Sophocles, choral, epode

(소포클레스, choral, epode)

ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸν ἐπαξιώσασ ὧδέ μοι φανῆναι, μή τί με, πολύπονον ὧδ’ ἰδὼν τί μὴ ποήσω; μή μ’ ἀποστερήσῃσ τῶν σῶν προσώπων ἁδονὰν μεθέσθαι. ἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών. ξυναινεῖσ; τί μὴν οὔ; ὦ φίλαι, ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐδ’ ἂν ἤλπισ’ αὐδάν, οὐδ’ ἂν ἔσχον ὁρμὰν ἄναυδον οὐδὲ σὺν βοᾷ κλύουσα, τάλαινα. νῦν δ’ ἔχω σε· προυφάνησ δὲ φιλτάταν ἔχων πρόσοψιν, ἇσ ἐγὼ οὐδ’ ἂν ἐν κακοῖσ λαθοίμαν.

SEARCH

MENU NAVIGATION