Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 489:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 489:)

τὸ δ’ ἐντεῦθεν οὐκ ἄν μου ἠκούσατε λέγοντοσ, εἰ μὴ πρῶτον μέν, τὸ λεγόμενον, οἶνοσ ἄνευ τε παίδων καὶ μετὰ παίδων ἦν ἀληθήσ, ἔπειτα ἀφανίσαι Σωκράτουσ ἔργον ὑπερήφανον εἰσ ἔπαινον ἐλθόντα ἄδικόν μοι φαίνεται. ἔτι δὲ τὸ τοῦ δηχθέντοσ ὑπὸ τοῦ ἔχεωσ πάθοσ κἄμ’ ἔχει. φασὶ γάρ πού τινα τοῦτο παθόντα οὐκ ἐθέλειν λέγειν οἱο͂ν ἦν πλὴν τοῖσ δεδηγμένοισ, ὡσ μόνοισ γνωσομένοισ τε καὶ συγγνωσομένοισ εἰ πᾶν ἐτόλμα δρᾶν τε καὶ λέγειν ὑπὸ τῆσ ὀδύνησ.

SEARCH

MENU NAVIGATION