Plutarch, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 6

(플루타르코스, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 6)

τουτὶ μὲν οὖν ἔνεστι τῷ λοιδορεῖν τὸν ἐχθρὸν ὠφέλιμον καὶ χρήσιμον οὐκ ἔλαττον δ’ ἕτερον, τὸ λοιδορεῖσθαι καὶ κακῶσ ἀκούειν αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν. ὅθεν ὀρθῶσ ὁ Ἀντισθένησ εἶπεν ὅτι τοῖσ μέλλουσι σῴζεσθαι φίλων δεῖ γνησίων ἢ διαπύρων ἐχθρῶν οἱ μὲν γὰρ νουθετοῦντεσ τοὺσ ἁμαρτάνοντασ οἱ δὲ λοιδοροῦντεσ ἀποτρέπουσι. , καὶ τὸ κολακεῦον αὐτῆσ λάλον ἐστὶ τὸ δὲ νουθετοῦν ἄναυδον, ἀκουστέον ἐστὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν τὴν ἀλήθειαν.

ἔργον ἀλλὰ μὴ τὴν γνώμην τοῦ κακῶσ λέγοντοσ ὥσπερ γὰρ ὁ τὸν Θεσσαλὸν Προμηθέα κτεῖναι διανοηθεὶσ ἔπαισε τῷ ξίφει τὸ φῦμα καὶ διεῖλεν οὕτωσ ὥστε σωθῆναι τὸν ἄνθρωπον καὶ ἀπαλλαγῆναι τοῦ φύματοσ ῥαγέντοσ, οὕτω πολλάκισ ὑπ’ ὀργῆσ ἢ ἔχθρασ προσπεσοῦσα λοιδορία κακὸν ψυχῆσ ἢ ἀγνοούμενον ἢ ἀμελούμενον ἐθεράπευσεν.

ἀλλ’ οἱ πολλοὶ λοιδορηθέντεσ οὐ σκοποῦσιν εἰ πρόσεστιν αὐτοῖσ τὸ λεγόμενον, ἀλλὰ τί πρόσεστιν ἕτερον τῷ λοιδοροῦντι, καὶ καθάπερ οἱ παλαίοντεσ τὴν κόνιν οὐχ ἑαυτῶν ἀποψῶσι τὰσ λοιδορίασ, ἀλλὰ συμπάσσουσιν ἀλλήλουσ εἶτα φύρονται καὶ ἀναχρώννυνται συμπεσόντεσ ὑπ’ ἀλλήλων.

λέγῃ τὰ μὴ προσόντα, ὅμωσ ζητεῖν τὴν αἰτίαν ἀφ’ ἧσ ἡ βλασφημία γέγονε, καὶ φυλάττεσθαι καὶ δεδιέναι μή τι λανθάνωμεν ἢ σύνεγγυσ ἢ ὅμοιον τῷ λεγομένῳ παραμαρτάνοντεσ.

οἱο͂ν Λακύδην τὸν Ἀργείων βασιλέα κόμησ τισ διάθεσισ καὶ βάδισμα τρυφερώτερον εἰσ μαλακίαν διέβαλε, καὶ Πομπήιον τὸ ἑνὶ κνᾶσθαι τὴν κεφαλὴν δακτύλῳ πορρωτάτω θηλύτητοσ καὶ ἀκολασίασ ὄντα.

Κράσσοσ δὲ τῶν ἱερῶν μιᾷ παρθένων αἰτίαν ἔσχε πλησιάζειν, χωρίον τι καλὸν ὠνήσασθαι παρ’ αὐτῆσ βουλόμενοσ καὶ διὰ τοῦτο πολλάκισ ἐντυγχάνων ἰδίᾳ καὶ θεραπεύων.

Ποστουμίαν δὲ τὸ γελᾶν προχειρότερον καὶ λαλιᾷ χρῆσθαι θρασυτέρᾳ πρὸσ ἄνδρασ διέβαλεν, ὥστε κριθῆναι φθορᾶσ, εὑρέθη μὲν οὖν καθαρὰ τῆσ αἰτίασ, ἀπολύσασ δ’ αὐτὴν ὁ ἀρχιερεὺσ Σπόριοσ Μινούκιοσ ὑπέμνησε μὴ χρῆσθαι λόγοισ ἀσεμνοτέροισ τοῦ βίου.

ἀδικοῦντι προσετρίψατο τὴν ὑποψίαν τῆσ προδοσίασ διὰ τὸ χρῆσθαι φίλῳ καὶ γράφειν συνεχῶσ καὶ πέμπειν πρὸσ αὐτόν.

SEARCH

MENU NAVIGATION