Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 263:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 263:)

ἆρ’ οὖν ἡδονή γε εἴπερ γένεσίσ ἐστιν, εἰσ ἄλλην ἢ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ μοῖραν αὐτὴν τιθέντεσ ὀρθῶσ θήσομεν; ὀρθότατα μὲν οὖν. οὐκοῦν ὅπερ ἀρχόμενοσ εἶπον τούτου τοῦ λόγου, τῷ μηνύσαντι τῆσ ἡδονῆσ πέρι τὸ γένεσιν μέν, οὐσίαν δὲ μηδ’ ἡντινοῦν αὐτῆσ εἶναι, χάριν ἔχειν δεῖ· δῆλον γὰρ ὅτι οὗτοσ τῶν φασκόντων ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι καταγελᾷ. σφόδρα γε.

SEARCH

MENU NAVIGATION