τὸ τρίτον ἔτ’ ἐρῶ; λέγε σαφέστερον, ὦ Σώκρατεσ, ὅτι λέγεισ. οὐδέν τι ποικίλον, ὦ Πρώταρχε· ἀλλ’ ὁ λόγοσ ἐρεσχηλεῖ νῷν, λέγει δ’ ὅτι τὸ μὲν ἕνεκά του τῶν ὄντων ἔστ’ ἀεί, τὸ δ’ οὗ χάριν ἑκάστοτε τὸ τινὸσ ἕνεκα γιγνόμενον ἀεὶ γίγνεται. μόγισ ἔμαθον διὰ τὸ πολλάκισ λεχθῆναι. τάχα δ’ ἴσωσ, ὦ παῖ, μᾶλλον μαθησόμεθα προελθόντοσ τοῦ λόγου.
