Διογένη Σινωπέα παρεῖναι καιρόσ, καὶ σὺ ἡ Ἀργυραμοιβικὴ λέγε. καὶ μὴν ἄν γε μὴ παύσηται ἐνοχλοῦσα, ὦ Δίκη, οὐκέτι δρασμοῦ δικάσεταί μοι, ἀλλὰ πολλῶν καὶ βαθέων τραυμάτων ἐγὼ γὰρ αὐτίκα μάλα πατάξασ ^ τῷ ξύλῳ ‐ τί τοῦτο; πέφευγεν ἡ Ἀργυραμοιβική, ὁ δὲ διώκει ἐπηρμένοσ τὸ βάκτρον. οὐ μέτριόν τι κακὸν ἡ ἀθλία ἐοίκε λήψεσθαι. τὸν Πύρρωνα κήρυττε.
