργα. οὗτοσ οὔτε αἰσχροῦ ἡττηθεὶσ οὐδενὸσ ᾤχετο οὔτ’ ἐμὲ φοβηθείσ, ἀλλ’ ὑπ’ ἐμοῦ πεμφθεὶσ ὅπωσ ἡμῖν μαθὼν τὰ τῶν πολεμίων σαφῶσ τὰ ὄντα ἐξαγγείλειεν. ἃ μὲν οὖν ἐγώ σοι ὑπεσχόμην, ὦ Ἀράσπα, μέμνημαί τε καὶ ἀποδώσω σὺν τούτοισ πᾶσι.

δίκαιον δὲ καὶ ὑμᾶσ ἅπαντασ, ὦ ἄνδρεσ, τοῦτον τιμᾶν ὡσ ἀγαθὸν ἄνδρα· ἐπὶ γὰρ τῷ ἡμετέρῳ ἀγαθῷ καὶ ἐκινδύνευσε καὶ αἰτίαν ὑπέσχεν, ᾗ ἐβαρύνετο. ἐκ τούτου δὴ πάντεσ ἠσπάζοντο τὸν Ἀράσπαν καὶ ἐδεξιοῦντο.

εἰπόντοσ δὲ Κύρου ὅτι τούτων μὲν τοίνυν εἰή ἅλισ, ἃ δὲ καιρὸσ ἡμῖν εἰδέναι, ταῦτ’, ἔφη, διηγοῦ, ὦ Ἀράσπα· καὶ μηδὲν ἐλάττου τοῦ ἀληθοῦσ μηδὲ μείου τὰ τῶν πολεμίων. κρεῖττον γὰρ μείζω οἰηθέντασ μείονα ἰδεῖν ἢ μείω ἀκούσαντασ ἰσχυρότερα εὑρίσκειν. καὶ μήν, ἔφη ὁ Ἀράσπασ, ὡσ ἂν ἀσφαλέστατά γε εἰδείην ὁπόσον τὸ στράτευμά ἐστιν ἐποίουν·

συνεξέταττον γὰρ παρὼν αὐτόσ. σὺ μὲν ἄρα, ἔφη ὁ Κῦροσ, οὐ τὸ πλῆθοσ μόνον οἶσθα, ἀλλὰ καὶ τὴν τάξιν αὐτῶν. ἐγὼ μὲν ναὶ μὰ Δί’, ἔφη ὁ Ἀράσπασ, καὶ ὡσ διανοοῦνται τὴν μάχην ποιεῖσθαι. ἀλλ’ ὅμωσ, ἔφη ὁ Κῦροσ, τὸ πλῆθοσ ἡμῖν πρῶτον εἰπὲ ἐν κεφαλαίῳ. ἐκεῖνοι τοίνυν, ἔφη, πάντεσ τεταγμένοι ἐπὶ τριάκοντα τὸ βάθοσ καὶ πεζοὶ καὶ ἱππεῖσ πλὴν τῶν Αἰγυπτίων ἐπέχουσιν ἀμφὶ τὰ τετταράκοντα στάδια·

πάνυ γάρ μοι, ἔφη, ἐμέλησεν ὥστε εἰδέναι ὁπόσον κατεῖχον χωρίον. οἱ δ’ Αἰγύπτιοι, ἔφη ὁ Κῦροσ, πῶσ εἰσι τεταγμένοι;

ἀλλ’ οὔτοι ἂν εἰδεῖεν εἰ οἱ κυκλούμενοι κυκλωθεῖεν. ὅτι εἶπασ πλὴν τῶν Αἰγυπτίων. τούτουσ δὲ οἱ μυρίαρχοι ἔταττον εἰσ ἑκατὸν πανταχῇ τὴν μυριοστὺν ἑκάστην· τοῦτον γὰρ σφίσι καὶ οἴκοι νόμον ἔφασαν εἶναι τῶν τάξεων. καὶ ὁ Κροῖσοσ μέντοι μάλα ἄκων συνεχώρησεν αὐτοῖσ οὕτω τάττεσθαι· ἐβούλετο γὰρ ὅτι πλεῖστον ὑπερφαλαγγῆσαι τοῦ σοῦ στρατεύματοσ. πρὸσ τί δή, ἔφη ὁ Κῦροσ, τοῦτο ἐπιθυμῶν; ὡσ ναὶ μὰ Δί’, ἔφη, τῷ περιττῷ κυκλωσόμενοσ. καὶ ὁ Κῦροσ εἶπεν· ἀλλ’ ἃ μὲν παρὰ σοῦ καιρὸσ μαθεῖν, ἀκηκόαμεν·

ὑμᾶσ δὲ χρή, ὦ ἄνδρεσ, οὕτω ποιεῖν· νῦν μὲν ἐπειδὰν ἐνθένδε ἀπέλθητε, ἐπισκέψασθε καὶ τὰ τῶν ἵππων καὶ τὰ ὑμῶν αὐτῶν ὅπλα· πολλάκισ γὰρ μικροῦ ἐνδείᾳ καὶ ἀνὴρ καὶ ἵπποσ καὶ ἁρ́μα ἀχρεῖον γίγνεται· αὔριον δὲ πρῴ, ἑώσ ἂν ἐγὼ θύωμαι, πρῶτον μὲν χρὴ ἀριστῆσαι καὶ ἄνδρασ καὶ ἵππουσ, ὅπωσ ὅ τι ἂν πράττειν ἀεὶ καιρὸσ ᾖ μὴ τούτου ἡμῖν ἐνδέῃ· ἔπειτα δὲ σύ, ἔφη, ὦ Ἀρσάμα, . . . . , τὸ δεξιὸν κέρασ ἔχε ὥσπερ καὶ ἔχεισ, καὶ οἱ ἄλλοι μυρίαρχοι ᾗπερ νῦν ἔχετε· ὁμοῦ δὲ τοῦ ἀγῶνοσ ὄντοσ οὐδενὶ ἁρ́ματι καιρὸσ ἵππουσ μεταζευγνύναι. παραγγείλατε δὲ τοῖσ ταξιάρχοισ καὶ λοχαγοῖσ ἐπὶ φάλαγγοσ καθίστασθαι εἰσ δύο ἔχοντασ ἕκαστον τὸν λόχον. ὁ δὲ λόχοσ ἦν ἕκαστοσ εἴκοσι τέτταρεσ. καί τισ εἶπε τῶν μυριάρχων·

καὶ δοκοῦμέν σοι, ἔφη, ὦ Κῦρε, ἱκανῶσ ἕξειν εἰσ τοσούτουσ τεταγμένοι πρὸσ οὕτω βαθεῖαν φάλαγγα; καὶ ὁ Κῦροσ εἶπεν· αἱ δὲ βαθύτεραι φάλαγγεσ ἢ ὡσ ἐξικνεῖσθαι τοῖσ ὅπλοισ τῶν ἐναντίων τί σοι, ἔφη, δοκοῦσιν ἢ τοὺσ πολεμίουσ βλάπτειν ἢ τοὺσ συμμάχουσ ὠφελεῖν; ἐγὼ μὲν γάρ, ἔφη, τοὺσ εἰσ ἑκατὸν τούτουσ ὁπλίτασ εἰσ μυρίουσ ἂν μᾶλλον βουλοίμην τετάχθαι·

οὕτω γὰρ ἂν ἐλαχίστοισ μαχοίμεθα. ἐξ ὅσων μέντοι ἐγὼ τὴν φάλαγγα βαθυνῶ οἰόμαι ὅλην ἐνεργὸν καὶ σύμμαχον ποιήσειν αὐτὴν ἑαυτῇ. ἀκοντιστὰσ μὲν ἐπὶ τοῖσ θωρακοφόροισ τάξω, ἐπὶ δὲ τοῖσ ἀκοντισταῖσ τοὺσ τοξότασ.

