ἀλλά, τέκνον, τάδε μὲν θεὸσ ὄψεται· ὧν δ’ ἂν ἀμείβῃ μ’ αὖθισ, βαιάν μοι, βαιάν, ὦ τέκνον, πέμπε λόγων φάμαν· ὡσ πάντων ἐν νόσῳ εὐδρακὴσ ὕπνοσ ἀύ̈πνοσ λεύσσειν. ἀλλ’ ὅτι δύνᾳ μάκιστον κεῖνο δή μοι κεῖνο λάθρᾳ ἐξιδοῦ ὅπᾳ πράξεισ. οἶσθα γὰρ ἃν αὐδῶμαι, εἰ ταύταν τούτων γνώμαν ἴσχεισ, μάλα τοι ἄπορα πυκινοῖσ ἐνιδεῖν πάθη.
