Strabo, Geography, book 2, chapter 4

(스트라본, 지리학, book 2, chapter 4)

πολύβιοσ δὲ τὴν Εὐρώπην χωρογραφῶν τοὺσ μὲν ἀρχαίουσ ἐᾶν φησι, τοὺσ δ’ ἐκείνουσ ἐλέγχοντασ ἐξετάζειν Δικαίαρχόν τε καὶ Ἐρατοσθένη τὸν τελευταῖον πραγματευσάμενον περὶ γεωγραφίασ, καὶ Πυθέαν, ὑφ’ οὗ παρακρουσθῆναι πολλούσ, ὅλην μὲν τὴν Βρεττανικὴν ἐμβαδὸν ἐπελθεῖν φάσκοντοσ, τὴν δὲ περίμετρον πλειόνων ἢ τεττάρων μυριάδων ἀποδόντοσ τῆσ νήσου, προσιστορήσαντοσ δὲ καὶ τὰ περὶ τῆσ Θούλησ καὶ τῶν τόπων ἐκείνων, ἐν οἷσ οὔτε γῆ καθ’ αὑτὴν ὑπῆρχεν ἔτι οὔτε θάλαττα οὔτ’ ἀήρ, ἀλλὰ σύγκριμά τι ἐκ τούτων πλεύμονι θαλαττίῳ ἐοικόσ, ἐν ᾧ φησι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλατταν αἰωρεῖσθαι καὶ τὰ σύμπαντα, καὶ τοῦτον ὡσ ἂν δεσμὸν εἶναι τῶν ὅλων, μήτε πορευτὸν μήτε πλωτὸν ὑπάρχοντα· τὸ μὲν οὖν τῷ πλεύμονι ἐοικὸσ αὐτὸσ ἑωρακέναι, τἆλλα δὲ λέγειν ἐξ ἀκοῆσ. ταῦτα μὲν τὰ τοῦ Πυθέου, καὶ διότι ἐπανελθὼν ἐνθένδε πᾶσαν ἐπέλθοι τὴν παρωκεανῖτιν τῆσ Εὐρώπησ ἀπὸ Γαδείρων ἑώσ Τανάιδοσ. φησὶ δ’ οὖν ὁ Πολύβιοσ ἄπιστον καὶ αὐτὸ τοῦτο, πῶσ ἰδιώτῃ ἀνθρώπῳ καὶ πένητι τὰ τοσαῦτα διαστήματα πλωτὰ καὶ πορευτὰ γένοιτο;

τὸν δ’ Ἐρατοσθένη διαπορήσαντα εἰ χρὴ πιστεύειν τούτοισ, ὅμωσ περί τε τῆσ Βρεττανικῆσ πεπιστευκέναι καὶ τῶν κατὰ Γάδειρα καὶ τὴν Ἰβηρίαν· πολὺ δέ φησι βέλτιον τῷ Μεσσηνίῳ πιστεύειν ἢ τούτῳ. ὁ μέντοι γε εἰσ μίαν χώραν τὴν Παγχαί̈αν λέγει πλεῦσαι, ὁ δὲ καὶ μέχρι τῶν τοῦ κόσμου περάτων κατωπτευκέναι τὴν προσάρκτιον τῆσ Εὐρώπησ πᾶσαν, ἣν οὐδ’ ἂν τῷ Ἑρμῇ πιστεύσαι τισ λέγοντι. Ἐρατοσθένη δὲ τὸν μὲν Εὐήμερον Βεργαῖον καλεῖν, Πυθέᾳ δὲ πιστεύειν, καὶ ταῦτα μηδὲ Δικαιάρχου πιστεύσαντοσ. τὸ μὲν οὖν μηδὲ Δικαιάρχου πιστεύσαντοσ γελοῖον, ὥσπερ ἐκείνῳ κανόνι χρήσασθαι προσῆκον, καθ’ οὗ τοσούτουσ ἐλέγχουσ αὐτὸσ προφέρεται. Ἐρατοσθένουσ δὲ εἴρηται ἡ περὶ τὰ ἑσπέρια καὶ τὰ ἀρκτικὰ τῆσ Εὐρώπησ ἄγνοια. ἀλλ’ ἐκείνῳ μὲν καὶ Δικαιάρχῳ συγγνώμη, τοῖσ μὴ κατιδοῦσι τοὺσ τόπουσ ἐκείνουσ· Πολυβίῳ δὲ καὶ Ποσειδωνίῳ τίσ ἂν συγγνοίη; ἀλλὰ μὴν Πολύβιόσ γέ ἐστιν ὁ λαοδογματικὰσ καλῶν ἀποφάσεισ, ἃσ ποιοῦνται περὶ τῶν ἐν τούτοισ τοῖσ τόποισ διαστημάτων καὶ ἐν ἄλλοισ πολλοῖσ, ἀλλ’ οὐδ’ ἐν οἷσ ἐκείνουσ ἐλέγχει καθαρεύων. τοῦ γοῦν Δικαιάρχου μυρίουσ μὲν εἰπόντοσ τοὺσ ἐπὶ στήλασ ἀπὸ τῆσ Πελοποννήσου σταδίουσ, πλείουσ δὲ τούτων τοὺσ ἐπὶ τὸν Ἀδρίαν μέχρι τοῦ μυχοῦ, τοῦ δ’ ἐπὶ στήλασ τὸ μέχρι τοῦ πορθμοῦ τρισχιλίουσ ἀποδόντοσ, ὡσ γίνεσθαι τὸ λοιπὸν ἑπτακισχιλίουσ τὸ ἀπὸ πορθμοῦ μέχρι στηλῶν· τοὺσ μὲν τρισχιλίουσ ἐᾶν φησιν εἴτ’ εὖ λαμβάνονται εἴτε μή, τοὺσ δ’ ἑπτακισχιλίουσ οὐδετέρωσ, οὔτε τὴν παραλίαν ἐκμετροῦντι οὔτε τὴν διὰ μέσου τοῦ πελάγουσ. τὴν μὲν γὰρ παραλίαν ἐοικέναι μάλιστ’ ἀμβλείᾳ γωνίᾳ, βεβηκυίᾳ ἐπί τε τοῦ πορθμοῦ καὶ τῶν στηλῶν, κορυφὴν δ’ ἐχούσῃ Νάρβωνα, ὥστε συνίστασθαι τρίγωνον βάσιν ἔχον τὴν διὰ τοῦ πελάγουσ εὐθεῖαν, πλευρὰσ δὲ τὰσ τὴν γωνίαν ποιούσασ τὴν λεχθεῖσαν, ὧν ἡ μὲν ἀπὸ τοῦ πορθμοῦ μέχρι Νάρβωνοσ μυρίων ἐστὶ καὶ πλειόνων ἢ διακοσίων ἐπὶ τοῖσ χιλίοισ, ἡ δὲ λοιπὴ μικρῷ ἐλαττόνων ἢ ὀκτακισχιλίων· καὶ μὴν πλεῖστον μὲν διάστημα ἀπὸ τῆσ Εὐρώπησ ἐπὶ τὴν Λιβύην ὁμολογεῖσθαι κατὰ τὸ Τυρρηνικὸν πέλαγοσ σταδίων οὐ πλειόνων ἢ τρισχιλίων, κατὰ τὸ Σαρδόνιον δὲ λαμβάνειν συναγωγήν. ἀλλ’ ἔστω, φησί, καὶ ἐκεῖνο τρισχιλίων, προειλήφθω δ’ ἐπὶ τούτοισ δισχιλίων σταδίων τὸ τοῦ κόλπου βάθοσ τοῦ κατὰ Νάρβωνα, ὡσ ἂν κάθετοσ ἀπὸ τῆσ κορυφῆσ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ ἀμβλυγωνίου· δῆλον οὖν, φησίν, ἐκ τῆσ παιδικῆσ μετρήσεωσ, ὅτι ἡ σύμπασα παραλία ἡ ἀπὸ τοῦ πορθμοῦ ἐπὶ στήλασ ἔγγιστα ὑπερέχει τῆσ διὰ τοῦ πελάγουσ εὐθείασ πεντακοσίοισ σταδίοισ. προστεθέντων δὲ τῶν ἀπὸ τῆσ Πελοποννήσου ἐπὶ τὸν πορθμὸν τρισχιλίων, οἱ σύμπαντεσ ἔσονται στάδιοι, αὐτοὶ οἱ ἐπ’ εὐθείασ, πλείουσ ἢ διπλάσιοι ὧν Δικαίαρχοσ εἶπε· πλείουσ δὲ τούτων τοὺσ ἐπὶ τὸν μυχὸν τὸν Ἀδριατικὸν δεήσει, φησί, τιθέναι κατ’ ἐκεῖνον. ἀλλ’ ὦ φίλε Πολύβιε, φαίη τισ ἄν, ὥσπερ τούτου τοῦ ψεύσματοσ ἐναργῆ παρίστησι τὸν ἔλεγχον ἡ πεῖρα ἐξ αὐτῶν ὧν εἴρηκασ αὐτόσ, εἰσ μὲν Λευκάδα ἐκ Πελοποννήσου ἑπτακοσίουσ, ἐντεῦθεν δὲ τοὺσ ἴσουσ εἰσ Κόρκυραν, καὶ πάλιν ἐντεῦθεν εἰσ τὰ Κεραύνια τοὺσ ἴσουσ, καὶ ἐν δεξιᾷ εἰσ τὴν Ιἀπυγίαν, ἀπὸ δὲ τῶν Κεραυνίων τὴν Ἰλλυρικὴν παραλίαν σταδίων ἑξακισχιλίων ἑκατὸν πεντήκοντα·

οὕτωσ κἀκεῖνα ψεύσματά ἐστιν ἀμφότερα, καὶ ὃ Δικαίαρχοσ εἶπε, τὸ ἀπὸ πορθμοῦ ἐπὶ στήλασ εἶναι σταδίων ἑπτακισχιλίων, καὶ ὃ σὺ δοκεῖσ ἀποδεῖξαι· ὁμολογοῦσι γὰρ οἱ πλεῖστοι λέγοντεσ τὸ διὰ πελάγουσ μυρίων εἶναι καὶ δισχιλίων, συμφωνεῖ δὲ τοῦτο καὶ τῇ ἀποφάσει τῇ περὶ τοῦ μήκουσ τῆσ οἰκουμένησ. μάλιστα γὰρ εἶναί φασι μυριάδων ἑπτά· τούτου δὲ τὸ ἑσπέριον τμῆμα τὸ ἀπὸ τοῦ Ἰσσικοῦ κόλπου μέχρι τῶν ἄκρων τῆσ Ἰβηρίασ, ἅπερ δυσμικώτατά ἐστι, μικρὸν ἀπολείπειν τῶν τρισμυρίων. συντιθέασι δ’ οὕτωσ· ἀπὸ μὲν τοῦ Ἰσσικοῦ κόλπου μέχρι τῆσ Ῥοδίασ πεντακισχιλίουσ, ἐνθένδ’ ἐπὶ Σαλμώνιον τῆσ Κρήτησ, ὅπερ ἐστὶ τὸ ἑῷον ἄκρον, χιλίουσ, αὐτῆσ δὲ τῆσ Κρήτησ μῆκοσ πλείουσ ἢ δισχιλίουσ ἐπὶ Κριοῦ μέτωπον, ἐντεῦθεν δ’ ἐπὶ Πάχυνον τῆσ Σικελίασ τετρακισχιλίουσ καὶ πεντακοσίουσ, καὶ ἀπὸ Παχύνου δὲ ἐπὶ πορθμὸν πλείουσ ἢ χιλίουσ, εἶτα τὸ δίαρμα τὸ ἐπὶ στήλασ ἀπὸ πορθμοῦ μυρίουσ δισχιλίουσ, ἀπὸ στηλῶν δὲ ἐπὶ τὰ τελευταῖα τοῦ Ιἑροῦ ἀκρωτηρίου τῆσ Ἰβηρίασ περὶ τρισχιλίουσ. καὶ ἡ κάθετοσ δὲ οὐ καλῶσ εἴληπται, εἴπερ ἡ μὲν Νάρβων ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ παραλλήλου σχεδόν τι ἵδρυται τῷ διὰ Μασσαλίασ, αὕτη τε τῷ διὰ Βυζαντίου, καθάπερ καὶ Ἵππαρχοσ πείθεται, ἡ δὲ διὰ τοῦ πελάγουσ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐστι τῷ διὰ πορθμοῦ καὶ τῆσ Ῥοδίασ, ἀπὸ δὲ τῆσ Ῥοδίασ εἰσ Βυζάντιον ὡσ ἂν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ μεσημβρινοῦ κειμένων ἀμφοῖν περὶ πεντακισχιλίουσ, ὡσ εἰρήκασι, σταδίουσ· τοσοῦτοι γὰρ ἂν εἰε͂ν καὶ οἱ τῆσ εἰρημένησ καθέτου. ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ μέγιστον δίαρμα τοῦ πελάγουσ τούτου τὸ ἀπὸ τῆσ Εὐρώπησ ἐπὶ τὴν Λιβύην πεντακισχιλίων που σταδίων λέγουσιν ἀπὸ τοῦ μυχοῦ τοῦ Γαλατικοῦ κόλπου, δοκεῖ μοι πεπλανημένωσ λέγεσθαι τοῦτο, ἢ πολὺ τὴν Λιβύην κατὰ τοῦτο τὸ μέροσ προσνεύειν ἐπὶ τὴν ἄρκτον καὶ συνάπτειν τῷ διὰ τῶν στηλῶν παραλλήλῳ. καὶ τοῦτο οὐκ εὖ λέγεται τὸ πλησίον τῆσ Σαρδόνοσ τὴν λεχθεῖσαν κάθετον τελευτᾶν· οὐ γὰρ παραπλήσιον, ἀλλὰ πολὺ δυσμικώτερον εἶναι τὸ δίαρμα τοῦτο τῆσ Σαρδόνοσ, ὅλον σχεδόν τι ἀπολαμβάνον ἐν τῷ μεταξὺ πρὸσ τῷ Σαρδονίῳ τὸ Λιγυστικὸν πέλαγοσ· καὶ τῆσ παραλίασ δὲ τὰ μήκη πεπλεόνασται, πλὴν οὐκ ἐπὶ τοσοῦτόν γε. ἑξῆσ δὲ τὰ τοῦ Ἐρατοσθένουσ ἐπανορθοῖ, τὰ μὲν εὖ τὰ δὲ χεῖρον λέγων ἢ ἐκεῖνοσ.

ἐξ Ἰθάκησ μὲν γὰρ εἰσ Κόρκυραν τριακοσίουσ εἰπόντοσ, πλείουσ φησὶν εἶναι τῶν ἐνακοσίων, ἐξ Ἐπιδάμνου δὲ εἰσ Θεσσαλονίκειαν ἐνακοσίουσ ἀποδόντοσ, πλείουσ τῶν δισχιλίων φησί· ταῦτα μὲν εὖ. ἀπὸ δὲ Μασσαλίασ ἐπὶ στήλασ λέγοντοσ ἑπτακισχιλίουσ, ἀπὸ δὲ Πυρήνησ ἑξακισχιλίουσ, αὐτὸσ λέγει χεῖρον πλείουσ ἢ ἐνακισχιλίουσ τοὺσ ἀπὸ Μασσαλίασ, ἀπὸ δὲ Πυρήνησ μικρὸν ἐλάττουσ ἢ ὀκτακισχιλίουσ· ἐγγυτέρω γὰρ τῆσ ἀληθείασ ἐκεῖνοσ εἴρηκεν. οἱ γὰρ νῦν ὁμολογοῦσιν, εἴ τισ τὰσ τῶν ὁδῶν ἀνωμαλίασ ὑποτέμνοιτο, μὴ μείζω τῶν ἑξακισχιλίων σταδίων εἶναι τὸ μῆκοσ τὴν σύμπασαν Ἰβηρίαν ἀπὸ Πυρήνησ ἑώσ τῆσ ἑσπερίου πλευρᾶσ. ὁ δ’ αὐτὸν τὸν Τάγον ποταμὸν ὀκτακισχιλίων τίθησι τὸ μῆκοσ ἀπὸ τῆσ πηγῆσ μέχρι τῶν ἐκβολῶν, οὐ δή που τὸ σὺν τοῖσ σκολιώμασιν οὐ γὰρ γεωγραφικὸν τοῦτο, ἀλλ’ ἐπ’ εὐθείασ λέγων, καίτοι γε ἀπὸ Πυρήνησ αἱ τοῦ Τάγου πηγαὶ πλέον διέχουσιν ἢ χιλίουσ σταδίουσ. πάλιν δὲ τοῦτο μὲν ὀρθῶσ ἀποφαίνεται, ὅτι ἀγνοεῖ τὰ Ἰβηρικὰ ὁ Ἐρατοσθένησ, καὶ διότι περὶ αὐτῆσ ἔσθ’ ὅπου τὰ μαχόμενα ἀποφαίνεται· ὅσ γε μέχρι Γαδείρων ὑπὸ Γαλατῶν περιοικεῖσθαι φήσασ [τὰ] ἔξωθεν αὐτῆσ, εἴ γε τὰ πρὸσ δύσιν τῆσ Εὐρώπησ μέχρι Γαδείρων ἔχουσιν ἐκεῖνοι, τούτων ἐκλαθόμενοσ κατὰ τὴν τῆσ Ἰβηρίασ περίοδον τῶν Γαλατῶν οὐδαμοῦ μέμνηται. τό [τε] μῆκοσ τῆσ Εὐρώπησ ὅτι ἔλαττόν ἐστι τοῦ συνάμφω τῆσ τε Λιβύησ καὶ τῆσ Ἀσίασ ἐκθείσ, οὐκ ὀρθῶσ τὴν σύγκρισιν ποιεῖται·

τὸ μὲν γὰρ στόμα τὸ κατὰ στήλασ φησὶν ὅτι κατὰ τὴν ἰσημερινὴν δύσιν ἐστίν, ὁ δὲ Τάναϊσ ῥεῖ ἀπὸ θερινῆσ ἀνατολῆσ· ἐλαττοῦται δὴ τοῦ συνάμφω μήκουσ τῷ μεταξὺ τῆσ θερινῆσ ἀνατολῆσ καὶ τῆσ ἰσημερινῆσ· τοῦτο γὰρ ἡ Ἀσία προλαμβάνει πρὸσ τὴν ἰσημερινὴν ἀνατολὴν τοῦ πρὸσ τὰσ ἄρκτουσ ἡμικυκλίου. χωρὶσ γὰρ τοῦ περισκελοῦσ ἐν πράγμασιν εὐαποδότοισ καὶ ψεῦδόσ ἐστι τὸ ἀπὸ θερινῆσ ἀνατολῆσ τὸν Τάναϊν ῥεῖν· ἅπαντεσ γὰρ οἱ ἔμπειροι τῶν τόπων ἀπὸ τῶν ἄρκτων ῥεῖν φασιν εἰσ τὴν Μαιῶτιν, ὥστε τὰ στόματα τοῦ ποταμοῦ καὶ τὸ τῆσ Μαιώτιδοσ καὶ αὐτὸν τὸν ποταμόν, ἐφ’ ὅσον γνώριμόσ ἐστιν, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ μεσημβρινοῦ κεῖσθαι. οὐκ ἄξιοι δὲ λόγου τινὲσ οἱ μὲν εἶπον ἀπὸ τῶν κατὰ τὸν Ἴστρον τόπων αὐτὸν τὰσ ἀρχὰσ ἔχειν καὶ ἀπὸ τῆσ ἑσπέρασ, οὐκ ἐνθυμηθέντεσ ὡσ μεταξὺ ὁ Τύρασ καὶ Βορυσθένησ καὶ Ὕπανισ μεγάλοι ποταμοὶ ῥέουσιν εἰσ τὸν Πόντον, ὁ μὲν τῷ Ἴστρῳ παράλληλοσ οἱ δὲ τῷ Τανάιδι·

οὔτε δὲ τοῦ Τύρα τῶν πηγῶν κατωπτευμένων οὔτε τοῦ Βορυσθένουσ οὔτε τοῦ Ὑπάνιοσ, πολὺ ἂν εἰή ἀγνωστότερα τὰ ἐκείνων ἀρκτικώτερα· ὥσθ’ ὁ δι’ ἐκείνων ἄγων ἐπὶ τὴν Μαιῶτιν τὸν Τάναϊν, εἶτ’ ἐπιστρέφων ἐπ’ αὐτήν αἱ γὰρ ἐκβολαὶ φανερῶσ ἐν τοῖσ προσαρκτίοισ μέρεσι τῆσ λίμνησ δείκνυνται καὶ τούτοισ τοῖσ ἑωθινωτάτοισ, πλαστὸσ ἄν τισ εἰή καὶ ἀπέραντοσ λόγοσ. ὡσ δ’ αὕτωσ ἀπέραντοσ καὶ ὁ διὰ τοῦ Καυκάσου πρὸσ ἄρκτον φήσασ ῥεῖν, εἶτ’ ἐπιστρέφειν εἰσ τὴν Μαιῶτιν· εἴρηται γὰρ καὶ τοῦτο. ἀπὸ μέντοι τῆσ ἀνατολῆσ οὐδεὶσ εἴρηκε τὴν ῥύσιν· καὶ γὰρ εἰ ἔρρει οὕτωσ, οὐκ ἂν ὑπεναντίωσ τῷ Νείλῳ καὶ τρόπον τινὰ κατὰ διάμετρον ῥεῖν αὐτὸν ἀπεφαίνοντο οἱ χαριέστεροι, ὡσ ἂν ἐπὶ ταὐτοῦ μεσημβρινοῦ ἢ παρακειμένου τινὸσ τῆσ ῥύσεωσ οὔσησ ἑκατέρῳ ποταμῷ. ἥ τε τοῦ μήκουσ τῆσ οἰκουμένησ μέτρησισ κατὰ παραλλήλου τῷ ἰσημερινῷ ἐστιν, ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ ἐπὶ μῆκοσ οὕτωσ ἐκτέταται ὥστε καὶ τῶν ἠπείρων ἑκάστησ οὕτω δεῖ λαμβάνειν τὸ μῆκοσ μεταξὺ μεσημβρινῶν δυεῖν κείμενον.

τά τε μέτρα τῶν μηκῶν σταδιασμοί εἰσιν, οὓσ θηρεύομεν, ἢ δι’ αὐτῶν ἐκείνων ἰόντεσ ἢ τῶν παραλλήλων ὁδῶν ἢ πόρων. ὁ δὲ τοῦτον ἀφεὶσ τὸν τρόπον καινὸν εἰσάγει τὸ μεταξὺ τῆσ τε θερινῆσ ἀνατολῆσ καὶ τῆσ ἰσημερινῆσ τμῆμά τι τοῦ ἀρκτικοῦ ἡμικυκλίου. πρὸσ δὲ τὰ ἀμετάπτωτα οὐδεὶσ κανόσι καὶ μέτροισ χρῆται τοῖσ μεταπτώτοισ οὐδὲ τοῖσ κατ’ ἄλλην καὶ ἄλλην σχέσιν λεγομένοισ πρὸσ τὰ καθ’ αὑτὰ καὶ διαφοράν. τὸ μὲν οὖν μῆκοσ ἀμετάπτωτον καὶ καθ’ αὑτὸ λέγεται, ἀνατολὴ δ’ ἰσημερινὴ καὶ δύσισ, ὡσ δ’ αὕτωσ θερινή τε καὶ χειμερινή, οὐ καθ’ αὑτὴν ἀλλὰ πρὸσ ἡμᾶσ· ἡμῶν δ’ ἄλλοτ’ ἄλλῃ μεταχωρούντων, ἄλλοτ’ ἄλλοι τόποι καὶ δύσεών εἰσι καὶ ἀνατολῶν ἰσημερινῶν τε καὶ τροπικῶν, τὸ δὲ μῆκοσ μένει ταὐτὸν τῆσ ἠπείρου. Τάναϊν μὲν οὖν καὶ Νεῖλον οὐκ ἄτοπον πέρασ ποιεῖσθαι, θερινὴν δ’ ἀνατολὴν ἢ ἰσημερινὴν καινόν. προπεπτωκυίασ δὲ τῆσ Εὐρώπησ ἄκραισ πλείοσι, βέλτιον μὲν οὗτοσ εἴρηκεν περὶ αὐτῶν Ἐρατοσθένουσ, οὔπω δὲ ἱκανῶσ·

νῦν δ’ ἀρκέσει ταῦτα λεχθέντα πρὸσ τοὺσ πρὸ ἡμῶν, ὅσουσ ᾠήθημεν ἱκανοὺσ εἶναι παρατεθέντασ ἐκμαρτυρεῖν ἡμῖν, ὅτι δικαίωσ προειλόμεθα καὶ αὐτοὶ τὸ αὐτὸ τοῦτο ἔργον τοσαύτησ ἐπανορθώσεωσ καὶ προσθήκησ δεόμενον. ἐκεῖνοσ μὲν γὰρ τρεῖσ ἔφη, τὴν ἐπὶ τὰσ στήλασ καθήκουσαν, ἐφ’ ἧσ ἡ Ἰβηρία, καὶ τὴν ἐπὶ τὸν πορθμόν, ἐφ’ ἧσ ἡ Ἰταλία, καὶ τρίτην τὴν κατὰ Μαλέασ, ἐφ’ ἧσ τὰ μεταξὺ τοῦ Ἀδρίου καὶ τοῦ Εὐξείνου πάντ’ ἔθνη καὶ τοῦ Τανάιδοσ. οὗτοσ δὲ τὰσ μὲν δύο τὰσ πρώτασ ὁμοίωσ ἐκτίθεται, τρίτην δὲ τὴν κατὰ Μαλέασ καὶ Σούνιον, ἐφ’ ἧσ ἡ Ἑλλὰσ πᾶσα καὶ ἡ Ἰλλυρὶσ καὶ τῆσ Θρᾴκησ τινά, τετάρτην δὲ τὴν κατὰ τὴν Θρᾳκίαν χερρόνησον, ἐφ’ ἧσ τὰ κατὰ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον στενά ἔχουσι δ’ αὐτὴν Θρᾷκεσ, πέμπτην δὲ τὴν κατὰ τὸν Κιμμερικὸν Βόσπορον καὶ τὸ στόμα τῆσ Μαιώτιδοσ. τὰσ μὲν οὖν δύο τὰσ πρώτασ δοτέον· ἁπλοῖσ γάρ τισι περιλαμβάνονται κόλποισ, ἡ μὲν τῷ μεταξὺ τῆσ Κάλπησ καὶ τοῦ ἱεροῦ ἀκρωτηρίου, ἐν ᾧ τὰ Γάδειρα, καὶ τῷ μεταξὺ στηλῶν καὶ τῆσ Σικελίασ πελάγει· ἡ δὲ τούτῳ τε καὶ τῷ Ἀδρίᾳ, καίτοι ἥ γε τῶν Ιἀπύγων ἄκρα παρεμπίπτουσα καὶ τὴν Ἰταλίαν δικόρυφον ποιοῦσα ἔχει τινὰ ἀντέμφασιν· αἱ λοιπαὶ δ’ ἔτι ἐναργέστερον ποικίλαι καὶ πολυμερεῖσ οὖσαι ζητοῦσιν ἄλλην διαίρεσιν. ὡσ δ’ αὕτωσ ἔχει καὶ ἡ εἰσ ἓξ διαίρεσισ τὴν ὁμοίαν ἔνστασιν ἀκολούθωσ ταῖσ ἄκραισ διειλημμένη. ποιησόμεθα δ’ ἡμεῖσ ἐν τοῖσ καθ’ ἕκαστα τὴν προσήκουσαν ἐπανόρθωσιν καὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων, ὅσα ἔν τε τῇ Εὐρώπῃ διημάρτηται καὶ ἐν τῇ τῆσ Λιβύησ περιοδείᾳ.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION