Lucian, Necyomantia, (no name) 1:

(루키아노스, Necyomantia, (no name) 1:)

ω χαψε μἑλαθμον πρόπυλὰ θ’ ἑστίασ ἐμῆσ, ὡσ ἄσμενὸσ σ1’ ἐσεῖδον ἐσ φάοσ μολών. οὐ Μένιπποσ οὗτόσ ἐστιν ὁ κύων ; οὐ μὲν οὖν ἄλλοσ, εἰ μὴ ἐγὼ παραβλέπω· Μένιπποσ ὅλοσ. ^ τί οὖν αὐτῷ βούλεται τὸ ἀλλόκοτον τοῦ σχήματοσ, πῖλοσ καὶ λύρα καὶ λεοντῆ ; πλὴν ἀλλὰ προσιτέον γε αὐτῷ. χαῖρε, ὦ Μένιππε· πόθεν ἡμῖν ἀφῖξαι ; πολὺσ γὰρ χρόνοσ οὐ πέφηνασ ἐν τῇ πόλει. ^ ἥκω νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλασ λιπών, ἵν’ Αιδησ χωρὶσ ᾤκισται θεῶν. Ἡράκλεισ, ἐλελήθει Μένιπποσ ἡμᾶσ ἀποθανών, κᾆτα ἐξ ὑπαρχῆσ ἀναβεβίωκεν ; οὔκ, ἀλλ’ ἔτ’ ἔμπνουν Αἰ̈́δησ μ’ ἐδέξατο. τίσ δὴ αἰτία σοι τῆσ καινῆσ καὶ παραδόξου ταύτησ ἀποδημίασ ; νεότησ μ’ ἐπῆρε καὶ θράσοσ τοῦ νοῦ πλέον. παῦσαι, μακάριε, τραγῳδῶν καὶ λέγε οὑτωσί πωσ ἁπλῶσ καταβὰσ ἀπὸ τῶν ἰαμβείων, τίσ ἡ στολὴ ; τί σοι τῆσ κάτω πορείασ ἐδέησεν ; ἄλλωσ γὰρ οὐχ ἡδεῖά τισ οὐδὲ ἀσπάσιοσ ἡ ὁδόσ. φιλότησ, χρειώ με κατήγαγεν εἰσ Αἰ̈́δαο ψυχῇ χρησόμενον Θηβαίου. Τειρεσίαο. οὗτοσ, ἀλλ’ ἦ παραπαίεισ οὐ γὰρ ἂν οὕτωσ ἐμμέτρωσ ἐρραψῴδεισ πρὸσ ἄνδρασ φίλουσ. μὴ θαυμάσῃσ, ὦ ἑταῖρε· νεωστὶ γὰρ Εὐριπίδῃ καὶ Ὁμήρῳ συγγενόμενοσ οὐκ οἶδ’ ὅπωσ ἀνεπλήσθην τῶν ἐπῶν καὶ αὐτόματά μοι τὰ μέτρα ἐπὶ τὸ στόμα ἔρχεται.

상위

Lucian (루키아노스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION