Plutarch, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 7

(플루타르코스, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 7)

ὅταν οὖν λεχθῇ τι μὴ ἀληθέσ, οὐχ ὅτι ψεῦδόσ ἐστι δεῖ καταφρονεῖν καὶ ἀμελεῖν, ἀλλὰ σκοπεῖν τί τῶν ὑπὸ σοῦ λεγομένων ἢ πραττομένων ἢ σπουδαζομένων ἢ συνόντων ὁμοιότητα τῇ διαβολῇ παρέσχηκε, καὶ τοῦτο διευλαβεῖσθαι καὶ φεύγειν. εἰ γὰρ ἕτεροι πράγμασιν ἀβουλήτοισ περιπεσόντεσ διδάσκονται;

τὸ χρήσιμον, ὥσπερ ἡ Μερόπη φησὶν αἱ τύχαι δέ με μισθὸν λαβοῦσαι τῶν ἐμῶν τὰ φίλτατα σοφὴν ἔθηκαν , τί κωλύει διδάσκαλον ἄμισθον λαβόντα τὸν ἐχθρὸν ὠφεληθῆναι καὶ μαθεῖν τι τῶν λανθανόντων; ὡσ ὁ Πλάτων φησί, τῷ δὲ μισεῖν μετὰ τοῦ πολυπραγμονεῖν καὶ τὸ λαλεῖν ἔνεστιν.

ὁ Ιἕρων ὑπό τινοσ τῶν ἐχθρῶν εἰσ τὴν δυσωδίαν ἐλοιδορήθη τοῦ στόματοσ.

"τί λέγεισ; "οὐδὲ σύ μοι τοῦτ’ ἔφρασασ; "ὅτι τοιοῦτο πάντεσ ὄζουσιν οἱ ἄνδρεσ.

οὕτω καὶ τὰ αἰσθητὰ καὶ τὰ σωματικὰ καὶ τὰ καταφανῆ πᾶσι παρὰ τῶν ἐχθρῶν μαθεῖν πρότερον ἔστιν ἢ τῶν φίλων καὶ συνήθων.

SEARCH

MENU NAVIGATION