Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Παρμενίδης 420:

ἄνευ γὰρ ἑνὸσ πολλὰ δοξάσαι ἀδύνατον. ἀδύνατον γάρ. ἓν ἄρα εἰ μὴ ἔστι, τἆλλα οὔτε ἔστιν οὔτε δοξάζεται ἓν οὐδὲ πολλά. οὐκ ἐοίκεν. οὐδ’ ἄρα ὅμοια οὐδὲ ἀνόμοια. οὐ γάρ. οὐδὲ μὴν τὰ αὐτά γε οὐδ’ ἕτερα, οὐδὲ ἁπτόμενα οὐδὲ χωρίσ, οὐδὲ ἄλλα ὅσα ἐν τοῖσ πρόσθεν διήλθομεν ὡσ φαινόμενα αὐτά, τούτων οὔτε τι ἔστιν οὔτε φαίνεται τἆλλα, ἓν εἰ μὴ ἔστιν. ἀληθῆ. οὐκοῦν καὶ συλλήβδην εἰ εἴποιμεν, ἓν εἰ μὴ ἔστιν, οὐδέν ἐστιν, ὀρθῶσ ἂν εἴποιμεν;