Strabo, Geography, Book 8, chapter 7

(스트라본, 지리학, Book 8, chapter 7)

ταύτησ δὲ τῆσ χώρασ τὸ μὲν παλαιὸν Ιὤνεσ ἐκράτουν, ἐξ Ἀθηναίων τὸ γένοσ ὄντεσ, ἐκαλεῖτο δὲ τὸ μὲν παλαιὸν Αἰγιάλεια καὶ οἱ ἐνοικοῦντεσ Αἰγιαλεῖσ, ὕστερον δ’ ἀπ’ ἐκείνων Ιὠνία, καθάπερ καὶ ἡ Ἀττική, ἀπὸ Ιὤνοσ τοῦ Ξούθου. φασὶ δὲ Δευκαλίωνοσ μὲν Ἕλληνα εἶναι, τοῦτον δὲ περὶ τὴν Φθίαν τῶν μεταξὺ Πηνειοῦ καὶ Ἀσωποῦ δυναστεύοντα τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν παίδων παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, τοὺσ δ’ ἄλλουσ ἔξω διαπέμψαι ζητήσοντασ ἵδρυσιν ἕκαστον αὑτῷ· ὧν Δῶροσ μὲν τοὺσ περὶ Παρνασσὸν Δωριέασ συνοικίσασ κατέλιπεν ἐπωνύμουσ αὑτοῦ, Ξοῦθοσ δὲ τὴν Ἐρεχθέωσ θυγατέρα γήμασ ᾤκισε τὴν τετράπολιν τῆσ Ἀττικῆσ, Οἰνόην Μαραθῶνα Προβάλινθον καὶ Τρικόρυνθον. τῶν δὲ τούτου παίδων Ἀχαιὸσ μὲν φόνον ἀκούσιον πράξασ ἔφυγεν εἰσ Λακεδαίμονα καὶ Ἀχαιοὺσ τοὺσ ἐκεῖ κληθῆναι παρεσκεύασεν, Ιὤν δὲ τοὺσ μετ’ Εὐμόλπου νικήσασ Θρᾷκασ οὕτωσ ηὐδοκίμησεν ὥστ’ ἐπέτρεψαν αὐτῷ τὴν πολιτείαν Ἀθηναῖοι. ὁ δὲ πρῶτον μὲν εἰσ τέτταρασ φυλὰσ διεῖλε τὸ πλῆθοσ, εἶτα εἰσ τέτταρασ βίουσ· τοὺσ μὲν γὰρ γεωργοὺσ ἀπέδειξε τοὺσ δὲ δημιουργοὺσ τοὺσ δὲ ἱεροποιούσ, τετάρτουσ δὲ τοὺσ φύλακασ· τοιαῦτα δὲ πλείω διατάξασ τὴν χώραν ἐπώνυμον ἑαυτοῦ κατέλιπεν. οὕτω δὲ πολυανδρῆσαι τὴν χώραν τότε συνέπεσεν ὥστε καὶ ἀποικίαν τῶν Ιὤνων ἔστειλαν εἰσ Πελοπόννησον Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν χώραν ἣν κατέσχον ἐπώνυμον ἑαυτῶν ἐποίησαν Ιὠνίαν ἀντ’ Αἰγιάλου κληθεῖσαν, οἵ τε ἄνδρεσ ἀντὶ Αἰγιαλέων Ιὤνεσ προσηγορεύθησαν εἰσ δώδεκα πόλεισ μερισθέντεσ. μετὰ δὲ τὴν Ἡρακλειδῶν κάθοδον ὑπ’ Ἀχαιῶν ἐξελαθέντεσ ἐπανῆλθον πάλιν εἰσ Ἀθήνασ· ἐκεῖθεν δὲ μετὰ τῶν Κοδριδῶν ἔστειλαν τὴν Ιὠνικὴν ἀποικίαν εἰσ τὴν Ἀσίαν· ἔκτισαν δὲ δώδεκα πόλεισ ἐν τῇ παραλίᾳ τῆσ Καρίασ καὶ τῆσ Λυδίασ, εἰσ τοσαῦτα μέρη διελόντεσ σφᾶσ ὅσα καὶ ἐν τῇ Πελοποννήσῳ κατεῖχον. οἱ δ’ Ἀχαιοὶ Φθιῶται μὲν ἦσαν τὸ γένοσ, ᾤκησαν δ’ ἐν Λακεδαίμονι, τῶν δ’ Ἡρακλειδῶν ἐπικρατησάντων ἀναληφθέντεσ ὑπὸ Τισαμενοῦ τοῦ Ὀρέστου παιδόσ, ὡσ προειρήκαμεν, τοῖσ Ιὤσιν ἐπέθεντο, καὶ γενόμενοι κρείττουσ τοὺσ μὲν ἐξέβαλον, αὐτοὶ δὲ κατέσχον τὴν γῆν, καὶ διεφύλαξαν τὸν αὐτὸν τῆσ χώρασ μερισμὸν ὅνπερ καὶ παρέλαβον. οὕτω δ’ ἴσχυσαν ὥστε τὴν ἄλλην Πελοπόννησον ἐχόντων τῶν Ἡρακλειδῶν ὧν ἀπέστησαν, ἀντεῖχον ὅμωσ πρὸσ ἅπαντασ Ἀχαί̈αν ὀνομάσαντεσ τὴν χώραν. ἀπὸ μὲν οὖν Τισαμενοῦ μέχρι Ὠγύγου βασιλευόμενοι διετέλουν· εἶτα δημοκρατηθέντεσ τοσοῦτον ηὐδοκίμησαν περὶ τὰσ πολιτείασ ὥστε τοὺσ Ἰταλιώτασ μετὰ τὴν στάσιν τὴν πρὸσ τοὺσ Πυθαγορείουσ τὰ πλεῖστα τῶν νομίμων μετενέγκασθαι παρὰ τούτων συνέβη· μετὰ δὲ τὴν ἐν Λεύκτροισ μάχην ἐπέτρεψαν Θηβαῖοι τούτοισ τὴν δίαιταν περὶ τῶν ἀντιλεγομένων ταῖσ πόλεσι πρὸσ ἀλλήλασ· ὕστερον δ’ ὑπὸ Μακεδόνων λυθείσησ τῆσ κοινωνίασ ἀνέλαβον σφᾶσ πάλιν κατὰ μικρόν· ἦρξαν δὲ Πύρρου στρατεύσαντοσ εἰσ Ἰταλίαν τέτταρεσ συνιοῦσαι πόλεισ, ὧν ἦσαν Πάτραι καὶ Δύμη· εἶτα προσελάμβανόν τινασ τῶν δώδεκα πλὴν Ὠλένου καὶ Ἑλίκησ, τῆσ μὲν οὐ συνελθούσησ τῆσ δ’ ἀφανισθείσησ ὑπὸ κύματοσ. ἐξαρθὲν γὰρ ὑπὸ σεισμοῦ τὸ πέλαγοσ κατέκλυσε καὶ αὐτὴν καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Ἑλικωνίου Ποσειδῶνοσ, ὃν καὶ νῦν ἔτι τιμῶσιν Ιὤνεσ, καὶ θύουσιν ἐκεῖ τὰ Πανιώνια.

μέμνηται δ’, ὡσ ὑπονοοῦσί τινεσ, ταύτησ τῆσ θυσίασ Ὅμηροσ ὅταν φῇ αὐτὰρ ὁ θυμὸν ἀίσθε καὶ ἤρυγεν, ὡσ ὅτε ταῦροσ ἤρυγεν ἑλκόμενοσ Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα. τεκμαίρονταί τε νεώτερον εἶναι τῆσ Ιὠνικῆσ ἀποικίασ τὸν ποιητήν, μεμνημένον γε τῆσ Πανιωνικῆσ θυσίασ ἣν ἐν τῇ Πριηνέων χώρᾳ συντελοῦσιν Ιὤνεσ τῷ Ἑλικωνίῳ Ποσειδῶνι, ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ οἱ Πριηνεῖσ ἐξ Ἑλίκησ εἶναι λέγονται· καὶ δὴ πρὸσ τὴν θυσίαν ταύτην καθιστᾶσιν