Homer, Iliad, Book 11 51:

Κεβριόνησ δὲ Τρῶασ ὀρινομένουσ ἐνόησεν Ἕκτορι παρβεβαώσ, καί μιν πρὸσ μῦθον ἐείπεν· Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδ’ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν ἐσχατιῇ πολέμοιο δυσηχέοσ· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι Τρῶεσ ὀρίνονται ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ αὐτοί. Αἰάσ δὲ κλονέει Τελαμώνιοσ· εὖ δέ μιν ἔγνων· εὐρὺ γὰρ ἀμφ’ ὤμοισιν ἔχει σάκοσ· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖσ κεῖσ’ ἵππουσ τε καὶ ἁρ́μ’ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα ἱππῆεσ πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντεσ ἀλλήλουσ ὀλέκουσι, βοὴ δ’ ἄσβεστοσ ὄρωρεν.