Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 93:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 93:)

ἥλικα γὰρ δὴ καὶ ὁ παλαιὸσ λόγοσ τέρπειν τὸν ἥλικα ‐ ἡ γὰρ οἶμαι χρόνου ἰσότησ ἐπ’ ἴσασ ἡδονὰσ ἄγουσα δι’ ὁμοιότητα φιλίαν παρέχεται ‐ ἀλλ’ ὅμωσ κόρον γε καὶ ἡ τούτων συνουσία ἔχει. καὶ μὴν τό γε ἀναγκαῖον αὖ βαρὺ παντὶ περὶ πᾶν λέγεται· ὃ δὴ πρὸσ τῇ ἀνομοιότητι μάλιστα ἐραστὴσ πρὸσ παιδικὰ ἔχει. νεωτέρῳ γὰρ πρεσβύτεροσ συνὼν οὔθ’ ἡμέρασ οὔτε νυκτὸσ ἑκὼν ἀπολείπεται, ἀλλ’ ὑπ’ ἀνάγκησ τε καὶ οἴστρου ἐλαύνεται, ὃσ ἐκείνῳ μὲν ἡδονὰσ ἀεὶ διδοὺσ ἄγει, ὁρῶντι, ἀκούοντι, ἁπτομένῳ, καὶ πᾶσαν αἴσθησιν αἰσθανομένῳ τοῦ ἐρωμένου, ὥστε μεθ’ ἡδονῆσ ἀραρότωσ αὐτῷ ὑπηρετεῖν·

SEARCH

MENU NAVIGATION