τούτουσ γὰρ πρωτοστάτασ μὲν τί ἄν τισ τάττοι, οἳ καὶ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι μηδεμίαν μάχην ἂν ὑπομεῖναι ἐκ χειρόσ; προβεβλημένοι δὲ τοὺσ θωρακοφόρουσ μενοῦσί τε, καὶ οἱ μὲν ἀκοντίζοντεσ, οἱ δὲ τοξεύοντεσ, ὑπὲρ τῶν πρόσθεν πάντων λυμανοῦνται τοὺσ πολεμίουσ. ὅ τι δ’ ἂν κακουργῇ τισ τοὺσ ἐναντίουσ, δῆλον ὅτι παντὶ τούτῳ τοὺσ συμμάχουσ κουφίζει. τελευταίουσ μέντοι στήσω τοὺσ ἐπὶ πᾶσι καλουμένουσ.

ὥσπερ γὰρ οἰκίασ οὔτε ἄνευ λιθολογήματοσ ὀχυροῦ οὔτε ἄνευ τῶν στέγειν ποιούντων οὐδὲν ὄφελοσ, οὕτωσ οὐδὲ φάλαγγοσ οὔτ’ ἄνευ τῶν πρώτων οὔτ’ ἄνευ τῶν τελευταίων, εἰ μὴ ἀγαθοὶ ἔσονται, ὄφελοσ οὐδέν. ἀλλ’ ὑμεῖσ τ’, ἔφη, ὡσ παραγγέλλω τάττεσθε, καὶ ὑμεῖσ οἱ τῶν πελταστῶν ἄρχοντεσ ἐπὶ τούτοισ ὡσαύτωσ τοὺσ λόχουσ καθίστατε, καὶ ὑμεῖσ οἱ τῶν τοξοτῶν ἐπὶ τοῖσ πελτασταῖσ ὡσαύτωσ.

σὺ δέ, ὃσ τῶν ἐπὶ πᾶσιν ἄρχεισ, τελευταίουσ ἔχων τοὺσ ἄνδρασ παράγγελλε τοῖσ σαυτοῦ ἐφορᾶν τε ἑκάστῳ τοὺσ καθ’ αὑτὸν καὶ τοῖσ μὲν τὸ δέον ποιοῦσιν ἐπικελεύειν, τοῖσ δὲ μαλακυνομένοισ ἀπειλεῖν ἰσχυρῶσ·

ἢν δέ τισ στρέφηται προδιδόναι θέλων, θανάτῳ ζημιοῦν. ἔργον γάρ ἐστι τοῖσ μὲν πρωτοστάταισ θαρρύνειν τοὺσ ἑπομένουσ καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ· ὑμᾶσ δὲ δεῖ τοὺσ ἐπὶ πᾶσι τεταγμένουσ πλείω φόβον παρέχειν τοῖσ κακοῖσ τοῦ ἀπὸ τῶν πολεμίων. καὶ ὑμεῖσ μὲν ταῦτα ποιεῖτε.

σὺ δέ, ὦ Εὐφράτα, ὃσ ἄρχεισ τῶν ἐπὶ ταῖσ μηχαναῖσ, οὕτω ποίει ὅπωσ τὰ ζεύγη τὰ τοὺσ πύργουσ ἄγοντα ἕψεται ὡσ ἐγγύτατα τῆσ φάλαγγοσ. σὺ δ’, ὦ Δαοῦχε, ὃσ ἄρχεισ τῶν σκευοφόρων, ἐπὶ τοῖσ πύργοισ ἄγε πάντα τὸν τοιοῦτον στρατόν·

οἱ δὲ ὑπηρέται σου ἰσχυρῶσ κολαζόντων τοὺσ προϊόντασ τοῦ καιροῦ ἢ λειπομένουσ. σὺ δέ, ὦ Καρδοῦχε, ὃσ ἄρχεισ τῶν ἁρμαμαξῶν αἳ ἄγουσι τὰσ γυναῖκασ, κατάστησον αὐτὰσ τελευταίασ ἐπὶ τοῖσ σκευοφόροισ.

ἑπόμενα γὰρ ταῦτα πάντα καὶ πλήθουσ δόξαν παρέξει καὶ ἐνεδρεύειν ἡμῖν ἐξουσία ἔσται, καὶ τοὺσ πολεμίουσ, ἢν κυκλοῦσθαι πειρῶνται, μείζω τὴν περιβολὴν ἀναγκάσει ποιεῖσθαι· ὅσῳ δ’ ἂν μεῖζον χωρίον περιβάλλωνται, τοσούτῳ ἀνάγκη αὐτοὺσ ἀσθενεστέρουσ γίγνεσθαι. καὶ ὑμεῖσ μὲν οὕτω ποιεῖτε·

σὺ δέ, ὦ Ἀρτάοζε καὶ Ἀρταγέρσα, τὴν χιλιοστὺν ἑκάτεροσ τῶν σὺν ὑμῖν πεζῶν ἐπὶ τούτοισ ἔχετε. καὶ σύ, ὦ Φαρνοῦχε καὶ Ἀσιαδάτα, τὴν τῶν ἱππέων χιλιοστὺν ἧσ ἑκάτεροσ ἄρχει ὑμῶν μὴ συγκατατάττετε εἰσ τὴν φάλαγγα, ἀλλ’ ὄπισθεν τῶν ἁρμαμαξῶν ἐξοπλίσθητε καθ’ ὑμᾶσ αὐτούσ·

ἔπειτα πρὸσ ἐμὲ ἥκετε σὺν τοῖσ ἄλλοισ ἡγεμόσιν. οὕτω δὲ δεῖ ὑμᾶσ παρεσκευάσθαι ὡσ πρώτουσ δεῆσον ἀγωνίζεσθαι. καὶ σὺ δὲ ὁ ἄρχων τῶν ἐπὶ ταῖσ καμήλοισ ἀνδρῶν, ὄπισθεν τῶν ἁρμαμαξῶν ἐκτάττου·

ποίει δ’ ὅ τι ἄν σοι παραγγέλλῃ Ἀρταγέρσησ. ὑμεῖσ δ’ οἱ τῶν ἁρμάτων ἡγεμόνεσ διακληρωσάμενοι, ὁ μὲν λαχὼν ὑμῶν πρὸ τῆσ φάλαγγοσ τὰ μεθ’ ἑαυτοῦ ἑκατὸν ἔχων ἁρ́ματα καταστησάτω·

αἱ δ’ ἕτεραι ἑκατοστύεσ τῶν ἁρμάτων, ἡ μὲν κατὰ τὸ δεξιὸν πλευρὸν τῆσ στρατιᾶσ στοιχοῦσα ἑπέσθω τῇ φάλαγγι ἐπὶ κέρωσ, ἡ δὲ κατὰ τὸ εὐώνυμον. Κῦροσ μὲν οὕτω διέταττεν. Ἀβραδάτασ δὲ ὁ Σούσων βασιλεὺσ εἶπεν·

ἐγώ σοι, Κῦρε, ἐθελούσιοσ ὑφίσταμαι τὴν κατὰ πρόσωπον τῆσ ἀντίασ φάλαγγοσ τάξιν ἔχειν, εἰ μή τί σοι ἄλλο δοκεῖ. καὶ ὁ Κῦροσ ἀγασθεὶσ αὐτὸν καὶ δεξιωσάμενοσ ἐπήρετο τοὺσ ἐπὶ τοῖσ ἄλλοισ ἁρ́μασι Πέρσασ·

ἦ καὶ ὑμεῖσ, ἔφη, ταῦτα συγχωρεῖτε; ἐπεὶ δ’ ἐκεῖνοι ἀπεκρίναντο ὅτι οὐ καλὸν εἰή ταῦτα ὑφίεσθαι, διεκλήρωσεν αὐτούσ, καὶ ἔλαχεν ὁ Ἀβραδάτασ ᾗπερ ὑφίστατο, καὶ ἐγένετο κατὰ τοὺσ Αἰγυπτίουσ. τότε μὲν δὴ ἀπιόντεσ καὶ ἐπιμεληθέντεσ ὧν προεῖπον ἐδειπνοποιοῦντο καὶ φυλακὰσ καταστησάμενοι ἐκοιμήθησαν.

상위

Cyropaedia

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION