Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 16:

λέγεται γὰρ αὖ καὶ οὗτοσ ὁ λόγοσ, ὡσ ἐκεῖθεν ἀλλ’ οὐκ ἐνθένδε ἡρπάσθη. ἐγὼ δέ, ὦ Φαῖδρε, ἄλλωσ μὲν τὰ τοιαῦτα χαρίεντα ἡγοῦμαι, λίαν δὲ δεινοῦ καὶ ἐπιπόνου καὶ οὐ πάνυ εὐτυχοῦσ ἀνδρόσ, κατ’ ἄλλο μὲν οὐδέν, ὅτι δ’ αὐτῷ ἀνάγκη μετὰ τοῦτο τὸ τῶν Ἱπποκενταύρων εἶδοσ ἐπανορθοῦσθαι, καὶ αὖθισ τὸ τῆσ Χιμαίρασ, καὶ ἐπιρρεῖ δὲ ὄχλοσ τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ ἄλλων ἀμηχάνων πλήθη τε καὶ ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων·