Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 256:

πάνυ γε. τῆσ δὲ θείασ τεττάρων θεῶν τέτταρα μέρη διελόμενοι, μαντικὴν μὲν ἐπίπνοιαν Ἀπόλλωνοσ θέντεσ, Διονύσου δὲ τελεστικήν, Μουσῶν δ’ αὖ ποιητικήν, τετάρτην δὲ ἀφροδίτησ καὶ Ἔρωτοσ, ἐρωτικὴν μανίαν ἐφήσαμέν τε ἀρίστην εἶναι, καὶ οὐκ οἶδ’ ὅπῃ τὸ ἐρωτικὸν πάθοσ ἀπεικάζοντεσ, ἴσωσ μὲν ἀληθοῦσ τινοσ ἐφαπτόμενοι, τάχα δ’ ἂν καὶ ἄλλοσε παραφερόμενοι, κεράσαντεσ οὐ παντάπασιν ἀπίθανον λόγον, μυθικόν τινα ὕμνον προσεπαίσαμεν μετρίωσ τε καὶ εὐφήμωσ τὸν ἐμόν τε καὶ σὸν δεσπότην ἔρωτα, ὦ Φαῖδρε, καλῶν παίδων ἔφορον.