Theocritus, Idylls, Ἠλακάτη

(테오크리토스, Idylls, Ἠλακάτη)

Γλαύκασ ὦ φιλέριθ’ ἀλακάτα δῶρον Ἀθανάασ γύναιξιν, νόοσ οἰκωφελίασ αἷσιν ἐπάβολοσ, θέρσεισ’ ἄμμιν ὑμάρτη πόλιν ἐσ Νείλεοσ ἀγλάαν, ὅπᾳ Κύπριδοσ ἶρον καλάμω χλῶρον ὑπαπάλω. πάντα δὲ τίματα τὰ πὰρ φίλων. τυῖδε γὰρ πλόον εὐάνεμον αἰτήμεθα πὰρ Δίοσ, ὅπωσ ξέννον ἔμον τέρψομ’ ἴδων κἀντιφιλήσομεν, Νικίαν, Χαρίτων ἰμεροφώνων ἰέρον φύτον, καὶ σὲ τὰν ἐλέφαντοσ πολυμόχθω γεγενημέναν δῶρον Νικιάασ εἰσ ὀλόχω χέρρασ ὀπάσσομεν, σὺν τᾷ πόλλα μὲν ἔργ’ ἐκτελέσεισ ἀνδρεϊοίσ πέπλοισ, πόλλα δ’ οἱᾶ γύναικεσ φορέοισ’ ὐδάτινα βράκη. δὶσ γὰρ μάτερεσ ἄρνων μαλάκοισ ἐν βοτάνᾳ πόκοισ πέξαιντ’ αὐτοένει, Θευγένιδόσ γ’ ἔνεκ’ ἐυσφύρω· οὕτωσ ἀνυσίεργοσ, φιλέει δ’ ὅσσα σαόφρονεσ. οὐ γὰρ εἰσ ἀκίρασ οὐδ’ ἐσ ἀέργω κεν ἐβολλόμαν ὀπάσσαι σε δόμοισ ἀμμετέρασ ἔσσαν ἀπὺ χθόνοσ. καὶ γάρ τοι πάτρισ, ἃν ὡξ Ἐφύρασ κτίσσέ ποτ’ Ἀρχίασ νάσω Τρινακρίασ μύελον, ἄνδρων δοκίμων πόλιν. νῦν μὰν οἶκον ἔχοισ’ ἄνεροσ, ὃσ πόλλ’ ἐδάη σόφα ἀθρώποισι νόσοισ φάρμακα λύγραισ ἀπαλαλκέμεν, οἰκήσεισ κατὰ Μίλλατον ἐράνναν πεδ’ Ἰαόνων, ὡσ εὐαλάκατοσ Θεύγενισ ἐν δαμότισιν πέλῃ, καί οἱ μνᾶστιν ἀεί τῶ φιλαοίδω παρέχῃσ ξένω. κῆνο γάρ τισ ἔρει τὤποσ ἴδων σ’· ἦ μεγάλα χάρισ δώρῳ σὺν ὀλίγῳ·

SEARCH

MENU NAVIGATION