Sophocles, episode, anapests

(소포클레스, episode, anapests)

ὦ φάοσ ἁγνὸν καὶ γῆσ ἰσόμοιρ’ ἀήρ, ὥσ μοι πολλὰσ μὲν θρήνων ᾠδάσ, πολλὰσ δ’ ἀντήρεισ ᾔσθου στέρνων πληγὰσ αἱμασσομένων, ὁπόταν δνοφερὰ νὺξ ὑπολειφθῇ· τὰ δὲ παννυχίδων ἤδη στυγεραὶ ξυνίσασ’ εὐναὶ μογερῶν οἴκων, ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶ πατέρ’, ὃν κατὰ μὲν βάρβαρον αἰᾶν φοίνιοσ Ἄρησ οὐκ ἐξένισεν, μήτηρ δ’ ἡμὴ χὠ κοινολεχὴσ Αἴγισθοσ ὅπωσ δρῦν ὑλοτόμοι σχίζουσι κάρα φονίῳ πελέκει, κοὐδεὶσ τούτων οἶκτοσ ἀπ’ ἄλλησ ἢ ’μοῦ φέρεται, σοῦ, πάτερ, οὕτωσ αἰκῶσ οἰκτρῶσ τε θανόντοσ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION