Ancient Greek Text

Pseudo-Plutarch, Placita Philosophorum, book 3, βροντῶν ἀστραπῶν κεραυνῶν πρηστήρων τε καὶ τυφώνων.

(위 플루타르코스, Placita Philosophorum, book 3, βροντῶν ἀστραπῶν κεραυνῶν πρηστήρων τε καὶ τυφώνων.)

τῇ λεπτομερείᾳ καὶ κουφότητι, τότε ἡ μὲν ῥῆξισ τὸν ψόφον ἡ δὲ διαστολὴ παρὰ τὴν μελανίαν τοῦ νέφουσ τὸν διαυγασμὸν ἀποτελεῖ. Μητρόδωροσ, ὅταν εἰσ νέφοσ πεπηγὸσ ὑπὸ πυκνότητοσ ἐμπέσῃ πνεῦμα, τῇ μὲν θραύσει τὸν κτύπον ἀποτελεῖ τῇ πληγῇ καὶ τῷ σχισμῷ διαυγάζει, τῇ δ’ ὀξύτητι τῆσ φορᾶσ προσλαμβάνον τὴν ἀπὸ τοῦ ἡλίου θερμότητα κεραυνοβολεῖ, τοῦ κεραυνοῦ τὴν ἀσθένειαν εἰσ πρηστῆρα περιίστησιν.

τὴν μελανίαν τοῦ νεφώδουσ χρώματι τὴν ἀστραπήν, τῷ πλήθει καὶ μεγέθει τοῦ φωτὸσ τὸν κεραυνόν, τῷ δὲ πολυσωματωτέρῳ πυρὶ τὸν τυφῶνα, τῷ δὲ νεφελομιγεῖ τὸν πρηστῆρα.

οἱ Στωικοὶ βροντὴν μὲν συγκρουσμὸν νεφῶν, ἀστραπὴν δ’ ἔξαψιν ἐκ παρατρίψεωσ, κεραυνὸν δὲ σφοδροτέραν ἔκλαμψιν, πρηστῆρα δὲ·

παχυτέραν δ’’ ὁ τυφών.