Strabo, Geography, book 2, chapter 3

(스트라본, 지리학, book 2, chapter 3)

πολύβιοσ δὲ ποιεῖ ζώνασ ἕξ, δύο μὲν τὰσ τοῖσ ἀρκτικοῖσ ὑποπιπτούσασ, δύο δὲ τὰσ μεταξὺ τούτων τε καὶ τῶν τροπικῶν, [καὶ δύο τὰσ μεταξὺ τούτων] καὶ τοῦ ἰσημερινοῦ. ἡ μὲν οὖν εἰσ πέντε διαίρεσισ δοκεῖ μοι καὶ φυσικῶσ ἅμα καὶ γεωγραφικῶσ εἰρῆσθαι· φυσικῶσ μέν, ὅτι καὶ πρὸσ τὰ οὐράνια καὶ πρὸσ τὴν τοῦ περιέχοντοσ κρᾶσιν· πρὸσ μὲν τὰ οὐράνια, ὅτι τοῖσ περισκίοισ [καὶ τοῖσ ἑτεροσκίοισ] καὶ τοῖσ ἀμφισκίοισ οὕτωσ ἂν ἄριστα διοριζομένοισ συνδιορίζεται καὶ τὰ περὶ τὴν θέαν τῶν ἄστρων, ὁλοσχερεῖ τινι μερισμῷ λαμβάνοντα τὴν ἐξάλλαξιν· πρὸσ δὲ τὴν τοῦ περιέχοντοσ κρᾶσιν, ὅτι τῆσ τούτου κράσεωσ πρὸσ τὸν ἥλιον κρινομένησ διαφοραὶ τρεῖσ εἰσιν αἱ γενικώταται καὶ συντείνουσαι πρόσ τε τὰσ τῶν ζῴων καὶ φυτῶν συστάσεισ καὶ τῶν ἄλλων ἡμισυσταλεῖσ τῶν ὑπὸ τῷ ἀέρι καὶ ἐν αὐτῷ ἐκείνῳ, ὑπερβολὴ θάλπουσ καὶ ἔλλειψισ καὶ μεσότησ. αὕτη δὲ τῷ εἰσ τὰσ ζώνασ μερισμῷ λαμβάνει τὴν οἰκείαν διάκρισιν· αἵ τε γὰρ κατεψυγμέναι δύο τὴν ἔλλειψιν τοῦ θάλπουσ ὑπαγορεύουσιν εἰσ μίαν τοῦ περιέχοντοσ φύσιν συναγόμεναι, αἵ τε εὔκρατοι παραπλησίωσ εἰσ μίαν τὴν μεσότητα ἄγονται, εἰσ δὲ τὴν λοιπὴν ἡ λοιπὴ μία καὶ διακεκαυμένη. ὅτι δὲ καὶ γεωγραφικόσ ἐστιν ὁ μερισμόσ, δῆλον· ζητεῖ γὰρ ἡ γεωγραφία τῆσ ἑτέρασ τῶν εὐκράτων ἀφορίσαι τὸ οἰκούμενον ὑφ’ ἡμῶν τμῆμα· πρὸσ δύσει μὲν οὖν καὶ ἀνατολῇ θάλαττά ἐστιν ἡ περατοῦσα, πρὸσ δὲ τὰ νότια καὶ τὰ βόρεια ὁ ἀήρ, ὁ μὲν μέσοσ εὔκρατοσ ὢν καὶ φυτοῖσ καὶ ζῴοισ, ὁ δ’ ἐφ’ ἑκάτερα δύσκρατοσ ὑπερβολῇ καὶ ἐλλείψει τοῦ θάλπουσ. εἰσ δὲ τὰσ τρεῖσ διαφορὰσ ταύτασ ἐδέησε τῆσ εἰσ πέντε ζώνασ διαιρέσεωσ· τῷ γὰρ ἰσημερινῷ τμηθεῖσα δίχα ἡ σφαῖρα τῆσ γῆσ εἴσ τε τὸ βόρειον ἡμισφαίριον, ἐν ᾧ ἡμεῖσ ἐσμεν, καὶ τὸ νότιον ὑπέγραψε τὰσ τρεῖσ διαφοράσ· τὰ μὲν γὰρ πρὸσ τῷ ἰσημερινῷ καὶ τῇ διακεκαυμένῃ ζώνῃ διὰ καῦμα ἀοίκητά ἐστι, τὰ δὲ πρὸσ τῷ πόλῳ διὰ ψῦχοσ, τὰ δὲ μέσα τὰ εὔκρατα καὶ τὰ οἰκήσιμα. ὁ δὲ τὰσ ὑπὸ τοῖσ τροπικοῖσ προστιθεὶσ οὐκ ἀνὰ λόγον ταῖσ πέντε ταύτασ προστίθησιν οὐδ’ ὁμοίᾳ κεχρημένασ διαφορᾷ, ἀλλ’ ὡσ ἂν εἰ καὶ ταῖσ ἐθνικαῖσ διαφοραῖσ ἀπέφαινε ζώνασ, ἄλλην μὲν τὴν Αἰθιοπικήν, ἄλλην δὲ τὴν Σκυθικὴν καὶ Κελτικήν, τρίτην δὲ τὴν ἀνὰ μέσον. ὁ δὲ Πολύβιοσ τοῦτο μὲν οὐκ εὖ τὸ ποιεῖν τινασ ζώνασ τοῖσ ἀρκτικοῖσ διοριζομένασ, δύο μὲν τὰσ ὑποπιπτούσασ αὐτοῖσ δύο δὲ τὰσ μεταξὺ τούτων καὶ τῶν τροπικῶν·

