Strabo, Geography, book 5, chapter 3 16:

(스트라본, 지리학, book 5, chapter 3 16:)

ταῦτα μὲν οὖν ἡ φύσισ τῆσ χώρασ παρέχεται τὰ εὐτυχήματα τῇ πόλει, προσέθεσαν δὲ Ῥωμαῖοι καὶ τὰ ἐκ τῆσ προνοίασ. τῶν γὰρ Ἑλλήνων περὶ τὰσ κτίσεισ εὐστοχῆσαι μάλιστα δοξάντων, ὅτι κάλλουσ ἐστοχάζοντο καὶ ἐρυμνότητοσ καὶ λιμένων καὶ χώρασ εὐφυοῦσ, οὗτοι προὐνόησαν μάλιστα ὧν ὠλιγώρησαν ἐκεῖνοι, στρώσεωσ ὁδῶν καὶ ὑδάτων εἰσαγωγῆσ καὶ ὑπονόμων τῶν δυναμένων ἐκκλύζειν τὰ λύματα τῆσ πόλεωσ εἰσ τὸν Τίβεριν. ἔστρωσαν δὲ καὶ τὰσ κατὰ τὴν χώραν ὁδούσ, προσθέντεσ ἐκκοπάσ τε λόφων καὶ ἐγχώσεισ κοιλάδων, ὥστε τὰσ ἁρμαμάξασ δέχεσθαι πορθμείων φορτία· οἱ δ’ ὑπόνομοι συννόμῳ λίθῳ κατακαμφθέντεσ ὁδοὺσ ἁμάξαισ χόρτου πορευτὰσ ἐνίασ ἀπολελοίπασι. τοσοῦτον δ’ ἐστὶ τὸ εἰσαγώγιμον ὕδωρ διὰ τῶν ὑδραγωγίων, ὥστε ποταμοὺσ διὰ τῆσ πόλεωσ καὶ τῶν ὑπονόμων ῥεῖν, ἅπασαν δὲ οἰκίαν σχεδὸν δεξαμενὰσ καὶ σίφωνασ καὶ κρουνοὺσ ἔχειν ἀφθόνουσ, ὧν πλείστην ἐπιμέλειαν ἐποιήσατο Μάρκοσ Ἀγρίππασ, πολλοῖσ καὶ ἄλλοισ ἀναθήμασι κοσμήσασ τὴν πόλιν. ὡσ δ’ εἰπεῖν, οἱ παλαιοὶ μὲν τοῦ κάλλουσ τῆσ Ῥώμησ ὠλιγώρουν, πρὸσ ἄλλοισ μείζοσι καὶ ἀναγκαιοτέροισ ὄντεσ· οἱ δ’ ὕστερον καὶ μάλιστα οἱ νῦν καὶ καθ’ ἡμᾶσ οὐδὲ τούτου καθυστέρησαν, ἀλλ’ ἀναθημάτων πολλῶν καὶ καλῶν ἐπλήρωσαν τὴν πόλιν. καὶ γὰρ Πομπήιοσ καὶ ὁ θεὸσ Καῖσαρ καὶ ὁ Σεβαστὸσ καὶ οἱ τούτου παῖδεσ καὶ οἱ φίλοι καὶ γυνὴ καὶ ἀδελφὴ πᾶσαν ὑπερεβάλοντο σπουδὴν καὶ δαπάνην εἰσ τὰσ κατασκευάσ· τούτων δὲ τὰ πλεῖστα ὁ Μάρτιοσ ἔχει κάμποσ πρὸσ τῇ φύσει προσλαβὼν καὶ τὸν ἐκ τῆσ προνοίασ κόσμον. καὶ γὰρ τὸ μέγεθοσ τοῦ πεδίου θαυμαστὸν ἅμα καὶ τὰσ ἁρματοδρομίασ καὶ τὴν ἄλλην ἱππασίαν ἀκώλυτον παρέχον τῷ τοσούτῳ πλήθει τῶν σφαίρᾳ καὶ κρίκῳ καὶ παλαίστρᾳ γυμναζομένων· καὶ τὰ περικείμενα ἔργα καὶ τὸ ἔδαφοσ ποάζον δι’ ἔτουσ καὶ τῶν λόφων στεφάναι τῶν ὑπὲρ τοῦ ποταμοῦ μέχρι τοῦ ῥείθρου σκηνογραφικὴν ὄψιν ἐπιδεικνύμεναι δυσαπάλλακτον παρέχουσι τὴν θέαν. πλησίον δ’ ἐστὶ τοῦ πεδίου τούτου καὶ ἄλλο πεδίον καὶ στοαὶ κύκλῳ παμπληθεῖσ καὶ ἄλση καὶ θέατρα τρία καὶ ἀμφιθέατρον καὶ ναοὶ πολυτελεῖσ καὶ συνεχεῖσ ἀλλήλοισ, ὡσ πάρεργον ἂν δόξαιεν ἀποφαίνειν τὴν ἄλλην πόλιν. διόπερ ἱεροπρεπέστατον νομίσαντεσ τοῦτον τὸν τόπον καὶ τὰ τῶν ἐπιφανεστάτων μνήματα ἐνταῦθα κατεσκεύασαν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. ἀξιολογώτατον δὲ τὸ Μαυσώλειον καλούμενον, ἐπὶ κρηπῖδοσ ὑψηλῆσ λευκολίθου πρὸσ τῷ ποταμῷ χῶμα μέγα, ἄχρι κορυφῆσ τοῖσ ἀειθαλέσι τῶν δένδρων συνηρεφέσ· ἐπ’ ἄκρῳ μὲν οὖν εἰκών ἐστι χαλκῆ τοῦ Σεβαστοῦ Καίσαροσ, ὑπὸ δὲ τῷ χώματι θῆκαί εἰσιν αὐτοῦ καὶ τῶν συγγενῶν καὶ οἰκείων, ὄπισθεν δὲ μέγα ἄλσοσ περιπάτουσ θαυμαστοὺσ ἔχον· ἐν μέσῳ δὲ τῷ πεδίῳ ὁ τῆσ καύστρασ αὐτοῦ περίβολοσ καὶ οὗτοσ λίθου λευκοῦ, κύκλῳ μὲν περικείμενον ἔχων σιδηροῦν περίφραγμα, ἐντὸσ δ’ αἰγείροισ κατάφυτοσ. πάλιν δ’ εἴ τισ εἰσ τὴν ἀγορὰν παρελθὼν τὴν ἀρχαίαν ἄλλην ἐξ ἄλλησ ἴδοι παραβεβλημένην ταύτῃ καὶ βασιλικὰσ στοὰσ καὶ ναούσ, ἴδοι δὲ καὶ τὸ Καπιτώλιον καὶ τὰ ἐνταῦθα ἔργα καὶ τὰ ἐν τῷ Παλατίῳ καὶ τῷ τῆσ Λιβίασ περιπάτῳ, ῥᾳδίωσ ἐκλάθοιτ’ ἂν τῶν ἔξωθεν. τοιαύτη μὲν ἡ Ῥώμη.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION