Lucian, Dialogi Marini, poseidon and alpheios, chapter 2

(루키아노스, Dialogi Marini, poseidon and alpheios, chapter 2)

Οἶδα οὐκ ἄμορφον, ὦ Ἀλφειέ, τὴν Ἀρέθουσαν, ἀλλὰ διαυγήσ τέ ἐστι καὶ διὰ καθαροῦ ἀναβλύζει καὶ τὸ ὕδωρ ἐπιπρέπει ταῖσ ψηφίσιν ὅλον ὑπὲρ αὐτῶν φαινόμενον ἀργυροειδέσ. Ὡσ ἀληθῶσ οἶσθα τὴν πηγήν, ὦ Πόσειδον· παῤ ἐκείνην οὖν ἀπέρχομαι. Ἀλλ̓ ἄπιθι μὲν καὶ εὐτύχει ἐν τῷ ἔρωτι· ἐκεῖνο δέ μοι εἰπέ, ποῦ τὴν Ἀρέθουσαν εἶδεσ αὐτὸσ μὲν Αρκὰσ ὤν, ἡ δὲ ἐν Συρακούσαισ ἐστίν; Ἐπειγόμενόν με κατέχεισ, ὦ Πόσειδον, περίεργα ἐρωτῶν. Εὖ λέγεισ· χώρει παρὰ τὴν ἀγαπωμένην, καὶ ἀναδὺσ ἀπὸ τῆσ θαλάττησ ξυναυλίᾳ μίγνυσο τῇ πηγῇ καὶ ἓν ὕδωρ γίγνεσθε.

상위

Dialogi Marini

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION