Plutarch, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 4

(플루타르코스, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 4)

"ὁ ηομερ. "α 255 πῶσ ἀμυνοῦμαι τὸν ἐχθρόν; "αὐτὸσ καλὸσ κἀγαθὸσ γενόμενοσ. ἵππουσ ἐχθρῶν ὁρῶντεσ εὐδοκιμοῦντασ ἀνιῶνται καὶ κύνασ ἐπαινουμένουσ. ἂν χωρίον ἐκπεπονημένον ἴδωσιν, ἂν εὐθαλοῦντα κῆπον, ἐπιστένουσι. τί οὖν οἰεί;

σεαυτὸν ἐπιδεικνύμενοσ ἄνδρα δίκαιον ἀρτίφρονα χρηστόν, ἐν λόγοισ εὐδόκιμον, ἐν πράξεσι καθαρόν, ἐν διαίτῃ κόσμιον, βαθεῖαν αὔλακα διὰ φρενὸσ καρπούμενον, ἐξ ἧσ τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα; "ἄνδρεσ ἀγρυξίᾳ δέδενται," οὐχ ἁπλῶσ οὐδὲ πάντεσ, ἀλλ’ ὅσοι νικωμένουσ αὑτοὺσ ὁρῶσιν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἐπιμελείᾳ χρηστότητι μεγαλοφροσύνῃ φιλανθρωπίαισ εὐεργεσίαισ·

"ἐμφράττει τὸ στόμα, ἄγχει, σιωπᾶν ποιεῖ.

σύ τοι διάφερε τῶν κακῶν· ἔξεστι γάρ. καὶ ἀλήθευε καὶ χρῶ φιλανθρώπωσ καὶ δικαίωσ τοῖσ ἐντυγχάνουσιν.

ἂν δὲ λοιδορῆσαι προαχθῇσ, ἄπαγε πορρωτάτω σεαυτὸν ὧν λοιδορεῖσ ἐκεῖνον.

ἐνδύου τῇ ψυχῇ, περισκόπει τὰ σαθρά, μὴ τίσ σοί ποθεν ὑποφθέγγηται κακία τὸ τοῦ τραγῳδοῦ ἄλλων ἰατρὸσ αὐτὸσ ἕλκεσι βρύων ἂν ἀπαίδευτον εἴπῃσ, ἐπίτεινε τὸ φιλομαθὲσ ἐν σεαυτῷ καὶ φιλόπονον· ἂν δειλόν, ἔγειρε μᾶλλον τὸ θαρραλέον καὶ ἀνδρῶδεσ·

κἂν ἀσελγῆ καὶ ἀκόλαστον, ἐξάλειφε τῆσ ψυχῆσ; εἴ τι λανθάνον ἐστὶ φιληδονίασ ἴχνοσ. οὐδὲν γὰρ αἴσχιόν ἐστι·

βλασφημίασ παλινδρομούσησ οὐδὲ λυπηρότερον, ἀλλ’ ἐοίκε καὶ τοῦ φωτὸσ; τὸ ἀνακλώμενον μᾶλλον ἐνοχλεῖν τὰσ ἀσθενεῖσ ὁράσεισ καὶ τῶν ψόγων οἱ πρὸσ αὐτοὺσ ἀναφερόμενοι τοὺσ ψέγοντασ ὑπὸ τῆσ ἀληθείασ. ὁ καικίασ τὰ νέφη, καὶ ὁ φαῦλοσ βίοσ ἐφ’ ἑαυτὸν ἕλκει τὰσ λοιδορίασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION