Plutarch, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 2

(플루타르코스, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 2)

ἐξήρκει τοῖσ παλαιοῖσ ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀγρίων ζῴων μὴ ἀδικεῖσθαι, καὶ τοῦτο τῶν πρὸσ τὰ θηρία τέλοσ ἦν ἀγώνων ἐκείνοισ· οἱ δ’ ὕστερον ἢδη χρῆσθαι μαθόντεσ αὐτοῖσ;

καὶ ὠφελοῦνται σαρξὶ τρεφόμενοι καὶ θριξὶν ἀμφιεννύμενοι καὶ χολαῖσ καὶ πυτίαισ ἰατρευόμενοι καὶ δέρμασιν ὁπλίζοντεσ ἑαυτούσ, ὥστ’ · ἄξιον εἶναι δεδιέναι μὴ τῶν θηρίων ἐπιλιπόντων τῷ ἀνθρώπῳ θηριώδησ ὁ βίοσ αὐτοῦ γένηται καὶ ἄποροσ καὶ ἀνήμεροσ. ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν, κακῶσ, τοὺσ δὲ νοῦν ἔχοντασ ὁ Ξενοφῶν καὶ ὠφελεῖσθαί φησιν ἀπὸ τῶν διαφερομένων, ἀπιστεῖν μὲν οὐ χρή, ζητεῖν δὲ μέθοδον καὶ τέχνην δι’ ἧσ τοῦτο περιέσται τὸ καλὸν οἷσ χωρὶσ ἐχθροῦ ζῆν ἀδύνατόν ἐστιν.

οὐ δύναται πᾶν ἐξημερῶσαι δένδρον 5 γεωργὸσ οὐδὲ πᾶν τιθασεῦσαι θηρίον ὁ κυνηγόσ·

ἐζήτησαν οὖν καθ’ ἑτέρασ χρείασ ὁ μὲν ἐκ τῶν ἀκάρπων ὁ δ’ ἀπὸ τῶν ἀγρίων ὠφελεῖσθαι. τῆσ θαλάττησ τὸ ὕδωρ ἄποτόν ἐστι καὶ πονηρόν, ἀλλ’ ἰχθῦσ τρέφει καὶ πόμπιμόν ἐστι πάντῃ καὶ πορεύσιμον ὄχημα τοῖσ κομιζομένοισ·

σατύρου τὸ πῦρ, ὡσ πρῶτον ὤφθη, βουλομένου φιλῆσαι καὶ περιβαλεῖν, ὁ Προμηθεύσ τράγοσ ἔφη γένειον ἆρα πενθήσεισ σύ γε καὶ γὰρ κάει τὸν ἁψάμενον, ἀλλὰ φῶσ παρέχει καὶ θερμότητα καὶ τέχνησ ἁπάσησ ὄργανόν ἐστι τοῖσ χρῆσθαι μαθοῦσι.

ἁφὴν ἐνδίδωσιν αὑτοῦ καὶ χρῆσιν οἰκείαν καὶ ὠφέλιμόσ ἐστι.

καὶ τῶν πραγμάτων ἄφιλα πολλὰ καὶ ἀπεχθῆ καὶ ἀντίπαλα τοῖσ ἐντυγχάνουσιν ἀλλ’ ὁρᾷσ ὅτι καὶ νόσοισ ἔνιοι σώματοσ εἰσ ἀπραγμοσύνην ἐχρήσαντο, καὶ πόνοι πολλοῖσ προσπεσόντεσ ἔρρωσαν καὶ ἤσκησαν.

ἔνιοι δὲ καὶ πατρίδοσ; "εὖ γ’ ὦ τύχη ποιεῖσ, εἰσ τὸν τρίβωνα συνελαύνουσα ἡμᾶσ.

οὕτωσ οἱ μὲν ἀνόητοι καὶ τὰσ φιλίασ διαφθείρουσιν, οἱ δὲ φρόνιμοι καὶ ταῖσ ἔχθραισ ἐμμελῶσ χρῆσθαι δύνανται.

SEARCH

MENU NAVIGATION