ἄνδρα νέον Πριηνέα τὸν τῶν ἱερῶν ἐπιμελησόμενον. τεκμηριοῦνται δ’ ἔτι μᾶλλον τὸ προκείμενον ἐκ τῶν περὶ τοῦ ταύρου πεφρασμένων· τότε γὰρ νομίζουσι καλλιερεῖν περὶ τὴν θυσίαν ταύτην Ιὤνεσ, ὅταν θυόμενοσ ὁ ταῦροσ μυκήσηται. οἱ δ’ ἀντιλέγοντεσ μεταφέρουσιν εἰσ τὴν Ἑλίκην τὰ λεχθέντα τεκμήρια περὶ τοῦ ταύρου καὶ τῆσ θυσίασ, ὡσ ἐκεῖ νενομισμένων τούτων καὶ τοῦ ποιητοῦ παραβάλλοντοσ τὰ ἐκεῖ συντελούμενα. κατεκλύσθη δ’ ἡ Ἑλίκη δυσὶν ἔτεσι πρὸ τῶν Λευκτρικῶν. Ἐρατοσθένησ δὲ καὶ αὐτὸσ ἰδεῖν φησι τὸν τόπον, καὶ τοὺσ πορθμέασ λέγειν ὡσ ἐν τῷ πόρῳ ὀρθὸσ ἑστήκει Ποσειδῶν χάλκεοσ, ἔχων ἱππόκαμπον ἐν τῇ χειρὶ κίνδυνον φέροντα τοῖσ δικτυεῦσιν. Ἡρακλείδησ δέ φησι κατ’ αὐτὸν γενέσθαι τὸ πάθοσ νύκτωρ, δώδεκα σταδίουσ διεχούσησ τῆσ πόλεωσ ἀπὸ θαλάττησ καὶ τούτου τοῦ χωρίου παντὸσ σὺν τῇ πόλει καλυφθέντοσ, δισχιλίουσ δὲ παρὰ τῶν Ἀχαιῶν πεμφθέντασ ἀνελέσθαι μὲν τοὺσ νεκροὺσ μὴ δύνασθαι, τοῖσ δ’ ὁμόροισ νεῖμαι τὴν χώραν. συμβῆναι δὲ τὸ πάθοσ κατὰ μῆνιν Ποσειδῶνοσ· τοὺσ γὰρ ἐκ τῆσ Ἑλίκησ ἐκπεσόντασ Ιὤνασ αἰτεῖν πέμψαντασ παρὰ τῶν Ἑλικέων μάλιστα μὲν τὸ βρέτασ τοῦ Ποσειδῶνοσ, εἰ δὲ μή, τοῦ γε ἱεροῦ τὴν ἀφίδρυσιν· οὐ δόντων δὲ πέμψαι πρὸσ τὸ κοινὸν τῶν Ἀχαιῶν· τῶν δὲ ψηφισαμένων οὐδ’ ὣσ ὑπακοῦσαι· τῷ δ’ ἑξῆσ χειμῶνι συμβῆναι τὸ πάθοσ, τοὺσ δ’ Ἀχαιοὺσ ὕστερον δοῦναι τὴν ἀφίδρυσιν τοῖσ Ιὤσιν. Ἡσίοδοσ δὲ καὶ ἄλλησ Ἑλίκησ μέμνηται Θετταλικῆσ. εἴκοσι μὲν δὴ ἔτη διετέλεσαν γραμματέα κοινὸν ἔχοντεσ καὶ στρατηγοὺσ δύο κατ’ ἐνιαυτὸν οἱ Ἀχαιοί, καὶ κοινοβούλιον εἰσ ἕνα τόπον συνήγετο αὐτοῖσ ἐκαλεῖτο δὲ Ἁμάριον ἐν ᾧ τὰ κοινὰ ἐχρημάτιζον καὶ οὗτοι καὶ Ιὤνεσ πρότερον·

εἶτα ἔδοξεν ἕνα χειροτονεῖσθαι στρατηγόν. Ἄρατοσ δὲ στρατηγήσασ ἀφείλετο Ἀντίγονον τὸν Ἀκροκόρινθον, καὶ τὴν πόλιν τοῖσ Ἀχαιοῖσ προσέθηκε καθάπερ καὶ τὴν πατρίδα· προσελάβετο δὲ καὶ Μεγαρέασ· καὶ τὰσ παρ’ ἑκάστοισ τυραννίδασ καταλύων Ἀχαιοὺσ ἐποίει τοὺσ ἐλευθερωθέντασ . . . τὴν δὲ Πελοπόννησον ἠλευθέρωσε τῶν τυραννίδων, ὥστε καὶ Ἄργοσ καὶ Ἑρμιὼν καὶ Φλιοῦσ καὶ Μεγάλη πόλισ, ἡ μεγίστη τῶν ἐν Ἀρκαδίᾳ, προσετέθη τοῖσ Ἀχαιοῖσ, ὅτε δὴ καὶ πλεῖστον ηὔξηντο. ἦν δ’ ὁ καιρὸσ ἡνίκα Ῥωμαῖοι Καρχηδονίουσ ἐκ τῆσ Σικελίασ ἐκβαλόντεσ ἐστράτευσαν ἐπὶ τοὺσ περὶ τὸν Πάδον Γαλάτασ. μέχρι δὲ τῆσ Φιλοποίμενοσ στρατηγίασ συμμείναντεσ ἱκανῶσ οἱ Ἀχαιοὶ διελύθησαν κατ’ ὀλίγον, ἤδη Ῥωμαίων ἐχόντων τὴν Ἑλλάδα σύμπασαν καὶ οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον ἑκάστοισ χρωμένων, ἀλλὰ τοὺσ μὲν συνέχειν τοὺσ δὲ καταλύειν βουλομένων . . . ἡ δὲ τάξισ τῶν τόπων, οὓσ κατῴκουν εἰσ δώδεκα μέρη διῃρημένοι, τοιαύτη τίσ ἐστι·

μετὰ Σικυῶνα Πελλήνη κεῖται· εἶτα Αἴγειρα δευτέρα· τρίτη Αἰγαί, Ποσειδῶνοσ ἱερὸν ἔχουσα· τετάρτη Βοῦρα· μετ’ αὐτὴν Ἑλίκη, εἰσ ἣν καταπεφεύγεισαν Ιὤνεσ, μάχῃ κρατηθέντεσ ὑπ’ Ἀχαιῶν, καὶ τὸ τελευταῖον ἐξέπεσον ἐνθένδε· μετὰ δὲ Ἑλίκην Αἴγιον καὶ Ῥύπεσ καὶ Πατρεῖσ καὶ Φαρεῖσ· εἶτ’ Ὤλενοσ, παρ’ ὃν Πεῖροσ ποταμὸσ μέγασ· εἶτα Δύμη καὶ Τριταιεῖσ. οἱ μὲν οὖν Ιὤνεσ κωμηδὸν ᾤκουν, οἱ δ’ Ἀχαιοὶ πόλεισ ἔκτισαν, ὧν εἴσ τινασ ὕστερον συνῴκισαν καὶ ἐκ τῶν ἄλλων μερίδων ἐνίασ, καθάπερ τὰσ Αἰγὰσ εἰσ Αἴγειραν Αἰγαῖοι δ’ ἐλέγοντο οἱ ἐνοικοῦντεσ, Ὤλενον δὲ εἰσ Δύμην. δείκνυται δ’ ἴχνη μεταξὺ Πατρῶν καὶ Δύμησ τοῦ παλαιοῦ τῶν Ὠλενίων κτίσματοσ· αὐτοῦ δὲ καὶ τὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ ἱερὸν ἐπίσημον, ὃ Δύμησ μὲν ἀπέχει τετταράκοντα σταδίουσ, Πατρῶν δὲ ὀγδοήκοντα. ὁμώνυμοι δ’ εἰσὶ ταῖσ μὲν Αἰγαῖσ ταύταισ αἱ ἐν Εὐβοίᾳ, τῷ δὲ Ὠλένῳ τὸ ἐν Αἰτωλίᾳ κτίσμα καὶ αὐτὸ ἴχνη σῶζον μόνον. ὁ δὲ ποιητὴσ τοῦ μὲν ἐν Ἀχαί̈ᾳ Ὠλένου οὐ μέμνηται, ὥσπερ οὐδ’ ἄλλων πλειόνων τῶν περὶ τὸν Αἰγιαλὸν οἰκούντων, ἀλλὰ κοινότερον λέγει Αἰγιαλόν τ’ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ’ Ἑλίκην εὐρεῖαν. τοῦ δ’ Αἰτωλικοῦ μέμνηται ὅταν φῇ οἳ Πλευρῶν’ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον. τὰσ δ’ Αἰγὰσ ἀμφοτέρασ λέγει, τὴν μὲν Ἀχαϊκήν οἱ δέ τοι εἰσ Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰσ δῶρ’ ἀνάγουσι. ὅταν δὲ φῇ Αἰγάσ, ἔνθα τέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνησ· ἔνθ’ ἵππουσ ἔστησε Ποσειδάων, βέλτιον δέχεσθαι τὰσ ἐν Εὐβοίᾳ, ἀφ’ ὧν εἰκὸσ καὶ τὸ πέλαγοσ Αἰγαῖον λεχθῆναι· ἐκεῖ δὲ καὶ τῷ Ποσειδῶνι ἡ πραγματεία πεποίηται ἡ περὶ τὸν Τρωικὸν πόλεμον. πρὸσ δὲ ταῖσ Ἀχαϊκαῖσ Αἰγαῖσ ὁ Κρᾶθισ ῥεῖ ποταμὸσ ἐκ δυεῖν ποταμῶν αὐξόμενοσ, ἀπὸ τοῦ κίρνασθαι τὴν ὀνομασίαν ἔχων· ἀφ’ οὗ καὶ ὁ ἐν Ἰταλίᾳ Κρᾶθισ. ἑκάστη δὲ τῶν δώδεκα μερίδων ἐκ δήμων συνειστήκει ἑπτὰ καὶ ὀκτώ·

τοσοῦτον εὐανδρεῖν τὴν χώραν συνέβαινεν. ἔστι δ’ ἡ Πελλήνη στάδια ἑξήκοντα τῆσ θαλάττησ ὑπερκειμένη, φρούριον ἐρυμνόν. ἔστι δὲ καὶ κώμη Πελλήνη, ὅθεν καὶ αἱ Πελληνικαὶ χλαῖναι, ἃσ καὶ ἆθλα ἐτίθεσαν ἐν τοῖσ ἀγῶσι· κεῖται δὲ μεταξὺ Αἰγίου καὶ Πελλήνησ· τὰ δὲ Πέλλανα ἕτερα τούτων ἐστί, Λακωνικὸν χωρίον, ὡσ πρὸσ τὴν Μεγαλοπολῖτιν νεῦον. Αἴγειρα δὲ ἐπὶ βουνοῦ κεῖται. Βοῦρα δ’ ὑπέρκειται τῆσ θαλάττησ ἐν τετταράκοντά πωσ σταδίοισ, ἣν ὑπὸ σεισμοῦ καταποθῆναι συνέβη. ἀπὸ δὲ τῆσ ἐνταῦθα κρήνησ Συβάριδοσ τὸν κατὰ τὴν Ἰταλίαν ποταμὸν ὀνομασθῆναί φασιν. ἡ δ’ Αἰγὰ καὶ γὰρ οὕτω λέγουσι τὰσ Αἰγὰσ νῦν μὲν οὐκ οἰκεῖται, τὴν δὲ χώραν ἔχουσιν Αἰγιεῖσ. Αἴγιον δὲ ἱκανῶσ οἰκεῖται· ἱστοροῦσι δ’ ἐνταῦθα τὸν Δία ὑπ’ αἰγὸσ ἀνατραφῆναι, καθάπερ φησὶ καὶ Ἄρατοσ αἲξ ἱερή, τὴν μέν τε λόγοσ Διὶ μαζὸν ἐπισχεῖν. ἐπιλέγει δὲ καὶ ὅτι Ὠλενίην δέ μιν αἶγα Διὸσ καλέουσ’ ὑποφῆται δηλῶν τὸν τόπον διότι πλησίον Ὠλένη. αὐτοῦ δὲ καὶ ἡ Κερύνεια ἐπὶ πέτρασ ὑψηλῆσ ἱδρυμένη. Αἰγιέων δ’ ἐστὶ καὶ ταῦτα καὶ Ἑλίκη καὶ τὸ τοῦ Διὸσ ἄλσοσ τὸ Ἁμάριον, ὅπου συνῄεσαν οἱ Ἀχαιοὶ βουλευσόμενοι περὶ τῶν κοινῶν. ῥεῖ δὲ διὰ τῆσ Αἰγιέων ὁ Σελινοῦσ ποταμόσ, ὁμώνυμοσ τῷ τε ἐν Ἐφέσῳ παρὰ τὸ Ἀρτεμίσιον ῥέοντι, καὶ τῷ ἐν τῇ νῦν Ἠλείᾳ τῷ παραρρέοντι τὸ χωρίον ὅ φησιν ὠνήσασθαι τῇ Ἀρτέμιδι Ξενοφῶν κατὰ χρησμόν· ἄλλοσ δὲ Σελινοῦσ ὁ παρὰ τοῖσ Ὑβλαίοισ Μεγαρεῦσιν, οὓσ ἀνέστησαν Καρχηδόνιοι. τῶν δὲ λοιπῶν πόλεων τῶν Ἀχαϊκῶν εἴτε μερίδων Ῥύπεσ μὲν οὐκ οἰκοῦνται, τὴν δὲ χώραν Ῥυπίδα καλουμένην ἔσχον Αἰγιεῖσ καὶ Φαρεῖσ· ἐκ δὲ τῶν Ῥυπῶν ἦν ὁ Μύσκελλοσ ὁ Κρότωνοσ οἰκιστήσ· τῆσ δὲ Ῥυπίδοσ καὶ τὸ Λεῦκτρον ἦν, δῆμοσ τῶν Ῥυπῶν. μετὰ δὲ τούτουσ Πάτραι πόλισ ἀξιόλογοσ· μεταξὺ δὲ τὸ Ῥίον ἀπέχον Πατρῶν στάδια τετταράκοντα. Ῥωμαῖοι δὲ νεωστὶ μετὰ τὴν Ἀκτιακὴν νίκην ἵδρυσαν αὐτόθι τῆσ στρατιᾶσ μέροσ ἀξιόλογον, καὶ διαφερόντωσ εὐανδρεῖ νῦν ἀποικία Ῥωμαίων οὖσα· ἔχει δὲ ὕφορμον μέτριον. ἐφεξῆσ δ’ ἐστὶν ἡ Δύμη, πόλισ ἀλίμενοσ, πασῶν δυσμικωτάτη, ἀφ’ οὗ καὶ τοὔνομα· πρότερον δ’ ἐκαλεῖτο Στράτοσ· διαιρεῖ δ’ αὐτὴν ἀπὸ τῆσ Ἠλείασ κατὰ Βουπράσιον ὁ Λάρισοσ ποταμόσ, ῥέων ἐξ ὄρουσ· τοῦτο δ’ οἱ μὲν Σκόλλιν καλοῦσιν, Ὅμηροσ δὲ πέτρην Ὠλενίην. τοῦ δ’ Ἀντιμάχου Καυκωνίδα τὴν Δύμην εἰπόντοσ, οἱ μὲν ἐδέξαντο ἀπὸ τῶν Καυκώνων ἐπιθέτωσ εἰρῆσθαι αὐτὸ μέχρι δεῦρο καθηκόντων, καθάπερ ἐπάνω προείπομεν· οἱ δ’ ἀπὸ Καύκωνοσ ποταμοῦ τινοσ, ὡσ αἱ Θῆβαι Διρκαῖαι καὶ Ἀσωπίδεσ, Ἄργοσ δ’ Ἰνάχειον, Τροία δὲ Σιμουντίσ. δέδεκται δ’ οἰκήτορασ καὶ ἡ Δύμη μικρὸν πρὸ ἡμῶν ἀνθρώπουσ μιγάδασ, οὓσ ἀπὸ τοῦ πειρατικοῦ πλήθουσ περιλιπεῖσ ἔσχε Πομπήιοσ, καταλύσασ τὰ λῃστήρια καὶ ἱδρύσασ τοὺσ μὲν ἐν Σόλοισ τοῖσ Κιλικίοισ τοὺσ δ’ ἄλλοθι καὶ δὴ καὶ ἐνταῦθα. ἡ δὲ Φάρα συνορεῖ μὲν τῇ Δυμαίᾳ. καλοῦνται δὲ οἱ μὲν ἐκ ταύτησ τῆσ Φάρασ Φαρεῖσ, οἱ δ’ ἐκ τῆσ Μεσσηνιακῆσ Φαραιᾶται· ἔστι δ’ ἐν τῇ Φαραϊκῇ Δίρκη κρήνη ὁμώνυμοσ τῇ ἐν Θήβαισ. ἡ δ’ Ὤλενοσ ἔστι μὲν ἔρημοσ, κεῖται δὲ μεταξὺ Πατρῶν καὶ Δύμησ· ἔχουσι δὲ Δυμαῖοι τὴν χώραν. εἶτ’ Ἄραξοσ, τὸ ἀκρωτήριον τῆσ Ἠλείασ, ἀπὸ Ἰσθμοῦ στάδιοι χίλιοι τριάκοντα.

SEARCH

MENU NAVIGATION