Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 94:

σοὶ δέ, ὦ Πρώταρχε, πῶσ φαίνεται; καὶ μάλα, ὦ Σώκρατεσ, ἔμοιγε κατὰ νοῦν. οὐκοῦν τὰ μὲν δὴ τρία ταῦτα εἴρηκα, εἰ συννοεῖσ. ἀλλ’ οἶμαι κατανοεῖν· ἓν μὲν γάρ μοι δοκεῖσ τὸ ἄπειρον λέγειν, ἓν δὲ καὶ δεύτερον τὸ πέρασ ἐν τοῖσ οὖσι· τρίτον δὲ οὐ σφόδρα κατέχω τί βούλει φράζειν. τὸ γὰρ πλῆθόσ σε, ὦ θαυμάσιε, ἐξέπληξε τῆσ τοῦ τρίτου γενέσεωσ· καίτοι πολλά γε καὶ τὸ ἄπειρον παρέσχετο γένη, ὅμωσ δ’ ἐπισφραγισθέντα τῷ τοῦ μᾶλλον καὶ ἐναντίου γένει ἓν ἐφάνη.