Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 196:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 196:)

ὧδ’ ἔσται κάλλιον καὶ ἀνεπιληπτότερον τὸ λεγόμενον. πῶσ; ὡσ αἱ μὲν μεγάλαι μεταβολαὶ λύπασ τε καὶ ἡδονὰσ ποιοῦσιν ἡμῖν, αἱ δ’ αὖ μέτριαί τε καὶ σμικραὶ τὸ παράπαν οὐδέτερα τούτων. ὀρθότερον οὕτωσ ἢ ’κείνωσ, ὦ Σώκρατεσ. οὐκοῦν εἰ ταῦτα οὕτω, πάλιν ὁ νυνδὴ ῥηθεὶσ βίοσ ἂν ἥκοι. ποῖοσ; ὃν ἄλυπόν τε καὶ ἄνευ χαρμονῶν ἔφαμεν εἶναι. ἀληθέστατα λέγεισ. ἐκ δὴ τούτων τιθῶμεν τριττοὺσ ἡμῖν βίουσ, ἕνα μὲν ἡδύν, τὸν δ’ αὖ λυπηρόν, τὸν δ’ ἕνα μηδέτερα.

SEARCH

MENU NAVIGATION