ὀ<ρθ>οψάλακτόσ τισ ὀμφὴ κατοιχνεῖ τόπου, πρεπτὰ <δ’ αὖ> διὰ τόνου φάσματ’ ἔγ‐ χωρ’ ἐπανθεμίζει. τὸ πρᾶγμα δ’ οὗπερ πορεύω βάδην, ἴσθι τὸν δαίμον’, ὅστισ ποθ’ ὃσ ταῦτ’ ἐτεχνήσατ’, οὐκ ἄλλοσ ἐστὶν κλοπεὺσ ἀντ’ ἐκείνου, γύναι, σάφ’ ἴσθι. σὺ δ’ ἀντὶ τῶνδε μὴ χαλε‐ φθῇσ μ<η>δὲ δυσφορηθῇσ.
