οὔκ, ἀλλ’ οὕτω ταῦτά γε καὶ οὐκ ἄλλωσ ἂν συμβαίνοι γιγνόμενα. καὶ μὴν καὶ τάσ γε τραγικὰσ θεωρήσεισ, ὅταν ἅμα χαίροντεσ κλάωσι, μέμνησαι; τί δ’ οὔ; τὴν δ’ ἐν ταῖσ κωμῳδίαισ διάθεσιν ἡμῶν τῆσ ψυχῆσ, ἆρ’ οἶσθ’ ὡσ ἔστι κἀν τούτοισ μεῖξισ λύπησ τε καὶ ἡδονῆσ; οὐ πάνυ κατανοῶ.