εἴρηται γὰρ ὅτι τοῖσ μεταπίπτουσι σημείοισ οὐχ ὁριστέον τὰ ἀμετάπτωτα. οὐδὲ τοῖσ τροπικοῖσ δὲ τῆσ διακεκαυμένησ ὁρ́οισ χρηστέον· καὶ [γὰρ] τοῦτ’ εἴρηται. τὴν διακεκαυμένην μέντοι δίχα διαιρῶν πρὸσ οὐ φαύλην ἐπίνοιαν φαίνεται κεκινημένοσ, πρὸσ ἣν καὶ ὅλην δίχα διαιροῦμεν εὐφυῶσ τὴν γῆν εἴσ τε τὸ βόρειον ἡμισφαίριον καὶ τὸ νότιον τῷ ἰσημερινῷ· δῆλον γὰρ ὅτι διαιρεῖται κατὰ ταύτην τὴν τομὴν καὶ ἡ διακεκαυμένη, [καὶ] ποιεῖ τινα ἐπιτηδειότητα, ὥστε καὶ τὸ ἡμισφαίριον ἑκάτερον ἐξ ὅλων συντετάχθαι τριῶν ζωνῶν ὁμοιοειδῶν τῶν ἐν θατέρῳ. ἡ μὲν οὖν τοιαύτη τομὴ δέχεται τὴν εἰσ ἓξ ζώνασ διαίρεσιν, ἡ δ’ ἑτέρα οὐ πάνυ. εἰ γοῦν τῷ διὰ τῶν πόλων δίχα τέμνοισ τὴν γῆν, οὐκ ἂν εἰκότωσ ἑκάτερον τῶν ἡμισφαιρίων, τό τε ἑσπέριον καὶ τὸ ἀνατολικόν, τέμνοισ εἰσ ζώνασ ἕξ, ἀλλὰ ἡ εἰσ πέντε ἀρκοῦσα ἂν εἰή· τὸ γὰρ ὁμοιοπαθὲσ τῶν τμημάτων ἀμφοτέρων τῆσ διακεκαυμένησ, ἃ ποιεῖ ὁ ἰσημερινόσ, καὶ τὸ συγκεῖσθαι περιττὴν καὶ περίεργον ἀποφαίνει τὴν τομήν, ὁμοιοειδῶν μὲν οὐσῶν καὶ τῶν εὐκράτων καὶ τῶν κατεψυγμένων, ἀλλ’ οὐ συγκειμένων· οὕτωσ οὖν καὶ τὴν ὅλην γῆν ἐκ τῶν τοιούτων ἡμισφαιρίων ἐπινοουμένην ἀρκούντωσ ἂν εἰσ πέντε διαιροίησ. εἰ δ’, ὥσπερ Ἐρατοσθένησ φησίν, ἡ ὑποπίπτουσα τῷ ἰσημερινῷ ἐστὶν εὔκρατοσ, καθάπερ καὶ Πολύβιοσ ὁμοδοξεῖ προστίθησι δ’ οὗτοσ καὶ διότι ὑψηλοτάτη ἐστί· διόπερ καὶ κατομβρεῖται, τῶν βορείων νεφῶν κατὰ τοὺσ ἐτησίασ ἐκεῖ τοῖσ ἀναστήμασι προσπιπτόντων πλείστων, πολὺ κρεῖττον τρίτην εὔκρατον ταύτην ποιεῖν στενήν τινα, ἢ τὰσ ὑπὸ τοῖσ τροπικοῖσ εἰσάγειν. συνηγορεῖ δὲ τούτοισ καὶ τὰ τοιαῦτα, ὧν μέμνηται καὶ Ποσειδώνιοσ, τὸ ἐκεῖ τὰσ μεταστάσεισ ὀξυτέρασ εἶναι τὰσ εἰσ τὰ πλάγια, ὡσ δ’ αὕτωσ καὶ τὰσ ἀπ’ ἀνατολῆσ ἐπὶ δύσιν τοῦ ἡλίου· ὀξύτεραι γὰρ αἱ κατὰ μεγίστου κύκλου τῶν ὁμοταχῶν κινήσεων. ἐνίσταται δ’ ὁ Ποσειδώνιοσ τῷ Πολυβίῳ, διότι φησὶ τὴν ὑπὸ τῷ ἰσημερινῷ οἴκησιν ὑψηλοτάτην·

οὐδὲν γὰρ εἶναι κατὰ τὴν σφαιρικὴν ἐπιφάνειαν ὕψοσ διὰ τὴν ὁμαλότητα, οὐδὲ δὴ ὀρεινὴν εἶναι τὴν ὑπὸ τῷ ἰσημερινῷ, ἀλλὰ μᾶλλον πεδιάδα ἰσόπεδόν πωσ τῇ ἐπιφανείᾳ τῆσ θαλάττησ· τοὺσ δὲ πληροῦντασ τὸν Νεῖλον ὄμβρουσ ἐκ τῶν Αἰθιοπικῶν ὀρῶν συμβαίνειν. ταῦτα δ’ εἰπὼν ἐνταῦθα ἐν ἄλλοισ συγχωρεῖ, φήσασ ὑπονοεῖν ὄρη εἶναι τὰ ὑπὸ τῷ ἰσημερινῷ, πρὸσ ἃ ἑκατέρωθεν ἀπὸ τῶν εὐκράτων ἀμφοῖν προσπίπτοντα τὰ νέφη ποιεῖν τοὺσ ὄμβρουσ. αὕτη μὲν οὖν ἡ ἀνομολογία φανερά· ἀλλὰ καὶ δοθέντοσ τοῦ ὀρεινὴν εἶναι τὴν ὑπὸ τῷ ἰσημερινῷ, ἄλλη τισ ἀνακύπτειν ἂν δόξειεν· οἱ γὰρ αὐτοὶ σύρρουν φασὶν εἶναι τὸν ὠκεανόν. πῶσ οὖν ὄρη κατὰ μέσον ἱδρύουσιν αὐτόν; πλὴν εἰ νήσουσ τινὰσ βούλονται λέγειν. ὅπωσ δὲ [δή] ποτε τοῦτ’ ἔχει, τῆσ γεωγραφικῆσ μερίδοσ ἔξω πίπτει· δοτέον δ’ ἴσωσ τῷ προθεμένῳ τὴν περὶ ὠκεανοῦ πραγματείαν ταῦτ’ ἐξετάζειν. μνησθεὶσ δὲ τῶν περιπλεῦσαι λεγομένων τὴν Λιβύην, Ἡρόδοτον μὲν οἰέσθαί φησιν ὑπὸ Δαρείου πεμφθέντασ τινὰσ τελέσαι τὸν περίπλουν·

Ἡρακλείδην δὲ τὸν Ποντικὸν ἐν διαλόγῳ ποιεῖν ἀφιγμένον παρὰ Γέλωνι μάγον τινὰ περιπλεῦσαι φάσκοντα. ἀμάρτυρα δὲ ταῦτ’ εἶναι φήσασ καὶ Εὔδοξόν τινα Κυζικηνὸν θεωρὸν καὶ σπονδοφόρον τοῦ τῶν Κορείων ἀγῶνοσ ἐλθεῖν εἰσ Αἴγυπτον ἱστορεῖ κατὰ τὸν δεύτερον Εὐεργέτην· συσταθῆναι δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖσ περὶ αὐτόν . . . καὶ μάλιστα κατὰ τοὺσ ἀνάπλουσ τοῦ Νείλου, θαυμαστικὸν ὄντα τῶν τοπικῶν ἰδιωμάτων ἅμα καὶ οὐκ ἀπαίδευτον. τυχεῖν δή τινα Ἰνδὸν κομισθέντα ὡσ τὸν βασιλέα ὑπὸ τῶν φυλάκων τοῦ Ἀραβίου μυχοῦ, λεγόντων εὑρεῖν ἡμιθανῆ καταχθέντα μόνον ἐν νηί, τίσ δ’ εἰή καὶ πόθεν ἀγνοεῖν μὴ συνιέντασ τὴν διάλεκτον· τὸν δὲ παραδοῦναι τοῖσ διδάξουσιν ἑλληνίζειν. ἐκμαθόντα δὲ διηγήσασθαι διότι ἐκ τῆσ Ἰνδικῆσ πλέων περιπέσοι πλάνῃ καὶ σωθείη δεῦρο τοὺσ σύμπλουσ ἀποβαλὼν λιμῷ· ὑποληφθέντα δὲ ὑποσχέσθαι τὸν εἰσ Ἰνδοὺσ πλοῦν ἡγήσασθαι τοῖσ ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ προχειρισθεῖσι· τούτων δὲ γενέσθαι τὸν Εὔδοξον. πλεύσαντα δὴ μετὰ δώρων ἐπανελθεῖν ἀντιφορτισάμενον ἀρώματα καὶ λίθουσ πολυτελεῖσ, ὧν τοὺσ μὲν καταφέρουσιν οἱ ποταμοὶ μετὰ τῶν ψήφων, τοὺσ δ’ ὀρυκτοὺσ εὑρίσκουσι πεπηγότασ ἐξ ὑγροῦ, καθάπερ τὰ κρυστάλλινα παρ’ ἡμῖν· διαψευσθῆναι δὲ τῶν ἐλπίδων· ἀφελέσθαι γὰρ αὐτὸν ἅπαντα τὸν φόρτον τὸν Εὐεργέτην. τελευτήσαντοσ δ’ ἐκείνου τὸν βίον, Κλεοπάτραν τὴν γυναῖκα διαδέξασθαι τὴν ἀρχήν· πάλιν οὖν καὶ ὑπὸ ταύτησ πεμφθῆναι τὸν Εὔδοξον μετὰ μείζονοσ παρασκευῆσ. ἐπανιόντα δ’ ἀνέμοισ παρενεχθῆναι ὑπὲρ τὴν Αἰθιοπίαν· προσφερόμενον δέ τισι τόποισ ἐξοικειοῦσθαι τοὺσ ἀνθρώπουσ μεταδόσει σιτίων τε καὶ οἴνου καὶ παλαθίδων, ὧν ἐκείνοισ οὐ μετῆν, ἀντὶ δὲ τούτων ὑδρείασ τε τυγχάνειν καὶ καθοδηγίασ, ἀπογράφεσθαί τε τῶν ῥημάτων ἔνια. εὑρόντα δ’ ἀκρόπρῳρον ξύλινον ἐκ ναυαγίου ἵππον ἔχον ἐγγεγλυμμένον, πυθόμενον ὡσ ἀπὸ τῆσ ἑσπέρασ πλεόντων τινῶν εἰή τὸ ναυάγιον τοῦτο, κομίζειν αὐτὸ ἀναστρέψαντα πρὸσ τὸν οἰκεῖον πλοῦν. σωθέντα δ’ εἰσ Αἴγυπτον, οὐκέτι τῆσ Κλεοπάτρασ ἡγουμένησ ἀλλὰ τοῦ παιδόσ, ἀφαιρεθῆναι πάλιν πάντα· φωραθῆναι γὰρ νενοσφισμένον πολλά. τὸ δ’ ἀκρόπρῳρον προφέροντα εἰσ τὸ ἐμπόριον δεικνύναι τοῖσ ναυκλήροισ, γνῶναι δὲ Γαδειριτῶν ὄν· τούτων γὰρ τοὺσ μὲν ἐμπόρουσ μεγάλα στέλλειν πλοῖα, τοὺσ δὲ πένητασ μικρά, ἃ καλεῖν ἵππουσ ἀπὸ τῶν ἐν ταῖσ πρῴραισ ἐπισήμων· τούτοισ δὲ πλεῖν μέχρι τοῦ Λίξου ποταμοῦ περὶ τὴν Μαυρουσίαν ἁλιευομένουσ. ἀλλὰ τῶν δὴ ναυκλήρων τινὰσ γνωρίσαι τὸ ἀκρόπρῳρον ἑνὸσ τῶν ἀπὸ τοῦ Λίξου ποταμοῦ πορρώτερον πλευσάντων καὶ μὴ σωθέντων ὑπάρξαν. ἐκ δὲ τούτου συμβαλόντα τὸν Εὔδοξον ὡσ δυνατὸσ εἰή ὁ περίπλουσ ὁ Λιβυκόσ, πορευθέντα οἴκαδε τὴν οὐσίαν ἐνθέμενον πᾶσαν ἐξορμῆσαι. καὶ πρῶτον μὲν εἰσ Δικαιάρχειαν, εἶτ’ εἰσ Μασσαλίαν ἐλθεῖν καὶ τὴν ἑξῆσ παραλίαν μέχρι Γαδείρων, πανταχοῦ δὲ διακωδωνίζοντα ταῦτα καὶ χρηματιζόμενον κατασκευάσασθαι πλοῖον μέγα καὶ ἐφόλκια δύο λέμβοισ λῃστρικοῖσ ὅμοια, ἐμβιβάσαι τε μουσικὰ παιδισκάρια καὶ ἰατροὺσ καὶ ἄλλουσ τεχνίτασ, ἔπειτα πλεῖν ἐπὶ τὴν Ἰνδικὴν μετέωρον ζεφύροισ συνεχέσι. καμνόντων δὲ τῷ πλῷ τῶν συνόντων, ἄκοντα ἐπουρίσαι πρὸσ γῆν δεδοικότα τὰσ πλημμυρίδασ καὶ τὰσ ἀμπώτεισ. καὶ δὴ καὶ συμβῆναι ὅπερ ἐδεδίει· καθίσαι γὰρ τὸ πλοῖον, ἡσυχῆ δέ, ὥστε μηδ’ ἀθροῦν διαλυθῆναι, ἀλλὰ φθῆναι τὰ φορτία σωθέντα εἰσ γῆν καὶ τῶν ξύλων τὰ πλεῖστα· ἐξ ὧν τρίτον λέμβον συμπηξάμενον πεντηκοντόρῳ πάρισον πλεῖν, ἑώσ ἀνθρώποισ συνέμιξε τὰ αὐτὰ ῥήματα φθεγγομένοισ, ἅπερ πρότερον ἀπεγέγραπτο· ἅμα δὲ τοῦτό τε γνῶναι ὅτι οἱ ἐνταῦθα ἄνθρωποι ὁμοεθνεῖσ εἰε͂ν τοῖσ Αἰθίοψιν ἐκείνοισ, καὶ ὅτι ὁμοροῖεν τῇ Βόγου βασιλείᾳ. ἀφέντα δὴ τὸν ἐπὶ Ἰνδοὺσ πλοῦν ἀναστρέφειν· ἐν δὲ τῷ παράπλῳ νῆσον εὐύδρον καὶ εὔδενδρον ἐρήμην ἰδόντα σημειώσασθαι· σωθέντα δὲ εἰσ τὴν Μαυρουσίαν, διαθέμενον τοὺσ λέμβουσ πεζῇ κομισθῆναι πρὸσ τὸν Βόγον καὶ συμβουλεύειν αὐτῷ τὴν ναυστολίαν ἐπανελέσθαι ταύτην, ἰσχῦσαι δ’ εἰσ τἀναντία τοὺσ φίλουσ ὑποτείνοντασ φόβον μὴ συμβῇ τὴν χώραν εὐεπιβούλευτον γενέσθαι, δειχθείσησ παρόδου τοῖσ ἔξωθεν ἐπιστρατεύειν ἐθέλουσιν. ὡσ δ’ ἐπύθετο λόγῳ μὲν πεμπόμενον ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἀναδειχθεῖσαν ναυστολίαν, ἔργῳ δ’ ἐκτεθησόμενον εἰσ ἐρήμην τινὰ νῆσον, φυγεῖν εἰσ τὴν Ῥωμαίων ἐπικράτειαν κἀκεῖθεν εἰσ τὴν Ἰβηρίαν διᾶραι. πάλιν δὲ κατασκευασάμενον στρογγύλον πλοῖον καὶ μακρὸν πεντηκόντορον, ὥστε τῷ μὲν πελαγίζειν τῷ δὲ πειρᾶσθαι τῆσ γῆσ, ἐνθέμενον γεωργικὰ ἐργαλεῖα καὶ σπέρματα καὶ οἰκοδόμουσ ὁρμῆσαι πρὸσ τὸν αὐτὸν περίπλουν, διανοούμενον, εἰ βραδύνοιτο ὁ πλοῦσ, ἐνδιαχειμάσαι τῇ προεσκεμμένῃ νήσῳ, καὶ σπείραντα καὶ ἀνελόμενον τοὺσ καρποὺσ τελέσαι τὸν ἐγνωσμένον ἐξ ἀρχῆσ πλοῦν. θυοτ;

1Ἐγὼ μὲν οὖν" φησί "μέχρι [δεῦρο] τῆσ περὶ τὸν "Εὔδοξον ἱστορίασ ἥκω· τί δ’ ὕστερον συνέβη τοὺσ ἐκ "Γαδείρων καὶ τῆσ Ἰβηρίασ εἰκὸσ εἰδέναι. " ἐκ πάντων δὴ τούτων φησὶ δείκνυσθαι διότι ἡ οἰκουμένη κύκλῳ περιρρεῖται τῷ ὠκεανῷ· "οὐ γάρ μιν δεσμὸσ περιβάλλεται ἠπείροιο, ἀλλ’ ἐσ ἀπειρεσίην κέχυται· τό μιν οὔτι μιαίνει. " θαυμαστὸσ δὴ κατὰ πάντα ἐστὶν ὁ Ποσειδώνιοσ, τὸν μὲν τοῦ μάγου περίπλουν, ὃν Ἡρακλείδησ εἶπεν, ἀμάρτυρον νομίσασ, καὶ αὐτῶν τῶν ὑπὸ Δαρείου πεμφθέντων, ὃν Ἡρόδοτοσ ἱστορεῖ, τὸ δὲ Βεργαῖον διήγημα τοῦτο ἐν πίστεωσ μέρει τιθείσ, εἴθ’ ὑπ’ αὐτοῦ πεπλασμένον εἴτ’ ἄλλων πλασάντων πιστευθέν. τίσ γὰρ ἡ πιθανότησ πρῶτον μὲν τῆσ κατὰ τὸν Ἰνδὸν περιπετείασ; ὁ γὰρ Ἀράβιοσ κόλποσ ποταμοῦ δίκην στενόσ ἐστι καὶ μακρὸσ [πεντακισχιλίουσ] ἐπὶ μυρίοισ που σταδίουσ μέχρι τοῦ στόματοσ, καὶ τούτου στενοῦ παντάπασιν ὄντοσ· οὐκ εἰκὸσ δ’ οὔτ’ ἔξω που τὸν πλοῦν ἔχοντασ εἰσ τὸν κόλπον παρωσθῆναι τοὺσ Ἰνδοὺσ κατὰ πλάνην τὰ γὰρ στενὰ ἀπὸ τοῦ στόματοσ δηλώσειν ἔμελλε τὴν πλάνην, οὔτ’ εἰσ τὸν κόλπον ἐπίτηδεσ καταχθεῖσιν ἔτι πλάνησ ἦν πρόφασισ καὶ ἀνέμων ἀστάτων. λιμῷ τε πῶσ περιεῖδον ἅπαντασ ἀπολλυμένουσ σφᾶσ πλὴν ἑνόσ; περιγενόμενόσ τε πῶσ ἱκανὸσ ἦν μόνοσ κατευθύνειν τὸ πλοῖον οὐ μικρὸν ὂν τά γε τηλικαῦτα πελάγη διαίρειν δυνάμενον; τίσ δ’ ἡ ὀξυμάθεια τῆσ διαλέκτου, ἀφ’ ἧσ ἱκανὸσ ἦν πεῖσαι τὸν βασιλέα, ὡσ δυνάμενοσ τοῦ πλοῦ καθηγήσασθαι; τίσ δ’ ἡ σπάνισ τῷ Εὐεργέτῃ τῶν τοιούτων καθηγεμόνων, ἤδη γνωριζομένησ ὑπὸ πολλῶν τῆσ ταύτῃ θαλάττησ; ὁ δὲ δὴ σπονδοφόροσ καὶ θεωρὸσ τῶν Κυζικηνῶν πῶσ ἀφεὶσ τὴν πόλιν εἰσ Ἰνδοὺσ ἔπλει; πῶσ δὲ ἐπιστεύθη τηλικαύτην χρείαν; πῶσ δ’ ἐπανιὼν ἀφαιρεθεὶσ πάντα παρὰ τὴν ἐλπίδα καὶ ἀτιμωθεὶσ ἔτι μείζονα ἐπιστεύθη παρασκευὴν δώρων; ἐπανιὼν δὲ καὶ παρενεχθεὶσ εἰσ τὴν Αἰθιοπίαν τίνοσ χάριν ἢ τὰσ διαλέκτουσ ἀπεγράφετο, ἢ τὸ ἀκρόπρῳρον ἐπυνθάνετο τῆσ ἁλιάδοσ πόθεν ἐκπέσοι; τὸ γὰρ μαθεῖν ὅτι ἀπὸ δύσεωσ πλεόντων ἦν ναυάγιον οὐδενὸσ ἔμελλεν ὑπάρξειν σημεῖον, ἐπεὶ καὶ αὐτὸσ ἔμελλεν ἀπὸ δύσεωσ πλεῖν κατὰ τὴν ἐπάνοδον. ἐλθὼν δ’ οὖν εἰσ Ἀλεξάνδρειαν, φωραθεὶσ ὡσ νενοσφισμένοσ πολλά, πῶσ οὐκ ἐκολάσθη, ἀλλὰ καὶ περιῄει τοὺσ ναυκλήρουσ διαπυνθανόμενοσ, δεικνὺσ ἅμα τὸ ἀκρόπρῳρον; ὁ δὲ γνωρίσασ οὐχὶ θαυμαστόσ; ὁ δὲ πιστεύσασ οὐ θαυμασιώτεροσ καὶ κατ’ ἐλπίδα τοιαύτην ἐπανιὼν εἰσ τὴν οἰκείαν καὶ μετοικισμὸν ἐκεῖθεν ποιησάμενοσ εἰσ τὰ ἔξω στηλῶν; ἀλλ’ οὐδ’ ἐξὸν ἦν ἄνευ προστάγματοσ ἐξ Ἀλεξανδρείασ ἀνάγεσθαι, καὶ ταῦτα νενοσφισμένῳ βασιλικὰ χρήματα. οὐδέ γε λαθεῖν ἐκπλεύσαντα ἐνεδέχετο τοσαύτῃ φρουρᾷ κεκλεισμένου τοῦ λιμένοσ καὶ τῶν ἄλλων ἐξόδων, ὅσην καὶ νῦν ἔτι διαμένουσαν ἔγνωμεν ἡμεῖσ ἐπιδημοῦντεσ τῇ Ἀλεξανδρείᾳ πολὺν χρόνον, καίτοι τὰ νῦν πολὺ ἀνεῖται, Ῥωμαίων ἐχόντων· αἱ βασιλικαὶ δὲ φρουραὶ πολὺ ἦσαν πικρότεραι. ἐπειδὴ δὲ καὶ ἀπῆρεν εἰσ τὰ Γάδειρα καὶ ναυπηγησάμενοσ ἔπλει βασιλικῶσ, διαλυθέντοσ αὐτῷ τοῦ πλοίου, πῶσ μὲν ἐναυπηγήσατο τρίτον λέμβον ἐν τῇ ἐρήμῳ; πῶσ δὲ πλέων πάλιν καὶ εὑρὼν τοὺσ ἑσπερίουσ Αἰθίοπασ τοῖσ ἑῴοισ ὁμογλώττουσ οὐκ ὠρέχθη διανύσαι τὸν ἑξῆσ πλοῦν, οὕτω χαῦνοσ ὢν πρὸσ τὸ φιλέκδημον, μικρὸν ἔχειν ἐλπίσασ λοιπὸν τὸ ἄγνωστον, ἀλλ’ ἀφεὶσ ταῦτα τῆσ διὰ Βόγου ναυστολίασ ἐπεθύμησε; πῶσ δ’ ἔγνω τὴν λάθρᾳ κατ’ αὐτοῦ συνισταμένην ἐπιβουλήν; τί δὲ τοῦτ’ ἦν τῷ Βόγῳ πλεονέκτημα ὁ τἀνθρώπου ἀφανισμόσ, ἐξὸν ἄλλωσ ἀποπέμψασθαι; γνοὺσ δὲ τὴν ἐπιβουλὴν πῶσ ἔφθη φυγὼν εἰσ ἀσφαλεῖσ τόπουσ; ἕκαστον γὰρ τῶν τοιούτων οὐκ ἀδύνατον μέν, ἀλλὰ χαλεπὸν καὶ σπανίωσ γινόμενον μετὰ τύχησ τινόσ· τῷ δ’ εὐτυχεῖν ἀεὶ συνέβαινεν εἰσ κινδύνουσ καθισταμένῳ συνεχεῖσ. πῶσ δ’ οὐκ ἔδεισεν ἀποδρὰσ τὸν Βόγον πλεῖν πάλιν παρὰ τὴν Λιβύην σὺν παρασκευῇ δυναμένῃ συνοικίσαι νῆσον; οὐ πολὺ οὖν ἀπολείπεται ταῦτα τῶν Πυθέου καὶ Εὐημέρου καὶ Ἀντιφάνουσ ψευσμάτων. ἀλλ’ ἐκείνοισ μὲν συγγνώμη τοῦτ’ αὐτὸ ἐπιτηδεύουσιν, ὥσπερ τοῖσ θαυματοποιοῖσ· τῷ δ’ ἀποδεικτικῷ καὶ φιλοσόφῳ, σχεδὸν δέ τι καὶ περὶ πρωτείων ἀγωνιζομένῳ, τίσ ἂν συγγνοίη; ταῦτα μὲν οὖν οὐκ εὖ. τὸ δὲ ἐξαίρεσθαι τὴν γῆν ποτε καὶ ἱζήματα λαμβάνειν καὶ μεταβολὰσ τὰσ ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν παραπλησίων, ὅσα διηριθμησάμεθα καὶ ἡμεῖσ, ὀρθῶσ κεῖται παρ’ αὐτῷ·

πρὸσ ὃ καὶ τὸ τοῦ Πλάτωνοσ εὖ παρατίθησιν, ὅτι ἐνδέχεται καὶ μὴ πλάσμα εἶναι τὸ περὶ τῆσ νήσου τῆσ Ἀτλαντίδοσ, περὶ ἧσ ἐκεῖνοσ ἱστορῆσαι Σόλωνά φησι πεπυσμένον παρὰ τῶν Αἰγυπτίων ἱερέων, ὡσ ὑπάρχουσά ποτε ἀφανισθείη, τὸ μέγεθοσ οὐκ ἐλάττων ἠπείρου· καὶ τοῦτο οἰέται βέλτιον εἶναι λέγειν ἢ διότι ὁ πλάσασ αὐτὴν ἠφάνισεν, ὡσ ὁ ποιητὴσ τὸ τῶν Ἀχαιῶν τεῖχοσ. εἰκάζει δὲ καὶ τὴν τῶν Κίμβρων καὶ τῶν συγγενῶν ἐξανάστασιν ἐκ τῆσ οἰκείασ [κατὰ λῃστείαν] γενέσθαι, οὐ κατὰ θαλάττησ ἔφοδον ἀθρόαν συμβᾶσαν. ὑπονοεῖ δὲ τὸ τῆσ οἰκουμένησ μῆκοσ ἑπτά που μυριάδων σταδίων ὑπάρχον ἥμισυ εἶναι τοῦ ὅλον κύκλου καθ’ ὃν εἴληπται, ὥστε φησίν ἀπὸ τῆσ δύσεωσ εὔρῳ πλέων ἐν τοσαύταισ μυριάσιν ἔλθοι ἂν εἰσ Ἰνδούσ. ἐπιχειρήσασ δὲ αἰτιᾶσθαι τοὺσ οὕτω τὰσ ἠπείρουσ διορίσαντασ, ἀλλὰ μὴ παραλλήλοισ τισὶ τῷ ἰσημερινῷ, δι’ ὧν ἔμελλον ἐξαλλάξεισ δείκνυσθαι ζῴων τε καὶ φυτῶν καὶ ἀέρων, τῶν μὲν τῇ κατεψυγμένῃ συναπτόντων τῶν δὲ τῇ διακεκαυμένῃ, ὥστε οἱονεὶ ζώνασ εἶναι τὰσ ἠπείρουσ, ἀνασκευάζει πάλιν καὶ ἐν ἀναλύσει δίκησ γίνεται, ἐπαινῶν πάλιν τὴν οὖσαν διαίρεσιν, θετικὴν ποιούμενοσ τὴν ζήτησιν πρὸσ οὐδὲν χρησίμωσ.

αἱ γὰρ τοιαῦται διατάξεισ οὐκ ἐκ προνοίασ γίνονται, καθάπερ οὐδὲ αἱ κατὰ τὰ ἔθνη διαφοραί, οὐδ’ αἱ διάλεκτοι, ἀλλὰ κατὰ περίπτωσιν καὶ συντυχίαν· καὶ τέχναι δὲ καὶ δυνάμεισ καὶ ἐπιτηδεύσεισ ἀρξάντων τινῶν κρατοῦσιν αἱ πλείουσ ἐν ὁποιῳοῦν κλίματι. ἔστι δέ τι καὶ παρὰ τὰ κλίματα, ὥστε τὰ μὲν φύσει ἐστὶν ἐπιχώριά τισι τὰ δ’ ἔθει καὶ ἀσκήσει. οὐ γὰρ φύσει Ἀθηναῖοι μὲν φιλόλογοι, Λακεδαιμόνιοι δ’ οὒ καὶ οἱ ἔτι ἐγγυτέρω Θηβαῖοι, ἀλλὰ μᾶλλον ἔθει· οὕτωσ οὐδὲ Βαβυλώνιοι φιλόσοφοι φύσει καὶ Αἰγύπτιοι, ἀλλ’ ἀσκήσει καὶ ἔθει· καὶ ἵππων δὲ καὶ βοῶν ἀρετὰσ καὶ ἄλλων ζῴων οὐ τόποι μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀσκήσεισ ποιοῦσιν. ὁ δὲ συγχεῖ ταῦτα· ἐπαινῶν δὲ τὴν τοιαύτην διαίρεσιν τῶν ἠπείρων, οἱά νῦν ἐστι, παραδείγματι χρῆται τῷ τοὺσ Ἰνδοὺσ τῶν Αἰθιόπων διαφέρειν τῶν ἐν τῇ Λιβύῃ· εὐερνεστέρουσ γὰρ εἶναι καὶ ἧττον ἕψεσθαι τῇ ξηρασίᾳ τοῦ περιέχοντοσ· διὸ καὶ Ὅμηρον πάντασ λέγοντα Αἰθίοπασ δίχα διελεῖν "οἱ μὲν δυσομένου Ὑπερίονοσ, οἱ δ’ ἀνιόντοσ," Κράτητα δ’ εἰσάγοντα τὴν ἑτέραν οἰκουμένην, ἣν οὐκ οἶδεν Ὅμηροσ, δουλεύειν ὑποθέσει· καὶ ἔδει φησί μεταγράφειν οὕτωσ "ἠμὲν ἀπερχομένου Ὑπερίονοσ," οἱο͂ν ἀπὸ τοῦ μεσημβρινοῦ περικλίνοντοσ. πρῶτον μὲν οὖν οἱ πρὸσ Αἰγύπτῳ Αἰθίοπεσ καὶ αὐτοὶ δίχα διαιροῦνται·

οἱ μὲν γὰρ ἐν τῇ Ἀσίᾳ εἰσὶν οἱ δ’ ἐν τῇ Λιβύῃ, οὐδὲν διαφέροντεσ ἀλλήλων. ἔπειθ’ Ὅμηροσ οὐ διὰ τοῦτο διαιρεῖ τοὺσ Αἰθίοπασ, ὅτι τοὺσ Ἰνδοὺσ ᾔδει τοιούτουσ τινὰσ τοῖσ σώμασιν οὐδὲ γὰρ ἀρχὴν εἰδέναι τοὺσ Ἰνδοὺσ εἰκὸσ Ὅμηρον, ὅπου γε οὐδ’ ὁ Εὐεργέτησ κατὰ τὸν Εὐδόξειον μῦθον ᾔδει τὰ κατὰ τὴν Ἰνδικήν, οὐδὲ τὸν πλοῦν τὸν ἐπ’ αὐτήν, ἀλλὰ μᾶλλον κατὰ τὴν λεχθεῖσαν ὑφ’ ἡμῶν πρότερον διαίρεσιν. ἐκεῖ δὲ καὶ περὶ τῆσ γραφῆσ τῆσ Κρατητείου διῃτήσαμεν ὅτι οὐδὲν διαφέρει οὕτωσ ἢ ἐκείνωσ γράφειν· ὁ δὲ τοῦτο μὲν διαφέρειν φησί, κρεῖττον δ’ οὕτωσ εἶναι μεταθεῖναι "ἠμὲν ἀπερχομένου. " τί οὖν διαφέρει τοῦτο τοῦ "ἠμὲν δυσομένου; πᾶν γὰρ τὸ τμῆμα τὸ ἀπὸ τοῦ μεσημβρινοῦ ἐπὶ δύσιν δύσισ καλεῖται, καθάπερ καὶ τὸ τοῦ ὁρίζοντοσ ἡμικύκλιον· ὅπερ καὶ Ἄρατοσ ἐπισημαίνεται "ἧχί περ ἄκραι μίσγονται δύσιέσ τε καὶ ἀντολαὶ ἀλλήλῃσιν. " εἰ δ’ ἐπὶ τῆσ Κρατητείου γραφῆσ οὕτω βέλτιον, φήσει τισ καὶ ἐπὶ τῆσ Ἀρισταρχείου δεῖν. τοσαῦτα καὶ πρὸσ Ποσειδώνιον· πολλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖσ καθ’ ἕκαστα τυγχάνει τῆσ προσηκούσησ διαίτησ, ὅσα γεωγραφικά· ὅσα δὲ φυσικώτερα, ἐπισκεπτέον ἐν ἄλλοισ ἢ οὐδὲ φροντιστέον· πολὺ γάρ ἐστι τὸ αἰτιολογικὸν παρ’ αὐτῷ καὶ τὸ Ἀριστοτελίζον, ὅπερ ἐκκλίνουσιν οἱ ἡμέτεροι διὰ τὴν ἐπίκρυψιν τῶν αἰτιῶν.

상위

Geography (지리학)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION