Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 207:

εἰκόσ γε. τί δ’; οὐχ αὗται τῶν ἡδονῶν ὑπερβάλλουσιν, ὧν ἂν καὶ ἐπιθυμίαι μέγισται προγίγνωνται; τοῦτο μὲν ἀληθέσ. ἀλλ’ οὐχ οἱ πυρέττοντεσ καὶ ἐν τοιούτοισ νοσήμασιν ἐχόμενοι μᾶλλον διψῶσι καὶ ῥιγοῦσι καὶ πάντα ὁπόσα διὰ τοῦ σώματοσ εἰώθασι πάσχειν, μᾶλλόν τ’ ἐνδείᾳ συγγίγνονται καὶ ἀποπληρουμένων μείζουσ ἡδονὰσ ἴσχουσιν; ἢ τοῦτο οὐ φήσομεν ἀληθὲσ εἶναι; πάνυ μὲν οὖν νῦν ῥηθὲν φαίνεται.